Οξείδωση Εδάφους
Το φαινόμενο της οξείδωσης του εδάφους έχει απασχολήσει πολλούς ραβδοσκόπους , με αρνητικό τρόπο, στο παρελθόν. Πολλοί ήταν εκείνοι, που, ενώ είχαν ¨εντοπίσει¨ τον επιθυμητό ¨στόχο¨, στα πλαίσια της έρευνας, που διεξήγαγαν-ακολουθώντας την ενδεδειγμένη διαδικασία των απαραίτητων μετρήσεων-δεν κατάφεραν, εν τέλει, να βρουν κάτι χειροπιαστό. Η πιο συνήθης δικαιολογία τους, προκειμένου να μην εκτεθούν στα ¨μάτια¨ των παρευρισκομένων, είναι ότι στο σημείο, που επέλεξαν να ερευνήσουν, υφίσταται ενέργεια από θησαυρό, ο οποίος υπήρξε μεν εκεί, κάποια στιγμή, αλλά, πλέον, έχει παρθεί. Το ¨σενάριο¨ αυτό συγκεντρώνει ελάχιστες (για να μην πούμε μηδαμινές) πιθανότητες να ισχύει. Αντίθετα, το ζήτημα είναι πιο πολύπλοκο. Πιο πιθανό φαντάζει το γεγονός, να μην έχει χρησιμοποιηθεί ορθά το ραβδοσκοπικό όργανο (στην κατηγορία αυτή ανήκει η πλειοψηφία των ραβδοσκόπων) ή να μην έχουν εκτιμηθεί σωστά οι ενδείξεις, που μας δίνει το τελευταίο. Ας πάρουμε για παράδειγμα, τον τρόπο λειτουργίας των βεργών Γ’, οι οποίες αποτελούν το γνωστότερο (στο ευρύ κοινό) και πιο αξιόπιστο ¨μέσο¨ για έρευνα, φέροντας αξιόλογα αποτελέσματα. Ως γνωστόν, κατά τη διεξαγωγή της έρευνας, ο χειριστής κρατά στα χέρια του, εκτός των βεργών, και έναν μάρτυρα (π.χ. αν ψάχνει χρυσό αντικείμενο, κρατά τον αντίστοιχο μάρτυρα, στο δεξί του χέρι, για να οδηγηθεί στο πρώτο), ενώ, προηγουμένως, θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο, να τις έχει ¨διαχωρίσει¨, δηλαδή να έχει ορίσει τη μία ως ¨δεξιά¨ , και να την κρατά στο δεξί του χέρι, και την άλλη ως ¨αριστερή¨, και να την κρατά στο αριστερό του. Λόγω της ομοιότητάς τους, ο χειριστής, καλό θα ήταν, να τις ¨σημαδέψει¨, λοιπόν, προκειμένου να μην μπερδεύεται (ας πούμε ενδεικτικά να βάζει ένα + στη δεξιά και ένα – στην αριστερή, με ένα μαρκαδοράκι). Αφού έχει κάνει όλα τα παραπάνω, πρέπει να επαληθεύσει το ¨στόχο¨ του από 3 διαφορετικές κατευθύνσεις (ενδελεχείς οδηγίες χρήσης στην επιλογή ¨MANUAL ΡΑΒΔΟΣΚΟΠΙΚΩΝ¨ και, συγκεκριμένα, ¨ΒΕΡΓΕΣ Γ’¨ του επίσημου site www.gold-hunter.gr), ενώ, στη συνέχεια, πρέπει να προβεί σην, ιδιαίτερα σημαντική, για τη θετική εξέλιξη της έρευνας, μέθοδο απόρριψης.
