ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ – ΡΑΔΙΑΙΣΘΗΣΙΑ
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ – ΘΕΡΑΠΕΙΑ –ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Στον κόσμο, που ζούμε, υπάρχουν πολλές αιτίες, που μπορούν να καταστήσουν ασθενές το σώμα αλλά και το πνεύμα μας. Για αυτό, κρίνεται εξαιρετικά σημαντικό να ενημερωθούμε, για το πώς μπορούμε να ακολουθήσουμε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, επιστρατεύοντας κάθε δυνατό γνωστικό πεδίο, που σχετίζεται με το ¨αγαθό¨ της Υγείας .Ένα από τα πλέον γνωστά πεδία είναι η γεωπαθολογία, η επιστήμη δηλαδή, που μελετά εις βάθος τις ακτινοβολίες, και που μέσω αυτής μπορούμε, αρχικά, να τις ανιχνεύσουμε και, τελικώς, να τις διαχωρίσουμε. Μπορούμε, εν ολίγοις, να αξιοποιήσουμε τις ωφέλιμες ακτινοβολίες, γειώνοντάς τες στο σώμα μας, και, αντίστοιχα, να απομακρύνουμε και να εξουδετερώνουμε τις βλαβερές!
Η γεωπαθολογία, όπως ονομάζεται σήμερα, έχει ιστορία πολλών χιλιάδων ετών, ενώ, πολλοί ειδικοί ερευνητές, στα πλαίσια της ενασχόλησής τους με τη συγκεκριμένη επιστήμη, έφεραν (και εξακολουθούν και σήμερα να φέρνουν) εντυπωσιακά αποτελέσματα, σχετικά με εναλλακτικούς τρόπους προστασίας και προφύλαξης του σώματος αλλά του πνεύματός μας, από τις ζημιογόνες ακτινοβολίες. Δυστυχώς, σε παγκόσμια κλίμακα, γίνονται ελάχιστες-πολλές φορές σκόπιμα-προσπάθειες για τη διάδοση γνώσεων και πληροφοριών, που ¨κάνουν λόγο¨ για τις βλαβερές ακτινοβολίες αλλά και τα προβλήματα υγείας, που αυτές μπορούν να προξενήσουν, ενώ ακόμη λιγότερες είναι οι αναφορές και οι μελέτες, που πραγματοποιούνται πάνω στις ωφέλιμες ακτινοβολίες, οι οποίες δύνανται και να ¨θωρακίσουν¨ τον οργανισμό μας απέναντι στις εκάστοτε ¨βλαβερές¨ επιδράσεις (¨προλαμβάνειν¨) αλλά και να τον θεραπεύσουν (¨θεραπεύειν¨).
Δεν θα ήθελα να παραλείψω, στο σημείο αυτό, και τις βλαβερές ακτινοβολίες, που δημιουργούνται με τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας, και που, μέρα με τη μέρα, γίνονται όλο και πιο επικίνδυνες, καθώς η έκθεση του ανθρώπινου οργανισμού σε αυτές, έχει αποδειχθεί, ουκ ολίγες φορές, απίστευτα ¨καταστροφική¨. Είναι εμφανές το γεγονός ότι οι αποκρυφιστικές επιστήμες αυτές, δεν συμφέρει να ¨βγουν στο φως¨ και να διαδοθούν, μιας και έρχονται σε ¨σύγκρουση¨ με τα οικονομικά συμφέροντα των ¨μεγάλων¨, και αντιβαίνουν στην προσπάθειά τους για έλεγχο των ¨μαζών¨. Εκλαμβάνονται ουσιαστικά σαν μια μεγάλη απειλή και, για αυτό το λόγο, τέτοιου είδους επιστήμες, τείνουν να περιθωριοποιούνται ή ακόμη και να αφανίζονται!
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Από πολύ μικρή ηλικία, η τύχη τα έφερε έτσι ώστε να φτάσει στα χέρια μου ένας ραδιαισθητήρας (ραβδοσκοπικό όργανο), τον οποίον μου έδωσε ένας γέροντας για παιχνίδι, χωρίς, ωστόσο, να μου εξηγήσει το πόσο σημαντικός ήταν, πράγμα που απεδείχθη περίτρανα στη συνέχεια της ζωής μου, καθώς την άλλαξε ριζικά, επηρεάζοντας καταλυτικά κάθε τομέα και έκφανσή της, όπως τον τρόπο σκέψης μου, τα επαγγελματικά μου πλάνα και σχέδια, το επίπεδο αντίληψής μου για κομβικής σημασίας ζητήματα, που έχουν να κάνουν με την ύπαρξη του ανθρώπου και το σκοπό που ¨υπηρετεί¨, κ.ο.κ. Με τον γέροντα εκείνον, τα χρόνια, που ακολούθησαν, αναπτύξαμε μια γερή φιλία, ενώ, σε διάστημα 6 χρόνων περίπου, κατάφερε να με οδηγήσει εσωτερικά σε ένα ανώτερο επίπεδο αντίληψης και ¨ανάγνωσης¨ των πραγμάτων γύρω μου. Δυστυχώς, η ιδιαίτερη φιλία μας αυτή τερματίστηκε λόγω του θανάτου του, αλλά του οφείλω πολλά, καθώς για τη φλόγα, που ¨άναψε¨ μέσα μου τότε, και για το γεγονός ότι έπαψα να σκέφτομαι και να λειτουργώ στα πλαίσια της κοινής, κατευθυνόμενης από τρίτους, λογικής, είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος.
Τα χρόνια που ακολούθησαν έκτοτε, η ¨δίψα¨ μου για τον εσωτερισμό και η άσβεστη επιθυμία μου για ¨κατάκτηση¨ της γνώσης, με οδήγησε σε βαθύτερες αναζητήσεις, μέσα από διάφορες σχολές και τάγματα εσωτεριστών. Πραγματοποίησα ένα ¨ταξίδι¨, μέσω του οποίου ήρθα σε επαφή με διαφόρων ειδών απόψεις και ποικίλες ιδέες. Τίποτα από όλα αυτά, ωστόσο, δεν στάθηκαν ικανά να με κάνουν να επιλέξω αυστηρά έναν συγκεκριμένο δρόμο. Οι ανησυχίες μου και η αίσθηση του ότι πρέπει να χαράξω τη δική μου πορεία, με ωθούσαν στο να προχωρώ μπροστά και να μην συμβιβάζομαι. Έπρεπε να βαδίσω το δικό μου μονοπάτι!
Και αυτό πράττω! Μέχρι και τώρα, που συγγράφω το βιβλίο αυτό, επιλέγω να ακολουθώ έναν μοναχικό δρόμο, αναζητώντας την πραγματική γνώση, χωρίς να (εξ)υπηρετώκαμία θρησκεία, κανένα δόγμα, καμία αίρεση. Με αυτόν τον τρόπο, διδάχθηκα την τέχνη της ραδιαισθησίας από τον γέροντα, και με αυτόν τον τρόπο τη μεταφέρω και εγώ σε σας! Φυσικά, σε αυτό το μαγευτικό ταξίδι, με ¨συνόδευσαν¨ και ανεκτίμητης αξίας πηγές, καθώς και κείμενα, που διασώθηκαν, προερχόμενα από διάφορους αρχαίους πολιτισμούς. Αποκτώντας σταδιακά την εμπειρία και τη γνώση, σχετικά με τα ραβδοσκοπικά όργανα και την ορθή κατασκευή τους, ξεκίνησα να εντοπίζω τις αρνητικές ή θετικές ακτινοβολίες, και κατάφερα να δημιουργήσω τα κατάλληλα εργαλεία, που θα ανταποκρίνονταν άριστα στον εντοπισμό αυτών (ενν. ακτινοβολιών)
Μέσα από τις προσωπικές μου γεωπαθολογικές έρευνες και τους πειραματισμούς, συγκέντρωσα τις απαραίτητες γνώσεις, τις οποίες, στην συνέχεια, εμπλούτισα διαβάζοντας όσο το δυνατόν περισσότερα κείμενα, σχετικά με τις γεωπαθογόνες ζώνες, και παρακολουθώντας ειδικά σεμινάρια, που έλαβαν χώρα σε διάφορες χώρες του εξωτερικού, υπό την αιγίδα του ινστιτούτου γεωπαθολογίας. Κάπως έτσι, η εκπαίδευση μου ολοκληρώθηκε, φτάνοντας σε ένα εξαιρετικά ικανοποιητικό επίπεδο γνώσης!
Μια σημαντική ¨τομή¨ στις γνώσεις μου ως γεωπαθολόγος, υπήρξε η εκμάθηση της τεχνικής του γεωβελονισμού, σύμφωνα με την οποία πολλά σοβαρά προβλήματα, δύνανται να επιλυθούν άμεσα, απλά και μόνο με την τοποθέτηση των ειδικών ατσάλινων πλακών. Η συγκεκριμένη τεχνική, όπως και άλλες, διαδραμάτισαν κομβικής σημασίας ρόλο, για την περαιτέρω εξέλιξη στο κομμάτι της προστασίας του ανθρώπινου οργανισμού από τις βλαβερές ακτινοβολίες.
ΓΕΩΠΑΘΟΛΟΓΙΑ
Η λέξη γεωπαθολογία είναι σύνθετη, και προέρχεται από τις λέξεις ¨γη¨ και ¨παθολογία. Οι αρχαίοι Έλληνες, με τη λέξη αυτή, ήθελαν να υποδείξουν τις θεραπευτικές ή ζημιογόνες ικανότητες, που διαθέτει η Γη, δηλαδή, με λίγα λόγια, τη βλαβερή ή ευεργετική επίδραση, που έχει η προερχόμενη από τη Γη ακτινοβολία, στο σώμα και το πνεύμα των ανθρώπων.
Η γεωπαθολογία αναφέρεται στη θεωρία περί φυσικών ακτινοβολιών της Γης αλλά και ολάκερου του σύμπαντος. Σήμερα, στη συγκεκριμένη θεωρία, περιλαμβάνονται αναπόφευκτα και οι τεχνητές ακτινοβολίες, που οφείλονται στη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και στην παρεμβατική διάθεση του ανθρώπου πάνω στο φυσικό περιβάλλον. Στην πραγματικότητα, οι ακτίνες αυτές, είτε είναι φυσικές είτε τεχνητές, επιδρούν καταλυτικά στο εσωτερικό της Γης, γεγονός που, με τη σειρά του, ¨πυροδοτεί¨ μια σειρά από δυσάρεστες εξελίξεις, καθώς βλάπτονται ποικιλοτρόπως όλα τα έμβια όντα (φυτά, ζώα, άνθρωποι), ενώ οι ασθένειες, με τις οποίες προσβάλλονταν μέχρι πρότινος οι άνθρωποι, γίνονται πιο ανθεκτικές ή, ακόμη, ¨μεταλλάσσονται¨, καθιστώντας την προσπάθεια για εύρεση αποτελεσματικών θεραπειών δύσκολη, για να μην πω ακατόρθωτη, σε ορισμένες περιπτώσεις!
Ωστόσο, αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος! Υπάρχει και η άλλη, σύμφωνα με την οποία η έκθεση σε μερικές ακτινοβολίες (ακόμη και τεχνητές) συνεπάγονται θετικά αποτελέσματα στον ανθρώπινο οργανισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η ακτινοβολία, που χρησιμοποιείται στα πλαίσια θεραπευτικών προγραμμάτων, για τη μερική ή ολική εξάλειψη σοβαρών προβλημάτων υγείας. Στην σύγχρονη γεωπαθολογία, επίσης, γίνονται εκτενέστατες αναφορές στις βλαβερές ή ευεργετικές κοσμικές ακτινοβολίες, τις ηλεκτρο-ατομικές (PWL), που εντοπίζονται στην ατμόσφαιρα, στις ραδιενεργές (στοιχείο ¨ραδόνιο¨), κ.τ.λ.
Η εκπομπή βλαβερών ακτινών είναι, πλέον, αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, και έχει ¨εισβάλει¨ για τα καλά στη ζωή μας. Είναι γύρω μας. Όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε ερχόμαστε σε επαφή με αυτές, και για αυτό, μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει και το ανθρώπινο είδος! Ηλεκτρικές συσκευές, υπολογιστές, τηλέφωνα, κεραίες, ηλεκτρικό εναλλασσόμενο ρεύμα, είναι απλά ένα πολύ μικρό δείγμα.
Όσον αφορά, τώρα, τις ακτίνες που προέρχονται από τη Γη, δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι έκαναν την εμφάνισή τους, για πρώτη φορά, ταυτόχρονα με τη ¨γέννηση¨ του πλανήτη μας. Μάλιστα, με όσα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, εδώ και χιλιάδες χρόνια, υπάρχει εξαιρετικά μεγάλη πιθανότητα, οι (αρχαίοι) πολιτισμοί, που πρωτοεμφανίστηκαν στην Ιστορία του ανθρωπίνου είδους, να γνώριζαν για τις παραπάνω! Με το πέρασμα των αιώνων, όμως, χάθηκαν (όπως είναι φυσικό), και μαζί τους χάθηκε ένα μεγάλο ¨κομμάτι¨ ανεκτίμητης γνώσης. Λίγα μόνο στοιχεία διασώθηκαν, και έφτασαν σε μας αναλλοίωτα!
Ένα παράδειγμα αποτελούν τα δέντρα, των οποίων ο κορμός παίρνει κλίση, καθώς μεγαλώνουν. Τέτοιου είδους δέντρα υπάρχουν, εάν παρατηρήσει κανείς, σε αρκετά σημεία με ισχυρές ακτινοβολίες, με την κλίση, που παίρνουν, να οφείλεται στην προσπάθειά τους να τις αποφύγουν. Τα δέντρα, αναπτύσσονται, πάντοτε, με τρόπο τέτοιο, που να εντοπίζουν τις κατευθυντήριες γραμμές της ωφέλιμης ακτινοβολίας, έτσι ώστε να μπορούν, τουλάχιστον, να ¨ζημιώνονται¨, όσο το δυνατόν λιγότερο, από την αντίστοιχη ζημιογόνα.
Άλλο ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα, είναι η προτίμηση, που δείχνουν τα περισσότερα ζώα, σε σημεία, τα οποία δεν έχουν επιβαρυνθεί από βλαβερές ακτινοβολίες και ενέργειες. Αυτό, μπορεί εύκολα να το διαπιστώσει και κάποιος/α, που έχει στο σπίτι του ένα ή περισσότερα κατοικίδια, καθώς, σίγουρα, θα έχει παρατηρήσει ότι τα τελευταία ψάχνουν σημεία, προκειμένου να αναπαυτούν, όπου δεν υπάρχουν κοντά πηγές ενέργειας ή τεχνητής ακτινοβολίας. Το ίδιο, ακριβώς, συμβαίνει και με τα πτηνά, τα οποία, σε μερικά σημεία του σπιτιού, κελαηδούν πολύ περισσότερο, από ότι σε κάποια άλλα (τα οποία συνήθως είναι φορτισμένα ¨ενεργειακά¨). Κάποιοι γεωπαθολόγοι υποστηρίζουν λανθασμένα ότι τα ζώα έλκονται από τις βλαβερές ακτινοβολίες, και ότι επιδιώκουν συχνά να κάθονται σε σημεία, που διέπονται από αυτές. Η συγκεκριμένη αντίληψη είναι τελείως άκαιρη και άκυρη, διότι κανένα έμβιο ον δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει στην έκθεση σε ζημιογόνες, για τον οργανισμό του, ακτίνες, για μεγάλο χρονικό διάστημα. Καίριας σημασίας είναι και οι παρατηρήσεις πάνω στον ίδιο μας τον εαυτό. Όταν βρεθούμε σε σημείο με βλαβερές ακτινοβολίες, αμέσως, υποπίπτει στην αντίληψή μας, καθώς εκδηλώνουμε διάφορα συμπτώματα όπως πονοκέφαλο, τάση για εμετό, κούραση, ζαλάδα, αποπροσανατολισμό, κ.τ.λ.
Πολλοί είναι εκείνοι, που, σε τέτοιες περιπτώσεις, λανθασμένα συμπεραίνουν ότι οι απότομες αλλαγές στη σωματική μας κατάσταση, προκαλούνται από μαγγανείες, μαύρη μαγεία, βασκανίες, ¨κακό¨ μάτι, γλωσσοφαγιά, γκαντεμιά κ.ο.κ. Η αντίληψη αυτή απέχει πολύ από την πραγματικότητα! Όπως προανέφερα, πρέπει να μπούμε όλοι στη διαδικασία να παρατηρήσουμε τον εαυτό μας, στα πλαίσια της καθημερινότητάς μας, ξεκινώντας, πρώτα, από το ίδιο μας το σπίτι, και στη συνέχεια, και σε άλλους χώρους, όπως στο εργασιακό μας περιβάλλον, στον κοινωνικό μας περίγυρο (ενν. φίλοι και γνωστοί), σε χώρους που δραστηριοποιούμαστε γενικά κ.τ.λ. Τότε, και μόνο τότε, θα μπορέσει κάποιος να αντιληφθεί το γεγονός ότι στα σημεία με βλαβερή ακτινοβολία νιώθει κάπως περίεργα και άβολα (ένταση, κακή διάθεση), ενώ, αντίθετα, στα σημεία με ωφέλιμη ακτινοβολία νιώθει ηρεμία, γαλήνη και έχει καλή διάθεση.