Μέθοδος Απόρριψης
Βγάζουμε από το δεξί μας χέρι, και από τη βέργα, που έχουμε σε αυτό, τον μάρτυρα. Στη συνέχεια, στο αριστερό μας χέρι, και τη βέργα, που κρατούμε εκεί, τοποθετούμε ένα πέτρωμα, από το σημείο, που επαληθεύσαμε, προηγουμένως, το ¨στόχο¨ μας. Ξεκινάμε την έρευνα από τα σημεία, όπου πριν είχαμε πάρει τις μετρήσεις με τον μάρτυρα. Αν δούμε, ότι οι βέργες σταυρώνουν ακριβώς στο ίδιο σημείο με πριν, πιθανότατα, ο ¨στόχος¨ μας, δεν είναι σημαντικός. Αν δεν σταυρώνουν πουθενά, τότε οι μετρήσεις, που κάναμε, μπορούν να θεωρηθούν αξιόπιστες (πάντοτε με μια μικρή επιφύλαξη), και συμπεραίνουμε, ότι υπάρχει, τελικά, ¨στόχος¨. Όπως και να έχει, η διαδικασία των μετρήσεων (είτε με τον μάρτυρα είτε με τη μέθοδο της απόρριψης) πρέπει να ακολουθηθεί πιστά, από κάθε χειριστή-ερευνητή. Για την αποφυγή άσκοπων ενεργειών και την επιτυχή ολοκλήρωση της έρευνας, που διεξάγουμε, συνίσταται η επανάληψη των μετρήσεων και με άλλα στοιχεία (πέραν των πετρωμάτων), που εντοπίζονται με ευκολία, στην περιοχή, όπου διεξάγεται η έρευνα (χώμα, νερό, μεταλλικά αντικείμενα κ.τ.λ.).
Εύρεση Κενών
Μια κλασσική μέθοδος εύρεσης κενών είναι η τοποθέτηση μιας μικρής λάμπας-προτείνεται να είναι από πλαφονιέρα αυτοκινήτου (εναλλακτικά ένα μικρό γυάλινο μπουκαλάκι από δείγματα αρωμάτων)-, στη δεξιά βέργα, εντός του δεξιού μας χεριού. Από αυτήν, κρίνεται δόκιμο, να έχουν αφαιρεθεί, πιο πριν, όλα τα μεταλλικά στοιχεία, ώστε, στη συνέχεια, να της κλείσουμε είτε με κάποιο πανί είτε με θερμή σιλικόνη, όλες τις ¨εισόδους¨. Εννοείται, κατά τη διάρκεια της προσπάθειάς μας για εύρεση κενών, ότι δεν πρέπει να κρατούμε κάτι άλλο, ως μάρτυρα. Σημειώνεται εδώ, ότι είναι εφικτό να διαπιστωθεί, στο περίπου πάντα, και το μέγεθος του κενού. Παραδείγματος χάριν, εάν το σταύρωμα των βεργών είναι γρήγορο, τότε μιλάμε για μεγάλο κενό. Εάν είναι αργό, τότε μιλάμε για μικρό. Ενδείκνυται, τέλος, η χρήση και του ενισχυτή σημάτων, για καλύτερα αποτελέσματα.
Τρόπος Αποφόρτισης Εδάφους
Αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο=> έλλειμμα ηλεκτρονίων
Θετικό ηλεκτρικό φορτίο => περίσσευμα ηλεκτρονίων
Έδαφος=> έλλειμμα
Ατμόσφαιρα=> περίσσευμα
*Τα ηλεκτρόνια συγκεντρώνονται στην επιφάνεια του αγώγιμου υλικού, και όχι στο εσωτερικό του (στην προκειμένη περίπτωση στην επιφάνεια του εδάφους, το οποίο θεωρείται αγώγιμο).
Βήματα αποφόρτισης:
- Καρφώνουμε πασσαλάκια από χαλκό, 4-5 χιλιοστά έως 50-60 εκατοστά, σε διάφορα σημεία, γύρω από τον χώρο, που θέλουμε να ερευνήσουμε, και τα αφήνουμε εκεί, περίπου για 1 ώρα.
- Σκαλίζουμε την γύρω περιοχή με μια τσουγκράνα ή με μια μικρή τσάπα, όσο πιο βαθιά μπορούμε, ώστε να απομακρύνουμε τα μικρά σκουριασμένα μεταλλικά ¨σκουπιδάκια¨ (παράσιτα).
- Όταν περάσει η 1 ώρα, αφαιρούμε τους πασσάλους από το έδαφος, και ξεκινάμε την έρευνα.
Γενικά, το ζήτημα της αποφόρτισης είναι δυσνόητο για τους μη ειδικούς, και σύνθετο, καθώς εμφανίζονται, πολλές φορές, μεταβλητές και παράγοντες, που δεν έχουμε προβλέψει.
Ραδιαισθησία
Η ευαισθησία τόσο της άψυχης ύλης όσο και των ζωντανών οργανισμών στην ακτινοβολία ονομάζεται ραδιαισθησία. Η τελευταία, προέρχεται από την λατινική λέξη ¨radius¨, που σημαίνει ακτίνα, και την ελληνική ¨αίσθησις¨. Από έρευνες, που έλαβαν χώρα, κατά καιρούς, προκύπτουν τα εξής:
H εκάστοτε έμψυχη αλλά και άψυχη ύλη εκπέμπει κύματα, διαφορετικού μήκους και συχνοτήτων. O άνθρωπος είναι ¨προικισμένος¨ με την ικανότητα πρόσληψης των συγκεκριμένων κυμάτων, γεγονός που αποδεικνύεται περίτρανα και από τις κινήσεις, που πραγματοποιεί το εκκρεμές. Το τελευταίο, δεν δύναται, σε καμία περίπτωση, να λειτουργήσει αυτώ καθ’ εαυτώ. Η συμμετοχή των ανθρώπων είναι απαραίτητη προϋπόθεση, για να αξιοποιηθούν στο έπακρο τα πολλαπλά οφέλη, που εκείνο, απλόχερα, προσφέρει. Ο οποιοσδήποτε μπορεί, αν το αποφασίσει, να ασχοληθεί με τον συγκεκριμένο τομέα. Δεν υπάρχουν όρια, δεσμευτικά για κανέναν. Το μόνο που χρειάζεται κανείς είναι η ακόρεστη επιθυμία, η άσβεστη ¨δίψα¨ για εκμάθηση του ιδιαίτερου αυτού τομέα. Σε συνδυασμό με την αδιάκοπη εξάσκηση και καταβολή προσπάθειας, είναι, σχεδόν βέβαιο, ότι θα έρθουν και τα αποτελέσματα και το αίσθημα της δικαίωσης. Εξάλλου, ένας ραβδοσκόπος που σέβεται τον εαυτό του, ¨πρέπει να κατέχει μεγάλη δόση αντικειμενικότητας, λογικής, άνευ όρων τιμιότητα, επιμονή και μαεστρία¨. Αν και το ενδιαφέρον για τη ραδιαισθησία αυξάνεται σταδιακά και με γοργούς ρυθμούς, θα ήταν λάθος να υποστηρίξουμε ότι είναι ευρέως γνωστό. Ωστόσο, δεν μπορούμε να παραλείψουμε το γεγονός, ότι, στις μέρες μας, έχει βρει εφαρμογή σε πολλούς και διάφορους τομείς, που δεν φαντάζεται κάποιος με ευκολία. Για παράδειγμα, η ραδιαισθησία, ουκ ολίγες φορές, έχει επιλεχθεί ως ένας ανώδυνος τρόπος διάγνωσης αλλά και πρόληψης ασθενειών, ενώ, και στον τομέα της τεχνολογίας έχει την ¨τιμητική ¨ της, καθώς προτιμάται συχνά, ελλείψει κατάλληλου εξοπλισμού ή υψηλού κόστους και δαπανών. Στην περίπτωση, μάλιστα, που ενδιαφέρει και μας, χρησιμοποιείται για εντοπισμό και εύρεση ορυκτών υλών, κοιτασμάτων πετρελαίου, αερίων καυσίμων, νερού, μέχρι και αγνοουμένων ατόμων, και, φυσικά, θαμμένων αντικειμένων κ.ο.κ.