Τα άτομα, γενικά, που εκτίθεται στη βλαβερή ακτινοβολία, υφίσταται σοβαρές ζημίες, καθώς το σώμα του, σταδιακά, εξουθενώνεται και γίνονται εμφανή τα συμπτώματα από διάφορες ασθένειες. Το ¨κακό¨, βέβαια, δεν σταματά εκεί, αφού από αυτήν τη δυσάρεστη κατάσταση δεν ξεφεύγουν ούτε οι (δια)νοητικές του λειτουργίες, με πολλούς να φτάνουν σε σημείο, τελικώς, να χάνουν τα λογικά του. Προσωπική μου άποψη είναι ότι το πιο επικίνδυνο στην όλη υπόθεση είναι η εσκεμμένη μεταφορά της βλαβερής ακτινοβολίας, που έχει, ενδεχομένως, συσσωρεύσει κάποιος, στους γύρω του! Πολλές φορές, τα ¨μολυσμένα¨, είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα, αναζητούν δέκτες-ανθρώπους ως ¨θύματα¨, προκειμένου να ξεφορτωθούν σημαντικό μέρος του ¨βάρους¨, που κουβαλούν. Αυτό, μπορεί να επιτευχθεί, σε μεγάλο βαθμό, και με τη σεξουαλική πράξη, καθώς και, απλά, με την επαφή(χειραψία), αλλά, φυσικά, σε λιγότερο βαθμό. Αντίθετα, υπάρχουν και εκείνοι, που λαμβάνουν και χρησιμοποιούν τις ωφέλιμες ακτινοβολίες. Σε αυτήν την κατηγορία εντάσσονται οι άνθρωποι εκείνοι, που μέσω των τελευταίων, κατάφεραν να αποκτήσουν ιδιαίτερες ικανότητες, όπως το να μπορούν, επιτυχώς, να θωρακίζουν, ανά πάσα ώρα και στιγμή, τον οργανισμό τους απέναντι σε διάφορες απειλές και ασθένειες, να θεραπεύουν συνανθρώπους τους, που πάσχουν από χρόνια σωματικά και ψυχικά προβλήματα, να διατηρούνται ¨ξάγρυπνοι¨ και να είναι υποψιασμένοι για καταστάσεις και συμβάντα, που, μελλοντικά, θα ακολουθήσουν, ώστε να είναι και προετοιμασμένοι κατάλληλα για να τα αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά.
Όσοι συναντούν τέτοιους ανθρώπους νιώθουν ένα δέος απέναντί τους. Αισθάνονται λες και έχουν έρθει σε επαφή με κάτι το πρωτόγνωρο, με κάτι το υπερβατικό, που ξεπερνά την κοινή λογική και όσα γνώριζαν μέχρι τότε. Γύρω τους υπάρχει ένα ¨πέπλο¨ μυστηρίου, ενώ διέπονται από δυνάμεις ανώτερες, ίσως θεϊκές! Ωστόσο, αυτό είναι μια μεγάλη υπερβολή, που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι τα άτομα, που εντάσσονται σε αυτήν την κατηγορία, το πιθανότερο είναι να έχουν μάθει πώς να (δια)χειρίζονται τη ¨δύναμη¨, που αναβλύζει μέσα από τις ωφέλιμες ακτινοβολίες, και δεν ξύπνησαν, απλά ένα πρωί, με δυνατότητες και χαρίσματα πέραν από κάθε φαντασία! Στο βιβλίο αυτό, θα δοθεί μεγάλη έμφαση, κυρίως, στις βλαβερές ακτινοβολίες, και τις αρνητικές επιπτώσεις, που συνεπάγεται η μακρά έκθεση του οργανισμού μας σε αυτές, και όχι τόσο στις ωφέλιμες, για τις οποίες, ίσως, μάς δοθεί η ευκαιρία να συζητήσουμε, ενδελεχώς, στο εγγύς μέλλον.
Για να επανέλθω, λοιπόν, στο θέμα μας, έρευνες, που διεξήχθησαν, στο παρελθόν, έφεραν στο φως σημαντικά στοιχεία για τις ζημιογόνες ακτίνες. Εξαιτίας των τελευταίων, δεν θα ήταν υπερβολή να ισχυριστούμε, ότι έχουν προκληθεί μέχρι και πόλεμοι, επιδημίες, λιμοί, φυσικές καταστροφές (από ακραία καιρικά φαινόμενα) κ.τ.λ. Στο μακρινό παρελθόν, οι άνθρωποι, ήταν σε θέση να διαισθάνονται καλύτερα τις αρνητικές (και θετικές) ακτινοβολίες της Γης, με αποτέλεσμα να προνοούν και να λαμβάνουν περισσότερες και αποτελεσματικότερες προφυλάξεις. Κάτι το οποίο, σήμερα, που μιλάμε, τείνει να χαθεί ολοκληρωτικά, καθώς οι σημερινοί άνθρωποι έχουν γίνει ¨έρμαιο¨ του ιλιγγιώδους ρυθμού ανάπτυξης και εξέλιξης της τεχνολογίας, η οποία τους αποχαυνώνει και δεν τους επιτρέπει να έρχονται σε άμεση επαφή με το φυσικό τους περιβάλλον.
Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, μέσω των ραβδοσκοπικών οργάνων, ανίχνευαν τις αρνητικές ακτίνες και απέφευγαν να χτίσουν τα σπίτια αλλά και τους ναούς τους σε τόπους αρνητικά φορτισμένους. Αντίθετα, αναζητούσαν επιμελώς τις θετικές ακτίνες, προκειμένου να τα έχτιζαν σε μέρη ευνοϊκά, που κατακλύζονταν από θετική ενέργεια. Είναι τυχαίο, νομίζετε, που, σήμερα, βλέπουμε όλους τους ναούς των αρχαίων Ελλήνων να έχουν ανεγερθεί σε ενεργειακά σημεία; Με τον τρόπο αυτόν, λάμβαναν τις ωφέλιμες ακτινοβολίες της Γης και τις διοχέτευαν, μέσω αυτών, στις γύρω περιοχές, στις οποίες, αν παρατηρήσει κάποιος προσεκτικά, υπήρχαν χτισμένα και τα σπίτια, στα οποία κατοικούσαν. Παρόλα αυτά, μέχρι και τώρα, το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης, που κατείχαν, παραμένει άγνωστο σε μας.
Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας, μια προσωπική μου εμπειρία. Το Μάρτιο του 2001, μια οικογένεια από την Πτολεμαΐδα με κάλεσε για να ελέγξω το σπίτι, όπου διέμενε, διότι υπήρχαν σοβαρές υποψίες ότι του ¨έχουν κάνει μάγια¨(όπως χαρακτηριστικά μου ανέφεραν τα μέλη της). Την άποψή τους αυτή, τη στήριζαν στο γεγονός ότι, εκείνο το διάστημα, οι ασθένειες και η κακοτυχία είχαν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους και ότι έρχονταν, επί μονίμου βάσεως, αντιμέτωποι με μεγάλες δυσχέρειες και απίστευτα δύσκολες και άβολες καταστάσεις. Μετά, λοιπόν, την επικοινωνία, που είχαμε, και αφού μεσολάβησε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, πήρα την απόφαση να πάω στο σπίτι της συγκεκριμένης οικογένειας. Από τα πρώτα λεπτά, που βρέθηκα εκεί, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Στο εσωτερικό του σπιτιού, είχα μια περίεργη αίσθηση, λες και πραγματοποιούνταν έντονες δονήσεις, γεγονός που μου προκαλούσε μεγάλη ταραχή, και με ωθούσε στο να θέλω να φύγω από κει, όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Ένιωθα ένα ελαφρύ τρέμουλο στα πόδια, καθώς είχα την αίσθηση ότι το πάτωμα ταλαντευόταν! Παράλληλα, συζητούσα και με τα μέλη της οικογένειας. Καθώς περνούσαν τα λεπτά, άρχισα να διακρίνω μια νευρικότητα στη συμπεριφορά τους. Μάλιστα, είχαν ένα επιθετικό ύφος, όταν απαντούσαν στις ερωτήσεις, που τους απηύθυνα. Χαρακτηριστικά, θυμάμαι, πως το ένα από τα παιδιά έκανε νύξη στο ότι όλα τα κατοικίδια ζώα που είχαν, πέθαιναν αιφνιδιαστικά, λίγες μόνο μέρες αφού τα έφερναν στο συγκεκριμένο σπίτι.
Μετά από συζήτηση πολλών ωρών, σχετικά με τα προβλήματα, που καλούνταν να αντιμετωπίσουν καθημερινά, ξεκίνησα να εξετάζω ένα προς ένα τα δωμάτια με τα ραβδοσκοπικά μου όργανα, μιας και υποψιαζόμουν έντονα ότι κάποιο συμβάν, που έλαβε χώρα, λίαν προσφάτως, ήταν υπεύθυνο για αυτές τις αρνητικές εξελίξεις, έχοντας αποκλείσει ενδεχόμενα, όπως μάγια, μαγγανείες κ.ο.κ., που πίστευαν εκείνοι. Όντως, οι υποψίες μου επιβεβαιώθηκαν στο έπακρο. Με τις μετρήσεις που πήρα από τα ραβδοσκοπικά όργανα, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για υπόγεια κανάλια του υδροφόρου ορίζοντα! Εξήγησα λεπτομερώς στην οικογένεια ότι η ¨κακοδαιμονία¨ τους οφειλόταν στο ότι, περίπου 2 χρόνια πριν, είχε πραγματοποιηθεί, κοντά στο σπίτι της, ένα μεγάλο έργο, από τα συνεργεία της Δ.Ε.Η. Το τελευταίο, πιθανότατα, είχε αλλάξει την μέχρι πρότινος κατεύθυνση των υπογείων ρευμάτων του υδροφόρου ορίζοντα, οδηγώντας τα κάτω από το σπίτι της. Εξ ου και οι δονήσεις, που ένιωσα από την πρώτη κιόλας στιγμή, που πάτησα το πόδι μέσα εκεί. Ο υδροφόρος ορίζοντας, από μόνος του, δεν θεωρείται σοβαρό πρόβλημα. Εξελίσσεται, ωστόσο, σε τέτοιο, όταν διασταυρωθεί με τις ζημιογόνες ακτινοβολίες της Γης. Κάτι τέτοιο συνέβη και στην περίπτωση αυτή. Πιο συγκεκριμένα, σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το σπίτι, για το οποίο κάνουμε λόγο, ο υδροφόρος ορίζοντας διασταυρωνόταν με αρνητικές ακτίνες, οι οποίες μεταφέρονταν, μέσω του πρώτου, κάτω από αυτό!
Άμεσα, λοιπόν, άρχισα να εργάζομαι πάνω στην απενεργοποίηση της βλαβερής ακτινοβολίας, στο σημείο διασταύρωσης με τον υδροφόρο ορίζοντα, και όταν ο στόχος μου επετεύχθη, συμβούλεψα την οικογένεια να κάνει μια γεώτρηση, σε κάποιο σημείο του κτήματός της, έτσι ώστε να περιοριστεί κι άλλο η ¨ροή¨ των αρνητικών ακτινών.
Επίσης, δεν πρέπει να αμελήσω και το γεγονός ότι προέβημεν και σε αλλαγή της διαρρύθμισης του εσωτερικού χώρου του σπιτιού. Η αλλαγή στη θέση των επίπλων αλλά και των ηλεκτρικών συσκευών, ήταν ένας καταλυτικός παράγοντας, που συντέλεσε καθοριστικά στην προσπάθεια για επίτευξη μιας καλής ισορροπίας μεταξύ των ενεργειών, που υπήρχαν μέσα αλλά και έξω από το σπίτι. Στην περίπτωση αυτή, για να ολοκληρώσω την αφήγησή μου, υπήρξε ένας συνδυασμός παραγόντων και συνθηκών, που οδήγησαν αναπόφευκτα στις προαναφερθείσες δυσάρεστες καταστάσεις. Είχε δημιουργηθεί ήδη ένα αρνητικό κλίμα γύρω από την οικογένεια, η οποία, δέχθηκε και το τελειωτικό ¨χτύπημα¨ με την αλλαγή του υδροφόρου ορίζοντα. Με το πέρας των εργασιών μου, η οικογένεια βρήκε τη-για πολύ καιρό- χαμένη ισορροπία και ηρεμία, ενώ, σύντομα, έκαναν την εμφάνισή τους, και τα πρώτα σημάδια γαλήνης, χαράς και ευημερίας! Έως και τη στιγμή, που γράφω αυτό το βιβλίο, η οικογένεια αυτή ζει ακόμη στο συγκεκριμένο σπίτι, απαλλαγμένη από όλα τα προβλήματα και τις έγνοιες, που τη βασάνιζαν αδιάκοπα.
Μια από τις πιο παλιές μαρτυρίες για τις βλαβερές ακτινοβολίες, εντοπίζεται στην Κίνα, την εποχή των τριών Αυτοκρατόρων και των πέντε Ηγεμόνων. Τότε, ο τίτλος του Αυτοκράτορα δεν ήταν κληρονομικός, αλλά δινόταν στους πιο άξιους και πιο καλούς, μέσω εκλογών, από τους Ηγεμόνες της χώρας. Ο Αυτοκράτορας αντιμετωπιζόταν από το λαό ως Θεός και Πατέρας. Την εποχή, λοιπόν, της ακμής του κινέζικου πολιτισμού, όσοι έφεραν το συγκεκριμένο τίτλο, φρόντιζαν για την υγεία των πολιτών. Μάλιστα, είχαν θεσπίσει νόμο, στα πλαίσια της προσπάθειάς τους αυτής, σύμφωνα με τον οποίο οποιοσδήποτε επιθυμούσε να χτίσει ένα σπίτι όφειλε, προηγουμένως, να συμβουλευτεί έναν ειδικό, έναν εμπειρογνώμονα, που θα τον καθοδηγούσε σχετικά με την καταλληλότητα του σημείου ανοικοδόμησης, ώστε να αποφεύγονταν οι βλαβερές ακτινοβολίες!
Οι πρώτες σύγχρονες αναφορές στη γεωπαθολογία φαίνεται να έγιναν το 1903, από τον Άγγλο ερευνητή Jacob, ο οποίος και κατασκεύασε το πρώτο σύγχρονο ραβδοσκοπικό όργανο, για τη μέτρηση της ωφέλιμης και βλαβερής ακτινοβολίας της Γης, συνάπτοντας στενή συνεργασία με το τότε ιδιωτικό κέντρο ερευνών, στην Αμερική, ονόματι DALLAS MINERAL COMPANY.
Μέχρι και σήμερα, η κατασκευή του συγκεκριμένου οργάνου θεωρείται από πολλούς ερευνητές ως η πιο ακριβής για τη μέτρηση της βλαβερής και ωφέλιμης ακτινοβολίας της Γης, χωρίς, ωστόσο, να είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πολλά πράγματα, διότι ελάχιστες πληροφορίες έχουν διασωθεί από τότε.
.
Έχω την τιμή να είμαι, αυτή τη στιγμή, από τους ελάχιστους σύγχρονους ερευνητές, που έχουν στην κατοχή τους μερικά από αυτά τα σπάνια και μοναδικά ραβδοσκοπικά όργανα. Βάσει του συγκεκριμένου τρόπου κατασκευής αλλά και των πληροφοριών, που περισυνέλεξα, όλα αυτά τα χρόνια, και που προέρχονταν από διάφορους αρχαίους πολιτισμούς, κατάφερα να δημιουργήσω, μετά από πολλά (σε αριθμό) πειράματα και χρονοβόρες δοκιμές, μια εξαιρετική σειρά ραβδοσκοπικών οργάνων, με την ονομασία GEOMAGNETIC. Σε αυτή τη σειρά, περιλαμβάνονται συλλεκτικά ραβδοσκοπικά όργανα, των οποίων η σύσταση αποτελείται από: ενεργειακά πετρώματα, πολύτιμους λίθους, ευγενή μέταλλα, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται καλύτερη λήψη και διάγνωση των εκάστοτε ακτινοβολιών της Γης.