Διαχείριση Ενέργειας
Από όλα τα ζωντανά πλάσματα του πλανήτη, πηγάζει ενέργεια, η οποία προέρχεται ¨εκ των έσω¨. Αυτή, είναι, όπως μπορεί να γίνει εύκολα αντιληπτό, απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία του σώματός μας. Το ¨υλικό¨ (σώμα) και το ¨άυλο¨ (πνεύμα), πρέπει να βρίσκονται σε απόλυτη ισορροπία-αρμονία. Να υπάρχει δηλαδή το ένα ΜΕΣΑ στο άλλο, αλλά και το ένα ΓΙΑ το άλλο. Ένα καλό παράδειγμα, είναι αυτό, που παραθέτουμε παρακάτω:
Όταν γίνεται ένα συμβάν που μας χαροποιεί, τότε η ενέργειά μας εντείνεται σημαντικά, και αποκτούμε, παράλληλα, και σωματική δύναμη (πέρα δηλαδή από ψυχική-πνευματική). Αντίθετα, όταν συμβαίνει ένα δυσάρεστο γεγονός, αυτό, συνήθως, συνοδεύεται και με σωματική κόπωση. Η ψυχική μας υγεία και ενέργεια, εν ολίγοις, αντικατοπτρίζεται και στο σώμα μας. Αυτό γίνεται χωρίς να το καταλαβαίνουμε, καθώς, ασυνείδητα, επηρεαζόμαστε από τις καταστάσεις και τα (εξωτερικά) ερεθίσματα, που λαμβάνουμε στα πλαίσια της αλληλεπίδρασής μας με τον ¨έξω¨ κόσμο. Επιδιδόμαστε, όπως είναι φυσικό, σε ¨σπατάλη¨ της ενέργειάς μας, την οποία, αναπληρώνουμε, κατά τη διάρκεια του ύπνου. Η φύση έχει μεριμνήσει για όλα. Η προαναφερθείσα είναι ζωτικής σημασίας. Δεν μπορεί να νοηθεί η ύπαρξή μας χωρίς αυτήν. Η πρώτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη δεύτερη. Φανταστείτε, λοιπόν, τι ¨πόρτες¨ θα ¨ξεκλειδώναμε¨, αν ήμαστε σε θέση να της ¨επιβληθούμε¨, να την ¨ χαλιναγωγήσουμε¨ και να την χρησιμοποιούμε κατά το δοκούν.
Μια απλή μέθοδος διαχείρισης είναι η παρατήρηση του ίδιου μας του εαυτού σε καταστάσεις χαράς, ενθουσιασμού, αισιοδοξίας και λύπης, πίεσης, μεμψιμοιρίας. Παραδείγματος χάριν, όταν βρισκόμαστε σε κυκλοφοριακή συμφόρηση, ενώ βιαζόμαστε να φτάσουμε στον προορισμό μας, εκνευριζόμαστε, και σταδιακά εξαντλούμαστε (ψυχικά και σωματικά). Σκεφτείτε πόσο θα είχαμε επωφεληθεί αν διαχειριζόμασταν τον εκνευρισμό αυτόν, και δεν τον αφήναμε να μας ¨κυριεύσει¨. Θα φτάναμε πιο ήρεμοι και γαλήνιοι στον προορισμό μας και θα ¨εξοικονομούσαμε¨ πολλή ενέργεια, την οποία θα αξιοποιούσαμε σε πιο κατάλληλες περιστάσεις. Η ¨εξοικονόμηση¨ της ενέργειας είναι καταλυτικής σημασίας και για να συγκεντρωθούμε καλύτερα στην αναζήτηση του επιθυμητού ¨στόχου¨. Η ραβδοσκοπία, λοιπόν, μπορεί να γίνει αρωγός-¨κομμάτι¨ στην προσπάθεια της εσωτερικής μας αναζήτησης. Γενικά, είναι ένας ¨κόσμος¨, που διέπεται από μαγεία, ¨ανοιχτός¨ στο να ανακαλυφθεί από όποιον είναι έτοιμος να τον αναζητήσει. Είναι ένα ¨κουβάρι¨ έτοιμο να ¨ξετυλιχτεί¨ ανά πάσα ώρα και στιγμή. Καθώς είναι μία τέχνη, προερχόμενη από την αρχαιότητα, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ¨γέφυρα¨ που ενώνει το παρελθόν με το παρόν, καθώς, δεν ήταν λίγες οι φορές, που μέσω αυτής, ¨ήρθαν στο φως¨ ευρήματα (κτίρια, αγάλματα, νομίσματα κ.τ.λ.), που μάς ¨μαρτυρούν¨ και μάς ¨φωτογραφίζουν¨ παραδόσεις και αντιλήψεις, ήθη και έθιμα, εποχές ειρήνης και πολέμου του παρελθόντος.