Τα ειδικά όργανα GEOMAGNETIC, δεν περιορίζονται μόνο στην ανίχνευση των βλαβερών ακτινοβολιών της Γης, αλλά προχωρούν και στην εξουδετέρωσή τους, καθώς και στην έλξη των αντίστοιχα ωφέλιμων. Ένας γεωπαθολόγος δύναται να επεξεργαστεί τις ενέργειες αυτές κατά το δοκούν, και να τις γειώσει, όπως και όπου επιθυμεί ο ίδιος, ενώ, μπορεί, το ίδιο εύκολα, να εντοπίσει, αρχικά, και να ακολουθήσει, στη συνέχεια, τα υπόγεια δίκτυα-κανάλια, που οδηγούν σε κρυμμένα αντικείμενα και χαμένους θησαυρούς.
Τη συλλογή αυτή, των σπάνιων ραβδοσκοπικών οργάνων, μπορείτε να τη βρείτε στο κατάστημά μας, επί της οδού Παλαιάς Καβάλας 90, στην περιοχή του Αιγάλεω (12242). www.gold-hunter.gr
Άξιο αναφοράς είναι το ότι σε πολλές ευρωπαϊκές και μη χώρες, γνωστοί ερευνητές και γιατροί προσπαθούν, μεταξύ άλλων, να συγκεντρώσουν πληροφορίες και στοιχεία, γύρω από την ακτινοβολία της Γης και τα υπόγεια ύδατα, γεγονός που αποδεικνύει περίτρανα τη σπουδαιότητα της επιστήμης της γεωπαθολογίας, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες, που διανύουμε!
Πολλοί άνθρωποι, που επισκέπτονται τον γιατρό εξαιτίας των συμπτωμάτων, που εκδηλώνουν, δεν μπορούν να εντοπίσουν την αιτία των τελευταίων. Οι γιατροί, ως επί το πλείστον, κάνουν λόγο είτε για κληρονομικότητα, χωρίς, όμως, να μπορούν να τεκμηριώσουν, αυτή τους τη θέση, είτε για σοβαρή ασθένεια, που μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο με το να πάρει κανείς δεκάδες φάρμακα. Ούτως ή άλλως, οι περισσότεροι εξ αυτών, όπως είναι ευρέως γνωστό, εξυπηρετούν τα (οικονομικά) συμφέροντα των φαρμακοβιομηχανιών, για λόγους ευνόητους στον καθέναν μας. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ περισσότερο. Το μόνο που θα κάνω είναι να θέσω κάποια ερωτήματα, ως ¨τροφή¨ για σκέψη. Πιστεύει κανείς πώς είναι τυχαίο το γεγονός ότι, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, εμφανίζεται, από το πουθενά, κάποιος ιός, από τον οποίο, για να προφυλαχθεί ο πληθυσμός αποτελεσματικά, πρέπει να εμβολιαστεί; Είναι τυχαία η ¨ανακάλυψη¨ νέων, καλύτερων και πιο αποτελεσματικών αντιβιοτικών και φαρμάκων, προκειμένου να αντιμετωπιστούν ήδη υπάρχουσες ασθένειες και γρίπες; Τυχαίο και το ότι τα φάρμακα πωλούνται παντού (ακόμη και στο σούπερ μάρκετ), και το ότι οι γιατροί συνταγογραφούν ασταμάτητα, ένα κάρο άχρηστα φάρμακα, χωρίς να ελέγχονται από κανέναν απολύτως; Χωρίς καμία διάθεση υπερβολής, η παγκόσμια οικονομία, δυστυχώς, συνιστά ένα ¨οικοδόμημα¨, του οποίου τα ¨θεμέλια¨ είναι οι φαρμακοβιομηχανίες, καθώς και όσοι τις υπηρετούν (δηλαδή τα νοσοκομεία, τα φαρμακεία, οι γιατροί, οι νοσοκόμοι κ.τ.λ.). Οι τελευταίες συνιστούν έναν από τους πιο σημαντικούς (για να μην πω τον σημαντικότερο) παράγοντες για την μη εξάπλωση των γνώσεων, που προσφέρει απλόχερα η γεωπαθολογία. Είναι ένα τροχοπέδη, που σκόπιμα ¨τρενάρει¨ την εξέλιξη και τη δημιουργία εναλλακτικών τρόπων αντιμετώπισης των προβλημάτων, που σχετίζονται με την Υγεία.
ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΑΠΟ ΓΕΩΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ
Όταν ένα σώμα εκτίθεται στις βλαβερές ακτίνες, οι τελευταίες συσσωρεύονται στο πρώτο, με αποτέλεσμα να το ¨μολύνουν¨, όπως, ακριβώς, συμβαίνει και με τη ραδιενέργεια, η έκθεση στην οποία μπορεί να γίνει σοβαρή αιτία για εκδήλωση ανίατων ασθενειών. Υπάρχουν, ωστόσο, μέθοδοι (όχι ιδιαίτερα γνωστές) για την αποφυγή τους. Ένας ιδιαίτερα αξιόπιστος τρόπος είναι η επιστράτευση της ραδιαισθησίας, με τη χρήση ειδικών ραβδοσκοπικών, όπως είναι οι βέργες ή τα εκκρεμή, ενώ ένα, κατά την προσωπική μου γνώμη, καλό μέσο για διάγνωση συνιστούν οι ηλεκτρονικές συσκευές διάγνωσης, όπως είναι αυτή της VegaTest. Η έκθεση στις αρνητικές ακτίνες επιβαρύνει σημαντικά τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς προκαλεί, μεταξύ άλλων, και μείωση της ενέργειάς του. Σε κάθε κύτταρό μας υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό ενέργειας, η οποία είναι απαραίτητη για να επιτελέσει (αυτό) τις επιμέρους ζωτικές λειτουργίες, οι οποίες, με τη σειρά τους, θα εξασφαλίσουν στον οργανισμό την απαραίτητη θωράκιση απέναντι στις ¨απειλές¨.
Η ενέργεια ενός υγιούς κυττάρου κυμαίνεται, περίπου, στα 90 milivolt. Η επιβάρυνση, που προκαλείται από την έκθεση στη ζημιογόνα ακτινοβολία, μπορεί να μειώσει δραματικά την ενέργεια αυτή, να την καταβαραθρώσει, και, έτσι, να οδηγήσει στην εξασθένιση του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Τα πρώτα συμπτώματα της έκθεσης αυτής είναι, κατά κανόνα, η κόπωση, η γενικότερη αίσθηση αδυναμίας, οι συχνοί πονοκέφαλοι, οι διαταραχές στον ύπνο, η νευρικότητα, η ένταση και το αυξημένο άγχος. Όσο μεγαλύτερη είναι η έκθεση ενός ατόμου στις ακτινοβολίες αυτές, τόσο τα συμπτώματα αυτά εντείνονται. Πιο συγκεκριμένα, τα συστήματα, που επηρεάζονται σε σημαντικό βαθμό είναι:
- Το νευρικό σύστημα
- Το σύστημα των ενδοκρινών αδένων
- Το πεπτικό σύστημα
- Το κυκλοφορικό ή καρδιαγγειακό σύστημα
- Το λεμφικό σύστημα
- Το αναπνευστικό σύστημα
- Το μυϊκό σύστημα
Οι αναφορές σε ανθρώπους, που κατοικούν σε αστικά κέντρα, και που παρουσιάζουν σοβαρά προβλήματα υγείας, είτε σωματικής είτε πνευματικής φύσεως, είναι εξαιρετικά συχνές, σε σημείο να είναι αναρίθμητες. Πριν μερικούς μήνες, συνάντησα ένα ζευγάρι, που μόλις είχε μετακομίσει σε ένα καινούριο σπίτι, στο κέντρο της Αθήνας. Το ζευγάρι αυτό, ήδη, από τις πρώτες κιόλας μέρες, που διέμενε σε εκείνο το σπίτι, παρουσίαζε έντονη νευρικότητα, κατάσταση η οποία οφειλόταν στην αξιοσημείωτη επιβάρυνση, που είχαν υποστεί από την βλαβερή ακτινοβολία. Το ζευγάρι, μάλιστα, έφτασε ένα βήμα πριν το χωρισμό. Ωστόσο, μετά από ένα διάστημα, και αφού είχαν γίνει οι απαραίτητες ενέργειες εξουδετέρωσής της, τα άτομα αυτά επανήλθαν σε κανονικούς ρυθμούς, και άρχισαν να απολαμβάνουν ξανά την ηρεμία και την ευτυχία, που μέχρι και πριν λίγες μέρες αγνοούνταν.
Τέτοιες περιπτώσεις, όπως την παραπάνω, αντιμετωπίζω σχεδόν καθημερινά. Δυστυχώς, οι περισσότερες εξ αυτών είναι ήδη σε πολύ προχωρημένο στάδιο, με το αποτέλεσμα να έχει ¨κριθεί¨. Το πλέον δυσάρεστο στην όλη υπόθεση είναι ότι αντιμετωπίζω συχνά και φαινόμενα, που σχετίζονται με σοβαρές (πολλές φορές ανίατες) ασθένειες, οι οποίες είναι εξαιρετικά δύσκολο, έως και απίθανο, να αντιμετωπιστούν.
Με ένα αντίστοιχο περιστατικό, ¨κλήθηκα¨ (εμμέσως) να βρεθώ αντιμέτωπος και εγώ ο ίδιος! Ένα συγγενικό μου πρόσωπο, είχε προσβληθεί από καρκίνο. Για μια δεκαετία, περίπου, ο καρκίνος έκανε μετάσταση, προσβάλλοντας το ένα ζωτικό του όργανο μετά το άλλο. Όπως είναι φυσικό, η μία εγχείριση διαδεχόταν την άλλη, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Για την ακρίβεια, ήταν ανώφελες. Πήρα, λοιπόν, την πρωτοβουλία να του εξηγήσω τί, ακριβώς, φταίει για την κατάσταση, στην οποία είχε περιέλθει, και να του προτείνω τρόπους, ώστε η κατάστασή του, αρχικά, να σταθεροποιηθεί, και, μετέπειτα, να βελτιωθεί, ¨επουλώνοντας¨ τις ¨πληγές¨ του (ενν. πάσης φύσεως). Οι προσπάθειές μου, αποδείχθηκαν απέλπιδες, καθώς ¨έπεσαν στο κενό¨. Ένιωθα λες και μιλούσα στο βρόντο. Ο άνθρωπος αυτός δεν έλεγε να πειστεί με τίποτα για τις ευεργετικές ιδιότητες των ωφέλιμων ακτινοβολιών! Στο μεταξύ, εισήχθη στο νοσοκομείο.
Η επιμονή μου να τον βοηθήσω, έστω και στο τελευταίο στάδιο, τελικά βρήκε αντίκρισμα. Τον έπεισα να με αφήσει να εφαρμόσω πάνω του τις τεχνικές για την εξουδετέρωση των βλαβερών ακτινοβολιών, των οποίων (ενν. τεχνικών)τυγχάνω εξαίρετος γνώστης, καθώς έχω μελετήσει το συγκεκριμένο αντικείμενο, εις βάθος και επί σειρά ετών.
Επί 10 συνεχόμενες μέρες, κατέβαλλα σημαντική προσπάθεια να τον φέρω σε επαφή με τις ωφέλιμες ακτινοβολίες, προκειμένου να τον κάνω να σταθεί, ξανά, γερά στα πόδια του. Τα θετικά αποτελέσματα δεν άργησαν να φανούν. Ο άνθρωπος αυτός κατάφερε, άμεσα, να επανέλθει, ενώ η κατάστασή του βελτιώθηκε αισθητά, ενδεχόμενο, που οι γιατροί, που τον επέβλεπαν, μέχρι εκείνη τη στιγμή, είχαν αποκλείσει εντελώς. Μάλιστα, μάς έλεγαν να προετοιμαστούμε για τα χειρότερα. Το μοιραίο, ευτυχώς, δεν επήλθε και το άτομο αυτό, επέστρεψε κοντά μας. Η κατάστασή του πηγαίνει από το καλό στο καλύτερο!
Αν με είχε ακούσει, όταν η ασθένειά του βρισκόταν ακόμη στα αρχικά της στάδια, είναι βέβαιο πως τα αποτελέσματα θα ήταν πολύ πιο θετικά για τον ίδιο, και, επίσης, δεν θα χρειαζόταν να περάσει όλη αυτήν την ταλαιπωρία. Θα ήθελα να τονίσω, στο σημείο αυτό, ώστε να μην δημιουργηθούν παρεξηγήσεις-παρανοήσεις, ότι η θετική έκβαση των πραγμάτων δεν οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην εξουδετέρωση των αρνητικών ακτινοβολιών, όπως ανέφερα, εκτενώς, πιο πάνω. Υπήρξε ένας συνδυασμός καταστάσεων και τεχνικών-μεθόδων, που με οδήγησαν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Οι μέθοδοι αυτές σχετίζονται άμεσα και άρρηκτα με εσωτερικά ¨δίκτυα¨, και θα αναλυθούν σε παρακάτω κεφάλαια του παρόντος βιβλίου. Κατά τη διάρκεια της πορείας, που έχω χαράξει, με πολύ κόπο και ιδρώτα, στον τομέα της γεωπαθολογίας, έχω συναντήσει πολλές και διάφορες περιπτώσεις ανθρώπων, που αρρώστησαν εξαιτίας των ακτινοβολιών της Γης, αλλά και των ακτινοβολιών, που προέρχονται από τα ¨επιτεύγματα¨ της τεχνολογίας. Στις περισσότερες από αυτές, ευτυχώς, κατάφερα να εξαλείψω παντελώς το πρόβλημα, ενώ, ελάχιστες ήταν οι περιπτώσεις εκείνες, που ο στόχος μου δεν επετεύχθη. Παρόλα αυτά, και στις τελευταίες, οδηγούσα τον ασθενή σε ένα σημείο μη περαιτέρω επιβάρυνσης, επιτυγχάνοντας, τοιουτοτρόπως, ένα ικανοποιητικό επίπεδο σταθερότητας! Και αυτό, όχι γιατί δεν ήταν αποτελεσματικές οι τεχνικές, που επιστράτευσα, αλλά γιατί οι συγκεκριμένοι ασθενείς δεν ήταν ιδιαίτερα δεκτικοί και ¨θερμοί¨ απέναντι στις τελευταίες, αλλά και απέναντι σε έμενα τον ίδιο.
Οι άνθρωποι αυτοί έρχονταν, συνήθως, σε μένα είτε λόγω παρότρυνσης από συγγενικά ή φιλικά τους πρόσωπα, είτε γιατί αναζητούσαν εναλλακτικούς τρόπους θεραπείας. Το πρόβλημα, όμως, ήταν, όπως είπα και προηγουμένως, ότι δεν έδειχναν καμία απολύτως διάθεση να ακολουθήσουν τις συμβουλές και τις οδηγίες μου, καθώς ήταν καχύποπτοι ή είχαν παραιτηθεί και δεν είχαν, πλέον, κανένα απολύτως κίνητρο για να συνεχίσουν να προσπαθούν.
Δεν μπορούσαν, δυστυχώς, να αντιληφθούν ότι εάν δεν εξουδετερώνονταν, πρώτα, οι βλαβερές ακτινοβολίες από το σώμα τους, καμία φαρμακευτική αγωγή δεν θα ήταν σε θέση να τους βοηθήσει να θεραπευθούν από μόνη της. Οι εμπειρίες, που έχω αποκομίσει, όλα αυτά τα χρόνια, ως θεραπευτής και επαγγελματίας γεωπαθολόγος, με οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι οι όσοι άνθρωποι εκδήλωσαν καρκίνο, είχαν, προηγουμένως, έρθει σε επαφή με τις λεγόμενες ¨γεωπαθογόνες ζώνες¨. Οι τελευταίες μπορούν να εντοπιστούν οπουδήποτε. Από σημεία, όπου περνάμε εκεί ελάχιστες ώρες, μέχρι και μέρη, όπου ¨σπαταλάμε¨ ατέλειωτες ώρες από την καθημερινότητά μας. Χαρακτηριστικά αναφέρω το κρεβάτι, την πολυθρόνα, το γραφείο κ.τ.λ.
Πριν προχωρήσω στην επόμενη ενότητα, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι ο καρκίνος είναι μία νόσος, που, φυσικά, και δεν εκδηλώνεται, αποκλειστικά και μόνο, λόγω των βλαβερών γεωπαθογόνων ζωνών. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες για την εμφάνισή του. Ωστόσο, οι ακτινοβολίες συνιστούν ένα πολύ σοβαρό αίτιο για την έξαρσή του. Κάθε σοβαρή νόσος οφείλεται και σε κάποια σοβαρά αίτια. Στην αρχαία Αίγυπτο, για παράδειγμα, υιοθετούσαν την αντίληψη ότι το κάρμα ήταν αυτό, που καθόριζε, σε μεγάλο βαθμό, την πιθανότητα να νοσήσει κάποιος ή όχι. Αντίστοιχα, και οι αρχαίοι Έλληνες, είχαν παρόμοιες θέσεις, πάνω σε αυτό το θέμα.
ΓΕΩΠΑΘΟΓΟΝΕΣ ΖΩΝΕΣ
Γενικά, υπάρχουν 3 βασικές κατηγορίες ακτινών. Αυτές είναι οι εξής: οι βλαβερές, οι ωφέλιμες και οι ουδέτερες. Οι γεωπαθογόνες ζώνες, με τη σειρά τους, συνιστούν περιοχές, που κατακλύζονται από τις, προερχόμενες από τα έγκατα της Γης, βλαβερές ακτίνες, με αποτέλεσμα να θεωρούνται εξαιρετικά ακατάλληλες για κάθε έμβιο ον, είτε πρόκειται για ανθρώπους, είτε για ζώα, είτε για φυτά. Οι αιτίες ύπαρξής τους είναι πολλές, με τις πιο γνωστές, εξ αυτών, να είναι οι παρακάτω:
Οι υδάτινες φλέβες και τα υπόγεια στάσιμα νερά (blackstreams), που συνδυάζονται με διάφορα ρήγματα ή πλέγματα ακτινών, όπως είναι:
- Το πλέγμα ¨HARTMANN¨ (10 μέτρα)
- Το πλέγμα ¨CURRY¨ (170 μέτρα)
- Το πλέγμα ¨BENKER¨ (400 μέτρα)
Τα πλέγματα αυτά, δημιουργούνται εξαιτίας των ενεργειακών τειχών. Υπάρχουν διπλά και τριπλά τείχη ακτινών, τα οποία, ουκ ολίγες φορές, διασταυρώνονται με άλλα, αντίστοιχα, σε σημείο που να δημιουργούν πολύπλοκα πλέγματα, που φτάνουν μέχρι και τα 400 μέτρα! Τα τελευταία, συνιστούν γεωμαγνητικές δομές, που ακολουθούν τη φορά του ηλεκτρομαγνητικού πεδίου της Γης.
Οι γεωπαθογόνες ζώνες εντοπίζονται στους οικιακούς χώρους, σε ποσοστό 95%. Από προσωπική έρευνα, που πραγματοποίησα, επί σειρά ετών, διαπίστωσα ότι τα απαλλαγμένα, από τις γεωπαθογόνες ζώνες, νοικοκυριά είναι ελάχιστα, και ότι δεν βρίσκονταν σε μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά στην ύπαιθρο. Και ο πιο ανίδεος φαντάζομαι ότι γνωρίζει για ποιο λόγο μπορεί να συμβαίνει αυτό! Η ανάγκη για εξουδετέρωση των ζωνών αυτών, είναι επιτακτική, ειδικά για εκείνους, που επιθυμούν έναν ισορροπημένο και υγιεινό τρόπο ζωής. Δεν χρειάζεται να γίνουν πολλά πράγματα, αλλά λίγα και απλά! Μια αλλαγή στη διαρρύθμιση του χώρου και η εφαρμογή μερικών τεχνικών είναι μέτρα (υπερ)αρκετά. Επειδή μου αρέσει να μιλώ με παραδείγματα, θα σας αναφέρω ακόμη ένα. Τα άτομα, που διέμεναν σε ένα σπίτι, στην περιοχή της Ξάνθης, έρχονταν αντιμέτωπα, καθημερινά, με διάφορα συμπτώματα δυσφορίας, όπως πονοκέφαλο, κόπωση, ατονία κ.ο.κ. Για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, η οικογένεια αυτή έψαχνε απεγνωσμένα βρει λύση στο πρόβλημα, που την ταλάνιζε. Απευθύνθηκε δεξιά και αριστερά αλλά μάταιος κόπος.
Η λύση ήταν πραγματικά πολύ απλή. Όταν, τελικά, απευθύνθηκε σε μένα, το πρώτο πράγμα, που έκανα ήταν να πάρω τις απαραίτητες μετρήσεις, επιστρατεύοντας ραβδοσκοπικά όργανα της κατηγορίας GEOMAGNETIC και ENERGY COLLECTIBLES. Στη συνέχεια, εξουδετέρωσα τα αρνητικώς φορτισμένα σημεία με την τεχνική του βελονισμού του εδάφους. Τοποθέτησα δηλαδή, γύρω από το σπίτι, και σε απόσταση, περίπου,30 μετρά, 4 ατσάλινες και χάλκινες ράβδους , καθώς και μια ατσάλινη ορθογώνια πλάκα, διαστάσεων 70Χ40, στο κέντρο του. Τα εργαλεία αυτά, σε συνδυασμό με τα ενεργειακά πετρώματα, με βοήθησαν, αφενός να εξουδετερώσω τις βλαβερές ακτινοβολίες, αφετέρου να γειώσω στο σπίτι και τους ανθρώπους τις ωφέλιμες. Εντός ολίγων ημερών, η ζημιογόνα ενέργεια εξαλείφθηκε πλήρως, και η οικογένεια επανήλθε στους παλιούς, καλούς της ρυθμούς. Τα ραβδοσκοπικά όργανα (εκκρεμή και βέργες) της κατηγορίας GEOMAGNETIC και ENERGY COLLECTIBLES είναι τα πιο αξιόπιστα, όταν πρόκειται για διάγνωση και εξουδετέρωση βλαβερών ακτινοβολιών, αλλά και όταν πρόκειται για πρόγνωση και θεραπεία.
Ενδεικτικά, σας παραθέτω, πιο κάτω, μερικά εκκρεμή της προαναφερθείσης κατηγορίας:
ANDROMACHE DAEDALUS ODYSSEUS
Είναι σημαντικό, η κατασκευή των συγκεκριμένων οργάνων να γίνεται με φυσικά, ενεργειακά υλικά, και, παράλληλα, να φορτίζονται, ώστε να λειτουργούν στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Κάθε ραβδοσκοπικό όργανο πρέπει να κατασκευάζεται βάσει των αρμονικών συχνοτήτων του χειριστή, έτσι ώστε να μπορεί να επιτευχθεί ένα πολύ καλό επίπεδο συντονισμού μεταξύ τους, το οποίο, με τη σειρά του, αναπόφευκτα, θα οδηγήσει στα επιθυμητά (για τον χειριστή) αποτελέσματα, όποια και αν είναι αυτά!
ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΠΛΕΓΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
Η Γη, λόγω της ενέργειας του πυρήνα της, δημιουργεί ένα πλέγμα, που απλώνεται σε όλη της την επιφάνεια, και, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα εσωτερικά της κανάλια. Το πλέγμα αυτό, πραγματοποιεί άμεση ¨επαφή¨ με κάθε έμψυχο (έμβια όντα) και άψυχο (αντικείμενα) ον. Όπως συμβαίνει και με τον ανθρώπινο οργανισμό, όπου η καρδιά, μέσω των αρτηριών, ¨στέλνει¨ το αίμα, σε όλα τα ζωτικά και μη όργανά μας, έτσι και η Γη ¨στέλνει¨ ενέργεια, σε όλα τα σημεία της, μέσω των δικτύων και των πλεγμάτων, που έχει δημιουργήσει. Η ¨επαφή¨ αυτή, σε συνδυασμό με την επίδραση, που έχουν οι ακτινοβολίες, ευθύνονται, ουσιαστικά, για την εξέλιξη της ίδιας μας της ύπαρξης! Πολλοί εσωτεριστές, προκειμένου να φτάσουν στο ¨στόχο¨, που επιθυμούν , είτε αυτός είναι υλικός είτε πνευματικός, ¨εκμεταλλεύονται¨ την παρουσία των προαναφερθέντων πλεγμάτων. Δεν είναι τυχαίο, φυσικά, το γεγονός ότι επιλέγουν τον τρόπο αυτόν, καθώς είναι, ίσως, ο πιο αξιόπιστος!
Το να ακολουθήσει κάποιος/α ένα κανάλι είναι εξαιρετικά απλό! Το μόνο που χρειάζεται είναι η κατάλληλη εκπαίδευση. Κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων, οι ιχνηλάτες επέλεγαν να ¨ερευνούν¨ ξυπόλητοι, επειδή έτσι μπορούσαν να νιώσουν, πολύ καλύτερα, τα ενεργειακά πλέγματα. Θεωρείτο, με λίγα λόγια, η ιδανική τεχνική για την εύρεση αντικειμένων, αλλά και ανθρώπων. Φτάνοντας στο σήμερα, η μέθοδος αυτή, όχι μόνο δεν είναι ευρέως γνωστή, αλλά τείνει να εξαλειφθεί πλήρως (σκόπιμα, κατά την ταπεινή μου γνώμη), ακόμη και σε εγκυκλοπαιδικό επίπεδο! Την κατάσταση αυτήν, έχει διαμορφώσει και ο σύγχρονος τρόπος ζωής, με τους ¨ανελέητους¨ ρυθμούς ανάπτυξης και τα μέσα αποπροσανατολισμού (π.χ. κινητά, υπολογιστές, τηλεοράσεις κ.τ.λ.) από τις πνευματικές δραστηριότητες και ανησυχίες. Χαρακτηριστικά, τα ζώα και τα φυτά χρησιμοποιούν τα ενεργειακά κανάλια-δίκτυα, για να επιτελέσουν βασικές τους λειτουργίες. Τα μεν πρώτα, τα χρησιμοποιούν για να βρίσκουν τροφή και να προσανατολίζονται (το παράδειγμα των αποδημητικών πτηνών, που μεταναστεύουν, είναι το πλέον χαρακτηριστικό), τα δε δεύτερα, για να προστατεύονται από τις βλαβερές ακτίνες του ηλίου και να συνδέονται με σημεία του εδάφους, που υπάρχει υγρασία (ειδικά σε περιόδους αφόρητης ζέστης και ξηρασίας). .
Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα ανθρώπων, που πραγματοποίησαν σημαντικές ανακαλύψεις, μόνο και μόνο, επειδή ήξεραν πώς, ακριβώς, να χειριστούν τα προαναφερθέντα πλέγματα. Υπάρχουν, επίσης, θεραπευτές, που κατάφεραν να θεραπεύσουν ασθενείς τους με ανίατες ασθένειες, καθώς και οραματιστές, που προέβλεψαν γεγονότα και φυσικές καταστροφές, που έλαβαν χώρα μετά από σύντομο χρονικό διάστημα.
Ακούω, καθημερινά, ανθρώπους να παραπονιούνται για ατυχία, για άσχημες καταστάσεις, στις οποίες έχουν περιέλθει, χωρίς, ωστόσο, να αναλαμβάνουν κάποιο μερίδιο ευθύνης οι ίδιοι. Πάντα κάτι άλλο φταίει, που εκείνοι δεν είναι σε θέση να ορθοποδήσουν! Δεν τους περνά, καν από το μυαλό, ότι, ασυνείδητα, μπορεί να έχουν συνδεθεί με ένα αρνητικό ενεργειακό δίκτυο, που, έμμεσα, να τους ¨ωθεί¨ σε λανθασμένες επιλογές και δυσάρεστα φαινόμενα. Αυτή η κατηγορία είναι γεμάτη από άτομα, που δεν έχουν μπει στον ¨κόπο¨ να ασχοληθούν με τον εαυτό τους. Δεν έχουν προσπαθήσει να ψαχτούν εσωτερικά, να συμφιλιωθούν με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους, να κατανοήσουν και να αντιληφθούν την κατάστασή τους εις βάθος. Είναι εκείνοι, ακριβώς, οι άνθρωποι που, μέχρι και το τέλος της ζωής τους, ¨διατυμπανίζουν¨ ότι είναι πολύ καλοί και ευγενικοί, ότι δεν έχουν αδικήσει και εκμεταλλευτεί, ποτέ κανέναν, ότι υπήρξαν ¨θύματα¨ διαφόρων συνθηκών, ότι η τύχη τους ¨έχει γυρίσει την πλάτη¨ κ.ο.κ. Εάν γνώριζαν πόσο εύκολα και απλά θα μπορούσε να βελτιωθεί η ζωή τους, θα συνειδητοποιούσαν άμεσα πόσα πράγματα έκαναν με ανορθόδοξο και λανθασμένο τρόπο ή πόσες καταστάσεις δεν διαχειρίστηκαν σωστά, όταν έπρεπε, ή, ακόμη, και πόσες αποφάσεις, που πήραν (ή δεν πήραν) απεδείχθησαν μάταιες. Το μόνο που χρειάζονταν, τελικά, ήταν μια ουσιαστική αλλαγή στο ενεργειακό κανάλι, που ακολουθούσαν, τόσο καιρό!
Πριν πολύ καιρό, είχα συναντήσει ένα ζεύγος Ελλήνων, που ζούσε μόνιμα στο εξωτερικό, έχοντας στήσει, εκεί, την επιχείρησή του, ενώ, παράλληλα, είχε δημιουργήσει και οικογένεια. Για αρκετά χρόνια, τα πράγματα κυλούσαν ομαλά, χωρίς να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα προβλήματα. Ωστόσο, η κατάσταση αυτή, για έναν ¨ανεξήγητο¨ λόγο, θα άλλαζε δραματικά προς το χειρότερο! Εντελώς ξαφνικά, σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, οι άνθρωποι αυτοί ήρθαν αντιμέτωποι με σοβαρά ζητήματα, πάσης φύσεως. Ενδεικτικά, τα τελευταία είχαν να κάνουν με τομείς όπως η υγεία, τα οικονομικά και τα επαγγελματικά. Έτσι, πήραν την απόφαση να επικοινωνήσουν μαζί μου, και μου ανέθεσαν να ¨λύσω τα μάγια¨, που τους είχε κάνει (όπως υποστήριζαν) ένα συγγενικό τους πρόσωπο.
Κατάλαβα, από την πρώτη κιόλας στιγμή, που βρέθηκα κοντά τους, ότι οι αναφορές τους, ουδεμία σχέση είχαν με μάγια, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν οι ίδιοι, αλλά, αντιθέτως, είχαν να κάνουν με μία σειρά από διάφορες ατυχείς συγκυρίες! Το ζευγάρι, συγκεκριμένα, προέβη σε μια σειρά από αμφιλεγόμενες ενέργειες, που είχαν ως ¨στόχο¨ το προαναφερθέν συγγενικό πρόσωπο. Έχοντας ¨κλειδώσει¨ την σκέψη του στο ότι το τελευταίο ήταν αποκλειστικά υπεύθυνο για την κατάσταση, στην οποία, εσχάτως, είχε περιέλθει, το λασπολογούσε και το εξέθετε στους υποψήφιους πελάτες του, δημιουργούσε ένα αρνητικό κλίμα απέναντί του, με έντονη ¨δυσφήμιση¨ και λεκτικές επιθέσεις, επισκεπτόταν διάφορες υπηρεσίες του Δημοσίου, προκειμένου να καταγγείλει ¨παραπτώματά¨ του και δολιοφθορές κ.τ.λ. Το φοβερό, όμως, είναι ότι δεν σταμάτησε εκεί! Επιστράτευσε κάθε πιθανό και απίθανο μέσο, που μπορεί να σκεφτεί κάποιος. Για παράδειγμα, ζητούσε επιτακτικά και με ιδιαίτερο ζήλο την ¨τιμωρία¨ του, απευθυνόμενο σε χαρτορίχτρες, μέντιουμ, μάγους, αστρολόγους κ.ο.κ. Το αποτέλεσμα ήταν να μπει, αναπόφευκτα, σε έναν ¨δρόμο¨ τελείως λάθος και ¨χωρίς γυρισμό¨! Το μίσος και η ¨δίψα¨ του για εκδίκηση ήταν που το είχε, ουσιαστικά, καταβάλει! Όπως είχε πει κάποτε ο Κομφούκιος, ¨προτού ξεκινήσεις ένα ταξίδι εκδίκησης, σκάψε δύο τάφους¨. Ε, λοιπόν, εκείνο εφάρμοσε το συγκεκριμένο απόφθεγμα στο 100% του!
Από την έρευνα, που, ενδελεχώς, διεξήγαγα, συμπέρανα, επίσης, ότι όσα ελέχθησαν για το άτομο αυτό (ενν. το συγγενικό πρόσωπο) ήταν εντελώς αβάσιμα. Η θέση μου αυτή παγιώθηκε ακόμη περισσότερο, όταν έμαθα πως το τελευταίο, αφενός δεν είχε ιδέα για την εμμονή, που επιδείκνυε το ζευγάρι απέναντί του, αφετέρου είχε πολύ καιρό να το συναντήσει, σε σημείο, μάλιστα, να μην έχει μάθει νέα του για πάρα μα πάρα πολλά χρόνια!