Χάρισμα
Η ραβδοσκοπία, είναι μια τέχνη, που προέρχεται από την αρχαιότητα, και έχει χρησιμοποιηθεί πριν πολλούς αιώνες (βλέπε αρχαία Αίγυπτο, αρχαία Ελλάδα κ.τ.λ.), από πολλούς και διάφορους πολιτισμούς, με αποτέλεσμα να προκύψουν σημαντικά στοιχεία. Δεν ήταν και δεν είναι, φυσικά, όλοι οι άνθρωποι, που επέλεξαν να ασχοληθούν με αυτήν, το ίδιο. Είναι άλλοι, που, συγκριτικά με τους υπόλοιπους, διαθέτουν μεγαλύτερη θετική ενέργεια, και, με τον τρόπο αυτόν, φτάνουν, αναπόφευκτα και σε καλύτερα αποτελέσματα. Τα προαναφερθέντα, όμως, δεν είναι δεσμευτικά. Όλοι μπορούν να ¨καλλιεργήσουν¨, όταν το αποφασίσουν, το πνεύμα τους, και να επιβληθούν πάνω σε αυτό, ώστε να το ¨εκμεταλλεύονται¨ κατά το δοκούν. Σημαντικοί ¨βοηθοί¨ στην προσπάθεια αυτή, είναι τα ευρείας γκάμας όργανα, όπως τα ραβδοσκοπικά και τα εκκρεμή. Τα όργανα αυτά, λογίζονται, από την κοινή γνώμη, ως τα πιο εύκολα, αλλά και τα πιο αποτελεσματικά, καθώς, μέσω αυτών, έχουμε φτάσει, έως σήμερα, στους πιο πιθανούς αλλά και απίθανους ¨στόχους¨. Τα πρώτα αλληλεπιδρούν με το μαγνητικό πεδίο, που διέπει τη Γη, προκαλώντας, έτσι, την ¨έλξη¨ με διαφόρων ειδών στοιχεία, που βρίσκονται στο έδαφος, όπως μέταλλα, υγρά και αέρια στοιχεία κ.ο.κ. Μαρτυρίες πολλών χειριστών των ραβδοσκοπικών οργάνων υποστήριξαν ότι, κατά τη διάρκεια της έρευνας, υπέστησαν είτε μια έντονη εσωτερική δόνηση, καθώς πλησίαζαν στον επιθυμητό ¨στόχο¨, είτε μια εσωτερική ¨έλξη¨ προς αυτόν. Αν και οι αναφορές δεν συμπίπτουν, η ουσία είναι ότι όλες, κάνουν λόγο για μια δύναμη, που πηγάζει εκ των έσω, και είναι ιδιαιτέρως έντονη και ισχυρή. Η συγκεκριμένη τέχνη, θα πρέπει να σημειώσουμε εδώ, ότι έχει να κάνει, πολύ περισσότερο, με την προσωπική μας θέληση και τον εσωτερικό μας κόσμο. Τα εκκρεμή και οι ραβδοσκοπικές βέργες αποτελούν μόνο τα όργανα-αρωγούς, που θα μας βοηθήσουν και θα μας οδηγήσουν στο επίπεδο που επιθυμούμε και επιδιώκουμε. Είναι ο τρόπος δηλαδή, με τον οποίο εξωτερικεύουμε την ενέργειά μας και εκδηλώνουμε τα εσωτερικά μας αισθήματα. Για παράδειγμα, υπήρξαν ερευνητές, οι οποίοι έφτασαν σε σημείο, παρασυρμένοι από την ενέργεια, να βρουν θαμμένα αντικείμενα, ανοίγοντας, μόνο με τις παλάμες τους, τρύπες