Εγώ, σε πρώτη φάση, προσπάθησα, μέσω ειδικά κατασκευασμένων ραβδοσκοπικών οργάνων, να τους ¨απαλλάξω¨ από την εμμονή τους, εξουδετερώνοντας το αρνητικό ενεργειακό πλέγμα, που είχε ¨απλωθεί¨ γύρω τους. Στη συνέχεια, τους εξήγησα, λεπτομερώς, τη διαδικασία, που πρέπει να ακολουθήσουν, προκειμένου να επιτύχουν την ¨εσωτερική κάθαρση¨, ενώ, στην τρίτη και τελική φάση, χρησιμοποίησα, πάνω τους, τεχνικές με ενεργειακά πετρώματα και λίθους, για να ¨εξαφανίσω¨, όσο το δυνατόν πιο πολλά από τα συμπτώματα, που είχαν να κάνουν με τις σοβαρές ασθένειες, που, όλο το προηγούμενο διάστημα, είχαν εκδηλώσει. Αφού ολοκληρώσαμε τα παραπάνω βήματα, και αφού πέρασαν λίγες μέρες, το ζευγάρι κατάφερε, με τη βοήθεια των μεθόδων μου, να συνέλθει και, σιγά σιγά, ξεκίνησε να ¨ξυπνά¨ από τον ¨λήθαργο¨, στον οποίο είχε πέσει. Χαρακτηριστικές είναι οι αναφορές του ότι ένιωθε λες και βρισκόταν σε ένα κακό όνειρο!
Σήμερα, έχουν επιστρέψει, αισίως, στην πρότερη κατάστασή τους και νιώθουν πιο δυνατοί και ευτυχισμένοι από ποτέ. Είναι σε θέση, πλέον, να βλέπουν τα πράγματα ξεκάθαρα, να εκτιμούν πιο ψύχραιμα τις καταστάσεις και να ενεργούν ανάλογα, ενώ έχουν αφήσει, ανεπιστρεπτί, πίσω τους, την περίοδο, για την οποία έκανα λόγο πιο πάνω. Η τελευταία είναι πια μια κακή ανάμνηση!
ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
Η γνώση, γύρω από τα μέτρα, που πρέπει να λαμβάνει κανείς, ώστε να ¨θωρακίζει¨ τόσο τον εαυτό του όσο και τους γύρω του, απέναντι στην αρνητική ενέργεια, είναι σημαντική! Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν μάθει, από την παιδική τους, κιόλας, ηλικία, να εμπιστεύονται μόνο την όρασή τους! Να αγνοούν δηλαδή καθετί, που δεν μπορεί να γίνει, άμεσα, αντιληπτό με τις βασικές τους αισθήσεις.
Η πραγματικότητα, ωστόσο, διαφέρει. Η ύπαρξή μας είναι πολυσύνθετη, και φέρει πολλά παραπάνω χαρακτηριστικά και γνωρίσματα, από αυτά που νομίζουμε. Ο άνθρωπος διέπεται από ενέργεια, που ρέει άφθονη μέσα του, και η οποία χωρίζεται σε θετική και αρνητική. Με τη δημιουργία του σύμπαντος, έκανε την εμφάνισή της και αυτή. Ωστόσο, εκείνος (ενν. ο άνθρωπος), σπάνια είναι σε θέση να την αντιληφθεί και να τη ¨χαλιναγωγήσει¨. Ως επί το πλείστον, την αγνοεί επιδεικτικά, σε σημείο, μάλιστα, να γίνεται ¨έρμαιό¨ της! Για αυτό και η ανάγκη για διαχείρισή της και λήψη μέτρων προστασίας απέναντί της φαντάζει επιτακτική.
Τους περασμένους αιώνες, ήταν σύνηθες να χρησιμοποιούνται κρυστάλλινοι λίθοι και ενεργειακά πετρώματα και μέταλλα, για την εξουδετέρωση της αρνητικής ακτινοβολίας. Η πρακτική αυτή, χρησιμοποιείται και σήμερα, για την κατασκευή ραβδοσκοπικών οργάνων, που επιτελούν την παραπάνω λειτουργία, πολύ πιο αποτελεσματικά και εύστοχα!
Πριν μερικά χρόνια, βρέθηκα σε ένα σπίτι, στην Πελοπόννησο, για να εξηγήσω κάποια έντονα φαινόμενα, που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, παρουσίαζε. Από την πρώτη, κιόλας, στιγμή, που παρευρέθηκα εκεί, αντελήφθην κάποιες περίεργες κινήσεις, τις οποίες δεν μπορούσα να εξηγήσω λογικά. Όσο περνούσαν τα λεπτά, τα φαινόμενα αυτά όλο και γίνονταν πιο έντονα. Μέχρι και η μετακίνηση διαφόρων αντικειμένων υπέπεσε στην αντίληψή μου! Ένιωθα κάποιες παρουσίες γύρω μου, οι οποίες παρατηρούσαν προσεκτικά κάθε μου βήμα και κίνηση.
Σιγά σιγά, κατάλαβα ότι στο συγκεκριμένο σπίτι, είχαν, στο παρελθόν, λάβει χώρα κάποια κομβικής σημασίας γεγονότα, τα οποία και ήταν ¨υπεύθυνα¨ για τη γενικότερη ένταση, που επικρατούσε εκεί. Το πρώτο πράγμα, που έκανα, λοιπόν, ήταν να ¨μελετήσω¨ τον ευρύτερο χώρο, επειδή υποψιαζόμουν ότι, και εδώ, είχαμε να κάνουμε με διασταύρωση αρνητικής ακτινοβολίας με ενεργειακά κανάλια, που περνούσαν από το σπίτι αυτό. Αφού ολοκλήρωσα το παραπάνω βήμα, επισκέφθηκα το τελευταίο, εκ νέου, μετά από λίγο καιρό. Τότε, ξεκίνησα να παίρνω μερικές μετρήσεις, με σκοπό να βρω το σημείο διασταύρωσης. Δεν άργησα να καταλάβω ότι, σε ένα από τα δωμάτια, οι μετρήσεις μου ¨χτυπούσαν ταβάνι¨, γεγονός που ανταποκρινόταν πλήρως και στην πραγματικότητα, αφού, εκεί ήταν, που είχα δει, και εγώ ο ίδιος,, κατά τη διάρκεια της πρώτης μου επίσκεψης, τις πιο έντονες ¨δραστηριότητες¨.
Παρατηρώντας, επί σειρά ωρών, το προαναφερθέν σημείο, διαπίστωσα ότι η διασταύρωση, που πραγματοποιείτο, ¨προκαλούσε¨ ένα είδος μαγνητικών πυλών, οι οποίες συνέδεαν δύο διαφορετικούς κόσμους!
Τώρα, θα ήθελα να σάς αναφέρω και ένα περιστατικό, για το οποίο είχα την ευκαιρία να διαβάσω σε ένα απόσπασμα, από τα χειρόγραφα του θρυλικού λήσταρχου, Φώτη Γιαγκούλα, ο οποίος καταγόταν από το χωριό Μεταξάς Σερβίων. Εκείνος και η συμμορία του, κάθε φορά, που πραγματοποιούσαν μια ¨επιτυχημένη¨ ληστεία, και δεν συλλαμβάνονταν από τις Αρχές, έστελναν στην τελευταία, γράμματα και σημειώσεις, με τα οποία την περιγελούσαν και την ειρωνεύονταν. Το περίεργο, όμως, στο όλο σκηνικό, δεν ήταν η ενέργειά τους αυτή, αλλά το γεγονός ότι κάθε σημείωμα και κάθε γράμμα τους, έφερε στο τέλος του, πέραν των ονομάτων των συμμοριτών, μία σφραγίδα με ένα πολύ περίεργο σχέδιο! Για του λόγου το αληθές, σάς παραθέτω το σχέδιο αυτό παρακάτω:
Όταν ρωτήθηκε, από μέλος της ομάδας του, από τί εμπνεύστηκε το σχέδιο αυτό, η απάντησή του, η οποία, παρεμπιπτόντως, υπάρχει καταγεγραμμένη σε έγγραφο, της περιόδου εκείνης, ήταν πολύ γενική και αόριστη. Χαρακτηριστικά, ανέφερε ότι ένα βραδύ, που τον κυνηγούσαν οι Αρχές, κρύφτηκε μέσα σε μια σπηλιά. Έχοντας παραμείνει εκεί για πολλές ώρες, κάποια στιγμή, πήρε την απόφαση να πάει σε μια κοντινή πηγή για να πιεί νερό. Τότε, σημειώνει, η φύση ¨σχίστηκε¨ στα δύο και, από μέσα της, ξεπήδησε ένα ανθρωπόμορφο μαύρο πλάσμα, όπως αυτό στη σφραγίδα! Από το φόβο του, ο Γιαγκούλας, έβγαλε το όπλο του και το πυροβόλησε, με αποτέλεσμα να ακουστεί ένας ήχος, που όμοιό του δεν είχε ξανακούσει. Το πλάσμα αυτό, μετά από λίγα δευτερόλεπτα, χάθηκε και η φύση επανήλθε στην φυσιολογική της ¨όψη¨.
Με αυτήν την πραγματική ιστορία, ήθελα να ενισχύσω τη θέση μου περί μαγνητικών πυλών, που, κατά καιρούς, δημιουργούνται λόγω των ενεργειακών πλεγμάτων, δίνοντας πρόσβαση σε άλλες, παράλληλες, με τη δική μας, διαστάσεις! Ο τρόπος και οι συνθήκες, κάτω από τις οποίες γίνεται αυτό, δυστυχώς, δεν είμαστε σε θέση να τις γνωρίζουμε ακόμα. Υπάρχουν, επίσης, και ντοκουμέντα (κυρίως κείμενα), από αρχαίους πολιτισμούς, οι οποίοι μπορεί έχουν χαθεί τώρα, αλλά τα χειρόγραφα και οι γνώσεις τους έχουν φτάσει, στο σήμερα, σε μας, αναλλοίωτα και ¨έτοιμα¨ να αξιοποιηθούν.
ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ
Ο άνθρωπος, από τότε που ¨δημιουργήθηκε¨, διακρινόταν για την ¨δίψα¨ του να ανακαλύπτει το άγνωστο, την τάση του να εκλογικεύει ό,τι δεν μπορεί να εξηγήσει, την απεγνωσμένη προσπάθειά του να ¨κατακτήσει¨ τη γνώση. Όπως και κατά το παρελθόν, έτσι και σήμερα, οι άνθρωποι έχουν την άσβεστη ανάγκη να μαθαίνουν συνεχώς, να εξελίσσονται, σε σημείο, μάλιστα, που να ¨μαντεύουν¨ το μέλλον τους! Ωστόσο, κάποιοι βρήκαν την ¨ευκαιρία¨ να ¨πατήσουν¨ πάνω στην ανάγκη τους αυτή, και, ξεδιάντροπα, να τους εκμεταλλευτούν προς ίδιον όφελος. Μέσα σε λίγα, μόλις, χρόνια, διάφοροι ¨χαρισματικοί¨ άνθρωποι (μάγοι, μελλοντολόγοι, οραματιστές κ.τ.λ.) άρχισαν να εμφανίζονται, κυριολεκτικά, από το πουθενά, ενώ, παράλληλα με κείνους, ξεπετάγονταν σαν τα μανιτάρια και διάφορα κέντρα ενόρασης, εταιρείες με υπηρεσίες, που βασίζονται στη μαντική και τη μελλοντολογία κ.ο.κ. Επίσης, χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός, κατά το οποίο πραγματοποιείται, σε καθημερινή βάση, ένας ¨βομβαρδισμός¨ από διαφημιστικά μηνύματα, σε όλα τα Μ.Μ.Ε. (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες και περιοδικά), που σχετίζονται με τέτοιου είδους παροχές υπηρεσιών. Και έπεται και μεγαλύτερος καταιγισμός από τέτοια μηνύματα, καθώς, σε περιόδους κρίσης (μια τέτοια διανύουμε και εμείς τώρα), παρατηρείται έξαρση του φαινομένου αυτού, λόγω της απογοήτευσης των ανθρώπων!
Βέβαια, δεν είναι όλοι έτσι! Μέσα σε όλους αυτούς, υπάρχουν και κάποιοι, που είναι αξιόπιστοι επαγγελματίες, που κατέχουν, με λίγα λόγια, την ¨τέχνη¨ των προβλέψεων εις βάθος, που έχουν αφιερώσει όλη τους τη ζωή στο αντικείμενο αυτό. Τα άτομα αυτά, ωστόσο, είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Για να μπορέσει κάποιος/α να πραγματοποιήσει προβλέψεις, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να γνωρίζει πολύ καλά τον τρόπο λειτουργίας των ενεργειακών καναλιών-δικτύων, αλλά και το πώς να εντοπίζει και να ξεχωρίζει τις εκάστοτε ακτινοβολίες. Στα προηγούμενα, θα ήθελα να προσθέσω και ένα σημαντικό σκέλος, που έχει να κάνει με τον εσωτερισμό, ο οποίος, κατ’ εμέ, πρέπει να είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πνευματικής έρευνας και αναζήτησης! Κάποιος, που επιθυμεί να κάνει προβλέψεις, πρέπει να λάβει υπόψιν του έναν συνδυασμό πραγμάτων και μεταβλητών, καθώς μια κατάσταση μπορεί να αλλάζει δραματικά, από ώρα σε ώρα και από λεπτό σε λεπτό! Κάθε εξέλιξη, είτε θετική είτε αρνητική, και θέλω να το τονίσω ιδιαίτερα αυτό, συνδέεται με το κάρμα. Το κάρμα έχει τελεολογικό χαρακτήρα και καμία ανθρώπινη δύναμη δεν μπορεί να το ¨παραβιάσει¨ και να επέμβει, ώστε να το ¨αλλάξει¨. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με ανώτατα ¨κέντρα¨ αντίληψης, τα οποία άπτονται θεϊκών δυνάμεων και νόμων.
Ένας σοβαρός εσωτεριστής μπορεί να διακρίνει τις επερχόμενες εξελίξεις, σε ένα σοβαρό θέμα, μέσω των ενεργειακών καναλιών της Γης, όπως προανέφερα. Ακολουθώντας τα, με συνέπεια και υπομονή, μπορεί να φτάσει σε ένα αρκετά ¨ασφαλές¨ σημείο, για πρόγνωση. Πραγματοποιώντας την τελευταία, μπορεί, επίσης, να γνωρίζει εάν μπορεί να παρέμβει ή όχι στην κατάσταση, που έπεται. Μια ενδεχόμενη αλλαγή σε ήδη δρομολογημένες εξελίξεις, μπορεί να γίνει η αφορμή, που θα σηματοδοτήσει μια αλυσίδα από απρόβλεπτα γεγονότα, τα οποία δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα είναι και θετικά. Για αυτό, λοιπόν, και δεν συνίσταται η παρέμβαση πάντα, ή όταν συνίσταται (όταν έχουμε φτάσει, πλέον, στο έσχατο σημείο) πρέπει να γίνεται με πολύ μεγάλη προσοχή, και όχι με επιπολαιότητα! Ο εσωτεριστής, τη στιγμή της πρόβλεψης, πρέπει να έρθει σε τέτοια κατάσταση, που να μπορεί να επιτύχει σύνδεση με το εσωτερικό του ¨εγώ¨, με το ανώτατο επίπεδο της πνευματικότητάς του. Μόνο τότε, θα μπορέσει να ακολουθήσει και τα υπόγεια δίκτυα, στον επιθυμητό βαθμό.
Οι ορθές πρακτικές και μέθοδοι δεν μπορούν να περιγραφούν, απλά, σε λίγες σειρές ενός βιβλίου. Η γνώση μοιράζεται καλύτερα στα πλαίσια της επιμόρφωσης και εκμάθησης. Όταν δηλαδή αναπτύσσεται μια στενή σχέση ανάμεσα στον κάτοχο της γνώσης (δάσκαλος) και σε αυτόν που την ζητά (μαθητής). Όποιος επιθυμεί να βαδίσει αυτό το μονοπάτι, οφείλει να έχει, προηγουμένως, προετοιμαστεί κατάλληλα, έχοντας εξαλείψει κάθε ίχνος εγωισμού, έτσι ώστε να ωφεληθεί πνευματικά και ο ίδιος, αλλά και τα άτομα, που τον περιβάλλουν. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος, που στο παρόν βιβλίο, έχω επιλέξει συνειδητά να παραλείψω μερικές λεπτομέρειες.
ΕΥΡΕΣΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ
Στις μέρες μας, λόγω της οικονομικής κρίσης, που μαστίζει τη χώρα μας, ολοένα και περισσότερα άτομα επιλέγουν να στραφούν στο κυνήγι χαμένων ¨θησαυρών¨ και στην αναζήτηση πολύτιμων και ημιπολύτιμων αντικειμένων, προκειμένου να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο, καθώς οι δυσχέρειες είναι πολλές και προμηνύονται ακόμα περισσότερες. Έχουν υπάρξει παραδείγματα ανθρώπων, που κατάφεραν να ανακαλύψουν τέτοια αντικείμενα, και η ζωή τους άλλαξε ριζικά, προς το καλύτερο! Φυσικά, σημαντικό ρόλο στο να πραγματοποιηθούν οι ανακαλύψεις αυτές, έπαιξε και το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα ¨πλούσια¨ σε Ιστορία, στα εδάφη της οποίας μπορεί να εντοπίσει κανείς λογής λογής αντικείμενα, τα οποία είναι, ως επί το πλείστον, ανεκτίμητης αξίας!
Καθημερινά, έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους, που μου ζητούν να τους συμβουλεύσω σχετικά με τη διαδικασία της έρευνας. Πιο συγκεκριμένα, με ρωτούν για το τί τεχνικές πρέπει να ακολουθήσουν και τί εξοπλισμό να επιλέξουν. Σχετικά με το δεύτερο ερώτημα, οι επιλογές, που έχει κάποιος είναι οι εξής δύο: η πρώτη είναι τα τεχνολογικά μηχανήματα, όπως είναι οι ανιχνευτές μετάλλων και χρυσού, ενώ η δεύτερη είναι τα ραβδοσκοπικά όργανα, όπως είναι οι βέργες και τα εκκρεμή. Ανάλογα με την επιθυμία του, λοιπόν, ο καθένας μπορεί να προβεί και στην αντίστοιχη επιλογή. Στο παρόν κεφάλαιο, θα αναφερθώ αποκλειστικά στην αναζήτηση, με τη συνοδεία ραβδοσκοπικών οργάνων, καθώς, όπως φαντάζομαι ότι ήδη θα γνωρίζετε, είναι ο τρόπος, που προτιμώ, κατά τη διεξαγωγή μιας έρευνας. Τα ¨εργαλεία¨ αυτά είναι πνευματικά, και αν κάποιος/α μάθει να τα χειρίζεται σωστά, είναι σίγουρο πως δεν θα χρειαστεί μηχάνημα!
Η τέχνη της ραβδοσκοπίας, ουσιαστικά, έχει να κάνει με την επίτευξη μιας ανώτερης μορφής σύνδεσης με το εσωτερικό μας ¨εγώ¨. Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για τη σχέση αλληλεξάρτησης ανάμεσα σε ύλη και πνεύμα. Η οντότητά μας απαρτίζεται από τα δύο αυτά ¨συστατικά¨, και, μέσω των ραβδοσκοπικών οργάνων, αναλαμβάνουμε να τα φέρουμε σε μια ισορροπία! Τα στοιχεία αυτά υπάρχουν το ένα μέσα στο άλλο, και το ένα εξαιτίας του άλλου. Εύκολα, λοιπόν, διαπιστώνει κανείς τον υψηλό βαθμό αλληλοσυσχέτισης, που υφίσταται μεταξύ τους. ¨Αφυπνίζοντας¨ το εσωτερικό μας ¨εγώ¨, είναι σαν να μετατρέπουμε το σώμα μας σε ένα ¨όχημα¨ (juggernaut), που θα μας οδηγήσει στην υπερβατικότητα, σε μία ¨κεραία¨, που θα πιάσει τα ¨σήματα¨ και τις εκπομπές των κοσμικών ενεργειών, που διέπουν την ατμόσφαιρα! Ελέγχοντας τις τελευταίες, καθιστούμε εξαιρετικά εφικτή την πιθανότητα να φτάσουμε στον επιθυμητό μας ¨στόχο¨ (ό,τι και αν είναι αυτός), σε οποιοδήποτε περιβάλλον, ανεξάρτητα δηλαδή από ατμοσφαιρικές και εδαφικές συνθήκες!
Στο βιβλίο αυτό, λοιπόν, θα κάνω μια απόπειρα να εξηγήσω αναλυτικά το πώς οφείλει ο εκάστοτε χειριστής να προετοιμάζεται κατάλληλα, σωματικά και πνευματικά, ώστε να επιτύχει την (όσο το δυνατόν) καλύτερη σύνδεση με το ραβδοσκοπικό όργανο, που έχει στην κατοχή του.
Ο ερασιτέχνης ερευνητής θα πρέπει, σε πρώτη φάση, να πάρει ένα ραβδοσκοπικό όργανο, που να αρμόζει ιδανικά στις (προσωπικές του) αρμονικές συχνότητες. Για να γίνει, όμως, αυτό, ο επίδοξος ερευνητής οφείλει, προηγουμένως, να έχει έρθει σε επαφή, με μια συγκεκριμένη διαδικασία, με διάφορα ενεργειακά πετρώματα αλλά και μέταλλα. Τότε, στην επόμενη φάση, θα πρέπει να επιλέξει τον τρόπο κατασκευής του οργάνου του. Και όταν αναφέρομαι στον τρόπο κατασκευής, εννοώ τα επιμέρους χαρακτηριστικά, όπως το ακριβές μήκος, το βάρος, το σχήμα κ.ο.κ. Η κατασκευή ραβδοσκοπικών οργάνων, με υψηλές προδιαγραφές, είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για την εξασφάλιση της μελλοντικής επιτυχίας.
Στο εμπόριο, θα βρει κανείς, ευρεία γκάμα ραβδοσκοπικών οργάνων. Οι περισσότεροι έμποροι δημιουργούν διαφορετικά τέτοια, μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσουν, χωρίς να επιστρατεύουν την απαραίτητη τεχνογνωσία, που επιβάλλεται για την κατασκευή τους. Λειτουργούν καθαρά και μόνο με γνώμονα την ιδιοτέλεια και την εξασφάλιση του κέρδους! Βλέπω, κατά καιρούς, διάφορους τύπους στο διαδίκτυο, που διατείνονται ότι είναι κατασκευαστές ραβδοσκοπικών οργάνων (βεργών και εκκρεμών), τα οποία όχι μόνο δεν είναι αυθεντικά και αξιόπιστα, αλλά, αντίθετα, είναι φθηνές απομιμήσεις, των ήδη υπαρχόντων. Επίσης, ακόμη πιο φοβερό, πέραν της ξεδιάντροπης αντιγραφής, αποτελεί το γεγονός ότι δεν έχουν καμία απολύτως γνώση, πάνω στο κομμάτι της ¨φόρτισης¨. Για την ακρίβεια, τους είναι μία παντελώς άγνωστη λέξη!
Όπως έχω αναφέρει, πολλάκις, και σε προηγούμενα βιβλία μου, η κατασκευή ενός αξιόπιστου ραβδοσκοπικού οργάνου χρειάζεται κόπο και χρόνο. Δεν είναι μια διαδικασία παίξε-γέλασε. Πρέπει να γίνεται με τα σωστά υλικά και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, ώστε να μπορεί, αποτελεσματικά, ο χειριστής να συνδεθεί μαζί του, και να μετουσιωθούν σε ¨Ένα¨, που είναι και το κυρίως ζητούμενό μας! Όταν φτάσει κάποιος στο σημείο να δουλεύει το όργανό του, ως προέκταση του ίδιου του του εαυτού, τότε μπορούμε, με μεγάλη βεβαιότητα, να πούμε ότι το επίπεδό του έχει φτάσει στο ζενίθ.
Όταν θα έχουμε, πλέον, στα χέρια μας, το ραβδοσκοπικό όργανο, ξεκινά το επόμενο στάδιο, σύμφωνα με το οποίο ξεκινάμε τη διαδικασία της σύνδεσης, μέσω διάφορων πρακτικών προετοιμασίας. Προϋπόθεση για να μπει θετικό πρόσημο και σε αυτό το στάδιο είναι η δυνατότητα ελέγχου (κατά το δοκούν) των επιθυμιών αλλά και των ελαττωμάτων μας, πράγμα, που μπορεί να γίνει μόνο μέσω του διαλογισμού.
Η πρακτική του διαλογισμού περιλαμβάνει τα εξής: ο εκπαιδευόμενος, κάθε βράδυ πριν πέσει για ύπνο, καλό είναι να συγκεντρώνεται σε ένα ΜΟΝΟ πράγμα, για 10 λεπτά περίπου. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνει να συγκροτεί τις σκέψεις του, καθώς, παύει, σταδιακά, να παρασύρεται και δεν αποσπάται εύκολα η προσοχή του! Εγώ, προσωπικά, συνιστώ να συγκεντρώνεται κάποιος στους χτύπους της καρδιάς του. Εννοείται ότι, στην αρχή, δε θα αγγίζει τα 10 λεπτά (ίσως για μερικά δευτερόλεπτα να μπορεί να συγκεντρωθεί), αλλά με το πέρασμα των ημερών, και με υπομονή και επιμονή, ο χρόνος θα αυξάνεται όλο και πιο πολύ.
Το να μπορεί κάποιος/α να πετύχει υψηλά στάνταρ συγκέντρωσης, για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, συνιστά το ¨κλειδί¨ για την επίτευξη μιας ισορροπημένης σύνδεσης μεταξύ του χειριστή και των εσωτερικών ενεργειακών δικτύων. Το μυαλό πρέπει να είναι απαλλαγμένο από έγνοιες και προβληματισμούς, να έχει ¨αδειάσει¨ από σκέψεις, να είναι, με λίγα λόγια, ένας άγραφος πίνακας (tabula rasa), όπου δεν θα ¨γραφτεί¨ τίποτα άσχετο με το ζητούμενό μας. Ο νους είναι μία ¨δεξαμενή¨, και εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ανοίξουμε τη ¨στρόφιγγά¨ της, ωσότου αδειάσει πλήρως!
Η ραβδοσκοπία, ήδη από την αρχαιότητα, λειτουργούσε στα πλαίσια της λογικής του πομπού και του δέκτη. Ο χειριστής δηλαδή, μέσα από τη σύνδεση, που δημιουργούσε με το ραβδοσκοπικό του όργανο, μετέτρεπε τον εαυτό του σε ¨δέκτη¨, που λάμβανε τις εκπομπές των υπογείων ρευμάτων-καναλιών ενέργειας της Γης. Το όργανο, απλώς, διαδραμάτιζε το ρόλο της ¨κεραίας¨, που καθιστούσε εντονότερο το ¨σήμα¨ της εκπομπής! Έχοντας ¨καθαρίσει¨ το μυαλό του, ο χειριστής μπορούσε πια να διεξάγει την έρευνά του αναπόσπαστος, με την εξαιρετικά μεγάλη πιθανότητα η τελευταία να στεφθεί με επιτυχία.
Πολλοί με ρωτούν για το αν έχουν το ¨χάρισμα¨ ή τα φόντα για να γίνουν καλοί ραβδοσκόποι. Η αλήθεια είναι ότι όλοι, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, είναι εν δυνάμει ραβδοσκόποι. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς χαρισματικός για να συμβεί αυτό. ΔΕΝ υπάρχει χάρισμα. Έχει να κάνει καθαρά με τη διάθεση κάποιου/ας να ασχοληθεί με τη συγκεκριμένη τέχνη και με το πόσο πρόθυμος/η είναι να αφιερώσει-¨επενδύσει¨ χρόνο και ενέργεια από την καθημερινότητά του/της για αυτήν. Όλοι έχουμε ένα σώμα, το οποίο τυγχάνει να είναι παραλήπτης εκπομπών, είτε αυτά προέρχονται από φυσικά αίτια είτε από τεχνητά. Κάθε σώμα λειτουργεί σαν μία τηλεόραση, που έχει πάρα πολλά κανάλια. Από κει και πέρα, το πώς εμείς τα συντονίζουμε, είναι άλλο θέμα. Προσωπικό για τον καθέναν. Η εμπειρία είναι κάτι που έρχεται, αλλά όχι από τη μια μέρα στην άλλη. Απαιτείται ζήλος και μεγάλη αυταπάρνηση, για να μάθει εις βάθος το αντικείμενο αυτό ο χειριστής. Ως γνωστόν, ¨τα αγαθά κόποις κτώνται¨.
Κάποιος, που βαδίζει στο μονοπάτι της ραβδοσκοπίας, μπορεί, πολύ εύκολα, να αντιλαμβάνεται οποιονδήποτε περιβάλλοντα χώρο, στον οποίο καλείται να βρεθεί. Αυτό, είναι εφικτό να γίνει, ακόμη και με την απουσία ραβδοσκοπικού οργάνου! Απλά, πηγαίνοντάς το εμπειρικά, και παρατηρώντας, με ιδιαίτερη προσοχή, το περιβάλλον.
Θα ήταν λάθος να σταθώ, αποκλειστικά και μόνον, στην εύρεση θησαυρών και αντικειμένων, διότι, με το βιβλίο αυτό, επιδιώκω να δώσω μια άλλη διάσταση, σε ό,τι έχει να κάνει με τη ραβδοσκοπία. Θέλω να της προσδώσω ένα χαρακτήρα πιο ¨εσωτερικό¨ και πνευματικό. Για αυτό και προσέθεσα αυτή τη μικρή ¨πινελιά¨ της γεωπαθολογίας. Σκοπός μου είναι να σάς (υπο)δείξω το σωστό μονοπάτι. Ο τρόπος και τα μέσα, ωστόσο, με τα οποία θα επιλέξει κάποιος/α να το βαδίσει, άπτεται, ξεκάθαρα, της προσωπικής επιθυμίας και βούλησής του/της. Δεν είμαστε άβουλα όντα! Ο καθένας μπορεί να κρίνει ελεύθερα!
ΨΥΧΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ
Μεγάλο ¨ποσοστό¨ της ψυχής του ανθρώπου, αποτελείται από ελαττώματα ή, αλλιώς, από τα λεγόμενα ¨παράσιτα¨, ενώ, μόνο ένα μικρό μέρος της, αποτελείται από ελεύθερη συνείδηση. Στα πλαίσια της καθημερινότητάς μας, και τα δύο μέρη αυτά μπορούν να γίνουν αντιληπτά, τόσο από εμάς όσο και από τους άλλους, γύρω από εμάς. Οι σκέψεις και οι ενέργειές μας είναι εμποτισμένες και με τα ελαττώματα αλλά και με τα προτερήματά μας. Πολλές είναι οι φορές, κατά τις οποίες τα ¨παράσιτα¨ εκδηλώνονται, με έντονο τρόπο, σε σημείο να μάς ¨κυριεύουν¨. Για παράδειγμα, εάν κάποιος μάς βρίσει ή καταφερθεί εναντίον μας, εμείς, αμέσως, θα νευριάσουμε και θα εκνευριστούμε. Εάν πάλι κάποιος μάς παινέψει, τότε νιώθουμε υπερήφανοι για τον εαυτό μας. ¨Το παίρνουμε πάνω μας¨, εν ολίγοις. Τα ¨παράσιτα¨, ανά πάσα ώρα και στιγμή, και ανεξάρτητα από περιστάσεις, μπορούν να πάρουν τον έλεγχό μας, γεγονός που μαρτυρείται μέσω των συναισθημάτων μας. Ο άνθρωπος καταντά μόνιμος ¨δέσμιος¨ του εαυτού του, ¨σκλάβος¨ των αναγκών του (τεχνητών και μη), καταλήγοντας έτσι να είναι ¨φυλακισμένος¨ μέσα στο ίδιο του το σώμα. Το σώμα δηλαδή εξελίσσεται σε μια ¨φυλακή¨, που στόχο έχει να εγκλωβίσει την (ελεύθερη) βούληση και ψυχή!
Εάν καταφέρναμε, με κάποιον τρόπο, να αυξήσουμε το ¨ποσοστό¨ της ελεύθερης συνείδησής μας, έναντι των ελαττωμάτων, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα! Δεν θα μάς ενδιέφερε π.χ. η γνώμη που έχει ο κόσμος για εμάς, το αν οι γύρω μας μάς εκτιμούν και μάς σέβονται ή μάς αντιπαθούν και μάς κακολογούν, γιατί, πολύ απλά, την ελεύθερη συνείδηση δεν την αφορούν τέτοια ¨ρηχά¨ και άνευ ουσίας ζητήματα. Κάποιος/α που ¨γνωρίζει¨ πραγματικά ποιος/α είναι και τί, ακριβώς, πρεσβεύει, δεν νιώθει ούτε την ανάγκη για επιβεβαίωση ούτε την ανάγκη να γίνει αποδεκτός. Τον/την ενδιαφέρουν αυστηρά και μόνο καταστάσεις, που έχουν να κάνουν με τα επίπεδα ανώτατης πνευματικότητας!