στο έδαφος. Οι περισσότεροι, που ξεκινούν την τέχνη αυτή, πιστεύουν λανθασμένα, ότι μόνο με ένα καλοφτιαγμένο όργανο ραβδοσκοπίας, θα είναι σε θέση να εντοπίσουν το ακριβές σημείο του κρυμμένου θησαυρού, αγνοώντας παντελώς το κομμάτι της εσωτερικής δύναμης, που πρέπει να τους διέπει και να επιδεικνύουν. Σαφώς και ένα ποιοτικό όργανο διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα πλαίσια της αναζήτησης, αλλά, με τη ρητή προϋπόθεση ότι έχουμε, προηγουμένως, ¨εκ- παιδευτεί¨ και ¨κοπάσει¨. Η ορθή και σωστή εκπαίδευση, πρέπει, λοιπόν, να ξεκινήσει βήμα-βήμα, αφομοιώνοντας σταδιακά όλους τους ιερούς κανόνες, που διέπουν τη ραβδοσκοπική τέχνη, προκειμένου να θεωρήσουμε τους εαυτούς μας έτοιμους, για τη μετέπειτα έρευνα. Η ραβδοσκοπία, είναι ένα μυστηριακό ¨μονοπάτι¨, που οδηγεί σε ανωτάτου επιπέδου γνώσεις, πέρα από το συμβατικό και το γνώριμο. Ο καθένας από εμάς, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, επαγγέλματος κ.τ.λ., πρέπει να είναι έτοιμος να το βαδίσει μόνος του, ώστε να αποκομίσει ¨πλούσιες¨ και άνευ εκτιμήσεως εμπειρίες, και να ¨γευτεί¨ τους ¨καρπούς¨ των κόπων του. Το μονοπάτι αυτό, είναι συναρπαστικό και μας ξεδιπλώνει έναν κόσμο ¨μαγικό¨, μέσα από τον οποίο θα μας δοθούν, αργότερα, ¨ευκαιρίες¨ να γνωρίσουμε καλύτερα πτυχές της προσωπικότητας και του χαρακτήρα μας, που μέχρι πρότινος, δεν γνωρίζαμε, καθώς παρέμεναν καλά κρυμμένες στο ¨περιθώριο¨. Ο τρόπος του βίου, που διάγουμε, στις μέρες μας, δυστυχώς, μας έχει ¨αποξενώσει¨ από κάθε τι ουσιαστικό, που προέρχεται από το ¨μέσα¨ μας, με συνέπεια να αναλωνόμαστε σε προβλήματα ¨κατασκευασμένα¨. Καθημερινά, ξοδεύουμε μεγάλες ποσότητες ζωτικής ενέργειας, σε καταστάσεις, που παλαιότερα, δεν νοούνταν και αποχαυνωνόμαστε όλο και περισσότερο, καθώς παραμένουμε προσκολλημένοι στην εικόνα, και φροντίζουμε, πολύ περισσότερο, για το ¨φαίνεσθαι¨, παρά για το είναι. Με λίγα λόγια, με τη ραβδοσκοπία, παίρνουμε το ερέθισμα, με το οποίο, αργότερα, θα ανακαλύψουμε και θα συμφιλιωθούμε με τις εσωτερικές μας δυνάμεις, τις οποίες αγνοούσαμε επιδεκτικά. Το σίγουρο είναι, ότι, όποιος ξεκινήσει την τέχνη της ραβδοσκοπίας, θα βιώσει ανεπανάληπτες καταστάσεις και εμπειρίες.