Θα ήταν κουτό να νομίζει κάποιος ότι η ψυχή ¨ζει¨, μία μόνο φορά. Εάν συνέβαινε αυτό, η ίδια μας η ύπαρξη θα έπρεπε να ακυρωθεί, καθώς θα ενεργούσαμε εις μάτην. Γιατί κάποιος να γεννιέται ανάπηρος και κάποιος άλλος αρτιμελής; Γιατί κάποιος να ζει περισσότερο και ο κάποιος άλλος λιγότερο; Γιατί ο ένας να είναι γόνος φτωχής οικογένειας και ο άλλος πλούσιας; Γιατί μερικοί γεννιούνται σε τριτοκοσμικές χώρες, ενώ άλλοι γεννιούνται σε προηγμένες (στις λεγόμενες ¨χώρες του δυτικού κόσμου¨); Τα ερωτήματα είναι πολλά και φλέγοντα, με τις ερμηνείες, που μπορούν να δοθούν, να ποικίλουν.
Το ¨ταξίδι¨ και η πορεία, που διαγράφει μια ψυχή, στον (υλικό) κόσμο μας, συνδέεται άρρηκτα με καρμικά αίτια (με πράξεις δηλαδή, που έλαβαν χώρα σε προηγούμενους κύκλους ύπαρξης κ.τ.λ). Κάθε κύκλος ύπαρξής μας, ¨στιγματίζεται¨ και καθορίζεται από τις πράξεις και τις ενέργειες, στις οποίες προέβημεν, κατά τη διάρκειά του! Ωστόσο, το ¨φορτίο¨ ενός κύκλου, που ολοκληρώθηκε, ¨μεταφέρεται¨ και στους κύκλους, που έπονται. Τίποτα δεν γίνεται στην τύχη! Εμείς, είμαστε εκείνοι, που με τα πεπραγμένα μας, την καθορίζουμε! Αν δεν μπούμε στον κόπο να κατανοήσουμε τη σπουδαιότητα της ¨κάθαρσης¨, του γεγονότος, σύμφωνα με το οποίο ο καθένας μας πρέπει να ¨εξαγνίζεται¨, να απαλλάσσεται δηλαδή από κάθε είδους ηθικό παράπτωμα και ψυχικό ελάττωμα, τότε, ας είμαστε προετοιμασμένοι για ακόμη μεγαλύτερα βάσανα και δυστυχίες, στους επόμενους και κατώτερους κύκλους ζωής μας.
Η ¨διαδικασία¨ των κατώτερων κύκλων ύπαρξης είναι άκρως βασανιστική και επίπονη για την εκάστοτε ψυχή. Όσο, μάλιστα, η τελευταία ¨κατρακυλά¨ σε όλο και πιο χαμηλά επίπεδα ύπαρξης, τόσο πιο δύσκολο καθίσταται και το ¨έργο¨ αφύπνισής της, καθώς το φαινόμενο της ¨ύπνωσης¨ φαντάζει πολύ πιο έντονο στα πρώτα. Εκεί είναι, μάλιστα, που κατοικούν και τα ¨παράσιτα¨, τα ¨δαιμόνια¨ αυτά, που δεν αφήνουν τον κόσμο μας σε ησυχία και, που καραδοκούν για να ¨κατασπαράξουν¨ την ¨ανυποψίαστη¨ ψυχή μας. Εκεί, τίποτα το πνευματικό δεν υπάρχει! Το θεϊκό στοιχείο έχει ολότελα χαθεί, έχοντας παραδοθεί στο σκότος και την άβυσσο!
Αντίθετα, τα άτομα, που, γρήγορα, αντιλαμβάνονται όλα τα παραπάνω, λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα, και ¨χτυπούν την πόρτα¨ για τους ανώτερους κύκλους ύπαρξης. Ο ¨αγώνας¨, ωστόσο, που κάνουν, για ολική εξάλειψη των ¨παρασίτων¨ από τη ζωή τους, είναι συνεχής και αδιάκοπος, χρονοβόρος και εξαιρετικά σκληρός. Πρέπει να είναι ¨άγρυπνοι φρουροί¨, που να διευρύνουν τους (πνευματικούς) ορίζοντές τους, να παρατηρούν προσεκτικά και να ¨εξοντώνουν¨, χωρίς κανένα έλεος, τα ελαττώματά τους ή, ακόμη, και τις παραμικρές υπόνοιες για (τυχόν) εκδήλωσή τους. Ένας διαρκής ¨πόλεμος¨ μαίνεται, ανάμεσα σε μας και τον ίδιο μας τον εαυτό! Αν καταφέρουμε, μετά τη ¨λήξη¨ του, να συνεχίσουμε να ¨πατάμε γερά στα πόδια μας¨, τότε, χωρίς καμία αμφιβολία, έχουμε βγει ¨νικητές¨!
Πίσω από κάθε, φαινομενικά ¨αγνή¨, πρόθεση, κρύβεται και ένα μεγάλο ελάττωμα, το οποίο θα πρέπει να μάθουμε πώς να το εντοπίζουμε. Κάποιος που δίνει, για παράδειγμα, ελεημοσύνη σε έναν φτωχό, νομίζει ότι, με αυτόν τον τρόπο, πραγματοποίησε μια θεάρεστη πράξη και ότι, ο ίδιος, είναι καλός άνθρωπος. Με μια πρώτη ανάγνωση, όλοι σε αυτό το συμπέρασμα δεν θα καταλήγαμε; Όμως, με μία δεύτερη, θα διαπιστώναμε ότι, πίσω από τη συγκεκριμένη ¨αθώα¨ πράξη, κρύβεται το ελάττωμα της επιβεβαίωσης του αισθήματος ανωτερότητας, που όλοι το έχουμε, άλλοι σε μικρότερο και άλλοι σε μεγαλύτερο βαθμό.
Με το να επιλέγει, λοιπόν, κάποιος, να παραχωρήσει ένα (ελάχιστο) μέρος από το περίσσευμά του, δεν κάνει απαραίτητα μια καλοκάγαθη πράξη. Θα μου πείτε ¨γιατί;¨. Σας απαντώ, λοιπόν. Γιατί το μέρος αυτό είτε είναι ασήμαντο είτε περιττό για τον κάτοχό του. Αν κάποιος επιθυμούσε πραγματικά να βοηθήσει τον συνάνθρωπό του, και να κάνει μια ουσιαστική και άξια θαυμασμού πράξη, θα του/της έδινε αυτά ακριβώς, που θα ήθελε και ο ίδιος για τον εαυτό του, εάν, φυσικά, είχε βρεθεί σε παρόμοια θέση! Θα φρόντιζε, εν ολίγοις, να του/της αλλάξει τη ζωή προς το καλύτερο, δίνοντάς του/της ό,τι θεωρεί ο ίδιος απαραίτητο για να ζήσει αξιοπρεπώς. Η κατ’ επίφαση ελεημοσύνη είναι μια πράξη εγωισμού και επίδειξης! Ακόμη πιο ειρωνικό, ωστόσο, πέραν από την πράξη αυτή καθ’ εαυτήν, φαντάζει το γεγονός ότι νιώθουμε καλά μέσα μας, ότι μάς κατακλύζει ένα έντονο ¨κύμα¨ χαράς και γαλήνης. Αυτό είναι ξεκάθαρα λάθος!
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με όλους όσοι επισκέπτονται την εκκλησία. Οι τελευταίοι, ουκ ολίγες φορές, πραγματοποιούν διάφορα τάματα σε αγίους, προσφέροντάς τους χρήματα ή πολύτιμα αντικείμενα, με αντάλλαγμα την εκπλήρωση μιας επιθυμίας τους. Ουσιαστικά τι κάνουν; Προσπαθούν να ¨δελεάσουν¨ τον εκάστοτε άγιο, επιστρατεύοντας ¨πονηρά¨ μέσα, προκειμένου εκείνος να πραγματοποιήσει τα ¨θέλω¨ τους. Ρουσφέτι κανονικό, με λίγα λόγια! Πόσο ποταπό και χαζό είναι αυτό; Γιατί ένας άγιος, μια καθ’ όλα θεϊκή μορφή, ένα ¨ον¨ ανωτάτου πνευματικού επιπέδου, να έχει ανάγκη από οποιαδήποτε αντικείμενα ή, γενικώς, από κάθε τι το ¨υλικό¨; Αφού είναι ¨πλάσμα¨, που εντάσσεται στη ¨σφαίρα¨ της υψίστης υπάρξεως. Όλα όσα παρατηρούμε γύρω μας είναι άνευ σημασίας και σπουδαιότητας μπροστά του. Όλα υπάρχουν μέσω/ και εξαιτίας του. Ας σοβαρευτούμε, λοιπόν!
Όσον αφορά τώρα τα ψυχικά ελαττώματα (¨παράσιτα¨), που ¨κουβαλάμε¨ μέσα μας, από κύκλο σε κύκλο (ενν.ύπαρξης), και, που δεν έχουμε καταφέρει, ακόμα, να τα αποβάλουμε, μάς δημιουργούν πολλά και σημαντικά προβλήματα. Το κυριότερο είναι ότι δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο δυσάρεστων καταστάσεων, από τον οποίο, ελάχιστοι, καταφέρνουν, τελικώς, να ¨απεγκλωβιστούν¨. Ο φαύλος, αυτός, κύκλος έχει ως βασικό γνώρισμά του την ¨ύπνωση¨. Μέσω της τελευταίας, ¨κυριεύει¨ την ελεύθερη συνείδησή μας, καθιστώντας μας, αφενός ¨δέσμιους¨ και ¨ανήμπορους¨ να αντιδράσουμε, αφετέρου ιδανικούς ¨υποψηφίους¨ για να επωμιστούμε το ¨ρόλο¨ κατωτέρων μορφών ύπαρξης, σε επόμενους κύκλους!
Ονειρευόμαστε, ως άλλοι ρομαντικοί, ένα καλύτερο αύριο που, όμως, δεν θα έρθει ποτέ, αγνοώντας επιδεικτικά το ¨τώρα¨, το σήμερα! Τα πάντα καταντούν μια μηχανική και δυσβάσταχτη συνήθεια! Ακόμη και η ίδια μας η ύπαρξης γίνεται ¨ανυπόφορη¨, από ένα σημείο και μετά! Έχουμε μεταμορφωθεί σε ¨γρανάζια¨ μιας ¨καλοκουρδισμένης μηχανής¨, η οποία, ωστόσο, δεν γνωρίζουμε σε τί εξυπηρετεί! Κάθε μέρα κάνουμε τα ίδια και τα ίδια, με ¨κενό βλέμμα¨ και χωρίς καμιά, απολύτως, συγκίνηση! Πλησιάζουμε στο θάνατο και η ζωή μας φαντάζει σαν ένα μακρινό όνειρο, σαν κάποιος άλλος να ήταν στη θέση μας και εμείς απλώς τον παρατηρούσαμε! Τότε είναι, που, κάνοντας τον προσωπικό μας απολογισμό, διαπιστώνουμε ότι δεν έχουμε κάνει κάτι το σπουδαίο, κάτι το αξιομνημόνευτο, και ότι θα θέλαμε παραπάνω χρόνο!
Από την παιδική, κιόλας, ηλικία, μαθαίνουμε να ¨υπηρετούμε¨ μια ¨λογική¨, καθοδηγούμενη από τους ¨ισχυρούς¨. Οι τελευταίοι, στην προσπάθειά τους να μάς ελέγξουν και να μάς χειραγωγήσουν, μάς κάνουν ¨πλύση εγκεφάλου¨, δημιουργώντας, έμμεσα, ανάγκες, τις οποίες, μετά εμείς, καλούμαστε πιστά να καλύψουμε, αν και είναι παντελώς ανούσιες. Ο άνθρωπος, έτσι, καταντά ¨σκλάβος¨ των αναγκών του και μετατρέπεται ¨επιτυχώς¨ σε ένα άβουλο ον, χωρίς ανησυχίες και διάθεση για αναζήτηση και ανακάλυψη. Οι ¨ισχυροί¨ γεμίζουν το κεφάλι μας με ¨άχρηστες¨ πληροφορίες, πληροφορίες, που τους βοηθούν να επιβληθούν γρήγορα και αποτελεσματικά πάνω μας, καθώς, σε μεγάλο βαθμό, μάς ¨δεσμεύουν¨, και μάς αποτρέπουν να ασχοληθούμε με οτιδήποτε το πνευματικό!
Η μόνη λύση για να αποφύγουμε όλα τα παραπάνω είναι μία και λέγεται ¨αφύπνιση της ελεύθερης συνείδησης¨! Για να γίνει αυτό πρέπει να ¨ξυπνήσουμε¨ τις δυνάμεις, που ¨αναπαύονται¨ βαθιά μέσα μας, να ¨διαγράψουμε¨ τις άνευ ουσίας και πρακτικής αξίας πληροφορίες από το μυαλό μας και να ξεκινήσουμε με αποφασιστικότητα και ¨δίψα¨ το ¨ταξίδι¨ προς την ανακάλυψη. Φαντάζομαι αναρωτιέστε αν αυτό είναι εφικτό να γίνει, σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, που διαρκεί η ζωή μας. Όπως έχει πει και ο Καζαντζάκης: ¨Μια αστραπή η ζωή μας… Μα προλαβαίνουμε!¨.
ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
Η εσωτερική (αυτο)παρατήρηση του εαυτού μας είναι ένα πραγματικό μέσο για να πετυχαίνουμε ένα ριζικό μετασχηματισμό. Το να ¨γνωρίζουμε¨ και το να ¨παρατηρούμε¨, είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα! Πολλοί συγχέουν την παρατήρηση του εαυτού τους με τη γνώση του. Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε καθισμένοι σε μια καρέκλα, σε κάποιο δωμάτιο, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι παρατηρούμε την καρέκλα. Γνωρίζουμε ότι, σε μια συγκεκριμένη στιγμή, βρισκόμαστε σε κάποια αρνητική κατάσταση, ίσως, λόγω κάποιου προβλήματος ή απασχολημένοι με κάποιο ζήτημα ή σε κατάσταση ταραχής ή αβεβαιότητας κ.τ.λ., αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι την παρατηρούμε κιόλας. Η παρατήρηση του εαυτού μας, που είναι 100% ενεργητική, είναι ένα μέσο για την αλλαγή μας, ενώ η γνώση, που είναι παθητική, δεν είναι, σίγουρα, το να γνωρίζουμε! Δεν είναι μια πράξη προσοχής. Η προσοχή, που κατευθύνεται προς το εσωτερικό κάποιου, προς ό,τι συμβαίνει μέσα μας, είναι, ασφαλώς, κάτι θετικό, κάτι ενεργητικό. Η δυναμική προσοχή, πραγματικά, προέρχεται από την παρατηρούσα πλευρά, ενώ οι σκέψεις και οι συγκινήσεις ανήκουν στην παρατηρούμενη πλευρά. Όλα αυτά, μάς κάνουν να κατανοήσουμε ότι το ¨γνωρίζω¨ είναι κάτι ολότελα παθητικό και μηχανικό, σε φανερή αντίθεση με την (αυτο)παρατήρηση, που είναι μια συνειδητή πράξη. Δεν θέλω, με αυτό, να πω ότι δεν υπάρχει η μηχανική παρατήρηση του εαυτού μας. Όμως, η παρατήρηση αυτού του είδους, δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την ψυχολογική (αυτο)παρατήρηση, στην οποία αναφέρομαι.
Πολύ διαφορετικό είναι, επίσης, το ¨σκέφτομαι¨ και το ¨παρατηρώ¨. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να σκέφτεται για τον εαυτό του ό,τι θέλει. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι παρατηρείται πραγματικά! Χρειάζεται να βλέπουμε τα διάφορα ελαττώματα στην πράξη, να τα ανακαλύπτουμε μέσα στον ψυχισμό μας, να κατανοούμε ότι μέσα στο καθένα από αυτά υπάρχει ένα ποσοστό της ίδιας μας της ¨συνείδησης¨, να μετανοούμε, που τα έχουμε δημιουργήσει κ.ο.κ.
Το να συνδυάζει κανείς εσωτερικές καταστάσεις με εξωτερικά γεγονότα, με σωστό τρόπο, σημαίνει να ξέρει να ζει έξυπνα .Οποιοδήποτε συμβάν, που βιώθηκε έξυπνα, επιζητά την αντίστοιχη εσωτερική του ειδική κατάσταση. Δυστυχώς, όμως, όταν οι άνθρωποι αναπολούν τη ζωή τους, σκέφτονται ότι αυτή καθ’ εαυτή αποτελείται, αποκλειστικά, από εξωτερικά συμβάντα. Νομίζουμε ότι αν αυτό ή εκείνο το γεγονός δεν μάς είχε συμβεί, η ζωή μας θα ήταν καλύτερη. Υποθέτουμε ότι η τύχη μας ξέφυγε και ότι χάσαμε την ευκαιρία να ευτυχήσουμε. Λυπούμαστε για αυτό που χάσαμε, κλαίμε για αυτό που περιφρονούσαμε, στενάζουμε όταν θυμόμαστε τα παλιά λάθη και τις συμφορές.
Δεν ενδιαφέρει το πόσο όμορφα είναι τα εξωτερικά γεγονότα της ζωής, αν δε βρισκόμαστε εκείνες τις στιγμές στην κατάλληλη εσωτερική κατάσταση. Τα καλύτερα συμβάντα μπορεί να μάς φανούν μονότονα, κουραστικά ή απλώς βαρετά. Κάποιος περιμένει με ανυπομονησία την ημέρα του γάμου του. Είναι ένα γεγονός, όμως, που θα μπορούσε να συμβεί, και να είναι τόσο απασχολημένος τη στιγμή, ακριβώς, του συμβάντος, που, πραγματικά, να μην δοκιμάσει σε αυτό (ενν.ο γάμος) καμιά ευχαρίστηση. Και, έτσι, όλο το θέμα να καταλήξει τόσο ξερό και κρύο, σαν μια εθιμοτυπία .Η πείρα μάς έχει διδάξει ότι δεν διασκεδάζουν στα αλήθεια, όλοι όσοι παρευρίσκονται σε μια γιορτή ή σε κάποιο χορό. Ποτέ δεν λείπει αυτός, που βαριέται στις καλύτερες γιορτές, και τα πιο διασκεδαστικά έργα. Άλλους τους ευχαριστούν και άλλους τους κάνουν να κλαίνε. Σπάνιοι είναι οι άνθρωποι, που ξέρουν να συνδυάζουν συνειδητά το εξωτερικό συμβάν με την κατάλληλη εσωτερική κατάσταση .Είναι λυπηρό το γεγονός ότι ο κόσμος δεν ξέρει να ζει συνειδητά: κλαίει όταν πρέπει να γελάει, και γελάει όταν πρέπει να κλαίει. Ο έλεγχος είναι κάτι διαφορετικό. Ο σοφός μπορεί να είναι χαρούμενος, όμως ποτέ γεμάτος από τρελή φρενίτιδα. Λυπημένος, αλλά ποτέ απελπισμένος και απογοητευμένος. Γαλήνιος ανάμεσα στη βία, συγκρατημένος μπροστά στα όργια, αγνός μέσα στη λαγνεία κ.ο.κ.
Τα μελαγχολικά και απαισιόδοξα άτομα σκέφτονται τα χειρότερα για τη ζωή και, ειλικρινά, δεν επιθυμούν να ζήσουν. Κάθε μέρα βλέπουμε ανθρώπους, που όχι μόνο είναι δυστυχείς, αλλά που, επιπλέον -και αυτό είναι το χειρότερο- , κάνουν πικρή τη ζωή στους άλλους. Τέτοιοι άνθρωποι δεν θα άλλαζαν ούτε και αν ζούσαν καθημερινά μέσα σε γιορτές. Την ψυχική αρρώστια τη φέρνουν μέσα τους! Τέτοια άτομα έχουν εσωτερικές καταστάσεις οριστικά ¨διεστραμμένες¨. Εν τούτοις, αυτά τα άτομα, αυτο-αξιολογούνται σαν δίκαια, άγια, ενάρετα, ευγενικά, εξυπηρετικά, μάρτυρες. Είναι άνθρωποι, που αυτο-θεωρούνται υπερβολικά, που αγαπούν πολύ τον εαυτό τους, που λυπούνται τον ίδιο τους τον εαυτό και, που πάντα ψάχνουν για υπεκφυγές, για να ξεφεύγουν από τις πραγματικές ευθύνες τους. Τέτοιοι άνθρωποι είναι συνηθισμένοι στις κατώτερες συγκινήσεις και φαίνεται πως, για αυτόν τον λόγο, δημιουργούν καθημερινά υπο-ανθρώπινα ψυχικά στοιχεία. Τα δυσάρεστα συμβάντα, οι αναποδιές, η δυστυχία, τα χρέη, τα προβλήματα κ.τ.λ., είναι, αποκλειστικά, για εκείνα τα άτομα, που δεν ξέρουν να ζουν! Ο καθένας μπορεί να διαμορφώσει μια πλούσια ¨διανοητική καλλιέργεια¨, όμως, πολύ λίγοι είναι εκείνοι, που έχουν μάθει να ζουν σωστά. Όταν κάποιος θέλει να διαχωρίζει τα εξωτερικά συμβάντα από τις εσωτερικές καταστάσεις της ¨συνείδησης¨, δείχνει, ακριβώς, την ανικανότητά του να ζει σωστά! Αυτοί, που μαθαίνουν να συνδυάζουν, συνειδητά, εξωτερικά συμβάντα και εσωτερικές καταστάσεις, προχωρούν στο δρόμο της επιτυχίας.
Αναμφισβήτητα, κατά την ¨αυστηρή¨ παρατήρηση του εαυτού μας, κρίνεται πάντα αναγκαίο, χωρίς αναβολή, να γίνεται μια απόλυτα λογική διαφοροποίηση, σε ό,τι αφορά τα εξωτερικά γεγονότα της πρακτικής ζωής και τις εσωτερικές καταστάσεις της ¨συνείδησης¨. Χρειάζεται, επειγόντως, να ξέρουμε, που είμαστε τοποθετημένοι, σε μια δεδομένη στιγμή, τόσο σε σχέση με την εσωτερική μας συνειδησιακή κατάσταση, όσο και με τη συγκεκριμένη φύση του εξωτερικού γεγονότος, που μας συμβαίνει. Η ίδια η ζωή είναι μια σειρά γεγονότων που ξετυλίγονται μέσα στο χρόνο και στο χώρο. Κάποιος είπε: ¨Η ζωή είναι μια αλυσίδα από μαρτύρια που φέρνει ο άνθρωπος, μπλεγμένη στην Ψυχή¨. Καθένας είναι τελείως ελεύθερος να σκέφτεται όπως θέλει. Εγώ νομίζω ότι τις εφήμερες χαρές κάποιας περαστικής στιγμής, τις ακολουθούν, πάντοτε, η απογοήτευση και η πίκρα! Κάθε γεγονός έχει την ειδική, χαρακτηριστική του ¨γεύση¨, ενώ οι εσωτερικές καταστάσεις είναι πάντοτε διαφορετικών κατηγοριών. Αυτό είναι αδιαμφισβήτητο, αναμφίβολο! Βέβαια, η εσωτερική δουλειά, πάνω στον εαυτό μας, αναφέρεται, με τρόπο εμφατικό, στις διάφορες ψυχολογικές καταστάσεις της ¨συνείδησης¨. Κανείς δεν θα μπορούσε να αρνηθεί ότι, στο εσωτερικό μας, είμαστε φορτωμένοι με πολλά λάθη και ότι υπάρχουν λανθασμένες καταστάσεις .Αν, στα αλήθεια, θέλουμε να αλλάξουμε, με επείγουσα αναγκαιότητα και χωρίς αναβολή, χρειάζεται να τροποποιούμε ριζικά αυτές τις λανθασμένες καταστάσεις της ¨συνείδησης¨. Η απόλυτη τροποποίηση των λανθασμένων καταστάσεων στο εσωτερικό μας, προκαλεί ολοκληρωτικές αλλαγές στο πεδίο της πρακτικής ζωής. Όταν κάποιος δουλεύει σοβαρά, πάνω στις λανθασμένες καταστάσεις, εμφανώς, τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής του δεν μπορούν, πλέον, να τον πληγώσουν τόσο εύκολα! Αναφέρομαι σε κάτι, που μπορεί να το καταλάβει κανείς, μόνο βιώνοντάς το, νιώθοντάς το πραγματικά, στον ίδιο τον χώρο των γεγονότων. Αυτός, που δεν δουλεύει πάνω στον εαυτό του, είναι πάντοτε θύμα των περιστάσεων! Είναι σαν ένας άθλιος κορμός δέντρου, μέσα στα τρικυμιώδη νερά του ωκεανού! Τα γεγονότα αλλάζουν ακατάπαυστα, πραγματοποιώντας πολλούς συνδυασμούς. Έρχονται το ένα μετά το άλλο, σε μεγάλα κύματα. Υπάρχουν καλά και άσχημα γεγονότα. Μερικά συμβάντα θα είναι καλύτερα ή χειρότερα από άλλα. Το να τροποποιούμε ορισμένα συμβάντα είναι εφικτό. Το να αλλάζουμε δηλαδή τα αποτελέσματα και να μετατρέπουμε καταστάσεις είναι μέσα στο μέτρο των δυνατοτήτων μας.
Όμως, υπάρχουν καταστάσεις, εκ των πραγμάτων, που, στα αλήθεια, δεν μπορούν να αλλάξουν! Οι τελευταίες, αυτές, περιπτώσεις πρέπει να γίνονται αποδεκτές συνειδητά, ακόμα και αν μερικές καταλήγουν να γίνουν επικίνδυνες, μέχρι και οδυνηρές. Αναμφισβήτητα, ο πόνος εξαφανίζεται όταν δεν ταυτιζόμαστε με το πρόβλημα, που έχει παρουσιαστεί. Πρέπει να θεωρήσουμε τη ζωή σαν μία σειρά διαδοχικών εσωτερικών καταστάσεων. Μια αυθεντική ιστορία της προσωπικής μας ζωής είναι σχηματισμένη από όλες αυτές τις καταστάσεις. Αναθεωρώντας το σύνολο της ίδιας της ύπαρξής μας, μπορούμε να επαληθεύσουμε μόνοι μας και με άμεσο τρόπο, ότι πολλές δυσάρεστες περιστάσεις έγιναν δυνατές, χάρη σε λανθασμένες εσωτερικές καταστάσεις.
Ο Μέγας Αλέξανδρος, αν και πάντα ήταν συγκρατημένος, εκ φύσεως, παρασύρθηκε, από την υπερηφάνειά του, σε υπερβολές, που προκάλεσαν τον θάνατό του! Πολλοί είναι αυτοί που πεθαίνουν από φιλοδοξία, οργή ή ζήλια. Αυτό το ξέρουν πολύ καλά οι ψυχολόγοι. Ενόσω η θέλησή μας εγκαθίσταται αμετάκλητα σε μια παράλογη τάση, γινόμαστε ¨υποψήφιοι¨ για το νεκροταφείο .Ο Οθέλλος, για παράδειγμα, από τη ζήλια του, έγινε φονιάς!
ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ-ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΣΕ ΔΡΑΣΗ
Ο άνθρωπος, στην πραγματικότητα, δεν κατέχει μια καθορισμένη ατομικότητα. Αναντίρρητα, αυτή η έλλειψη ψυχολογικής ενότητας είναι η αιτία για τόσες δυσκολίες και πίκρες. Το φυσικό σώμα αποτελεί μια απόλυτη ενότητα και δουλεύει σαν ένα οργανικό σύνολο, εκτός κι αν είναι άρρωστο. Όμως, η εσωτερική ζωή του ανθρώπου, με κανέναν τρόπο, δεν είναι μια ψυχολογική ενότητα! Το πιο σοβαρό από όλα αυτά, αντίθετα με ότι λένε οι διάφορες σχολές ψευδο-εσωτεριστικού και ψευδο-αποκρυφιστικού τύπου, είναι η απουσία ψυχολογικής οργάνωσης στο εσωτερικό βάθος κάθε ατόμου. Βέβαια, κάτω από τέτοιες συνθήκες, δεν υπάρχει συνολική αρμονική δουλειά στην εσωτερική ζωή των ατόμων. Ο άνθρωπος, όσον αφορά την εσωτερική του κατάσταση, είναι μια ψυχολογική πολλαπλότητα, ένα άθροισμα από παράσιτα-ελαττώματα.
Οι αγνοούντες μορφωμένοι της σκοτεινής, αυτής, εποχής, λατρεύουν τον ίδιο τους τον εαυτό, τον θεοποιούν, τον ¨βάζουν σε βωμούς¨. Δε θέλουν να καταλάβουν οι δοκησίσοφοι αυτής της μαύρης εποχής που ζούμε, ότι ο εαυτός μας, με όλα αυτά τα ψυχικά παράσιτα, δεν είναι τίποτα άλλο από πολλά καθοδηγούμενα ελαττώματα, χωρίς τίποτα πνευματικό. Ο άνθρωπος δεν έχει ένα ελάττωμα, αλλά μια πληθώρα διαφόρων απάνθρωπων και παράλογων ελαττωμάτων. Συγκεκριμένα, μοιάζει με ένα ακατάστατο σπίτι, όπου αντί για έναν οικοδεσπότη, υπάρχουν πολλοί υπηρέτες, οι οποίοι, πάντοτε, θέλουν να διατάζουν και να κάνουν ότι τους έρχεται στο κεφάλι. Το μεγαλύτερο λάθος του φτηνού ψευδο-εσωτερισμού και ψευδο-αποκρυφισμού είναι να υποθέτουν ότι οι άνθρωποι κατέχουν ή ότι υπάρχει, μια σύνθεση ψυχής, χωρίς αρχή και τέλος.
Αν αυτοί, που σκέπτονται έτσι, αφύπνιζαν τη ¨συνείδηση¨, έστω και για μια στιγμή, θα μπορούσαν να διαπιστώσουν ξεκάθαρα από μόνοι τους, ότι ο άνθρωπος ποτέ δεν είναι ο ίδιος. για πολύ καιρό, αλλά αλλάζει συνεχώς! Το να σκεφτούμε ότι ένα πρόσωπο, που ονομάζεται π.χ. Γιώργος, είναι πάντοτε ο Γιώργος, είναι κάτι σαν ένα κακόγουστο αστείο. Αυτό το άτομο έχει μέσα του άλλα ¨παράσιτα¨, που εκφράζονται μέσα από την προσωπικότητά του, σε διάφορες στιγμές. Και μολονότι στον Γιώργο δεν αρέσει η απληστία, σε άλλο ¨παράσιτο¨, μέσα του, αρέσει κ.ο.κ. Κανείς δεν είναι ο ίδιος συνεχώς! Πράγματι, δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολύ σοφός για να καταλάβει τις αναρίθμητες αλλαγές και αντιφάσεις κάθε ατόμου. Μέσα σε κάθε άτομο, ζουν πολλά πρόσωπα, πολλά ελαττώματα, και αυτό, μπορεί, άμεσα, να το επαληθεύσει ο οποιοσδήποτε αφυπνισμένος, συνειδητός.
ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ
Το να σκέφτεται κανείς βαθιά και με πλήρη προσοχή, καταλήγει παράξενο, για αυτήν την υπεξελιγμένη και παρακμάζουσα εποχή. Από το μυαλό μας, αναβλύζουν διάφορες σκέψεις, που προέρχονται, όχι από ένα μόνιμο ελάττωμα , όπως ανόητα υποθέτουν οι αγνοούντες μορφωμένοι, αλλά από τα διαφορετικά ελαττώματα μέσα στον καθένα από εμάς. Όταν ένας άνθρωπος σκέφτεται, πιστεύει ακλόνητα ότι αυτός, ο ίδιος και από μόνος του, σκέφτεται. Δεν θέλει να καταλάβει ότι οι πολλαπλές σκέψεις, που διασταυρώνονται στη νόησή του, έχουν την προέλευσή τους στα διάφορα ελαττώματα, που φέρουμε μέσα μας. Αυτό σημαίνει ότι δεν είμαστε αληθινά σκεπτόμενα άτομα. Και πραγματικά, ακόμα δεν έχουμε ατομικό νου. Παρόλα αυτά, καθένα από τα διάφορα ελαττώματα, που κουβαλάμε μέσα μας, χρησιμοποιεί το διανοητικό μας κέντρο. Το μεταχειρίζεται, κάθε φορά, που μπορεί, για να σκέφτεται. Θα ήταν παράλογο, λοιπόν, να ταυτιζόμαστε με αυτήν ή εκείνη την αρνητική και βλαβερή σκέψη. Προφανώς, αυτή ή εκείνη η αρνητική σκέψη προέρχεται από κάποιο ελάττωμα και μόνο, που, σε μια δεδομένη στιγμή, έχει χρησιμοποιήσει, κάνοντας κατάχρηση, το διανοητικό μας κέντρο. Αρνητικές σκέψεις υπάρχουν διαφόρων ειδών: υποψίας, έλλειψης εμπιστοσύνης, κακής θέλησης για τον άλλο, ζήλειες πάθους, θρησκευτικές ζήλειες, πολιτικές ζήλειες, ζήλειες από φιλίες ή οικογενειακού τύπου, απληστίας, λαγνείας, εκδίκησης, οργής, υπερηφάνειας, ζηλοφθονίας, μίσους, μνησικακίας, κλοπής, μοιχείας, οκνηρίας, λαιμαργίας κ.ο.κ.
Πραγματικά, είναι τόσα τα ψυχικά ελαττώματα που έχουμε, σε σημείο που δεν θα κατορθώναμε να τα απαριθμήσουμε ακριβώς! Σαν συνέπεια ή πόρισμα αυτών, που ειπώθηκαν πριν, αποβαίνει παράλογο το να ταυτιζόμαστε με τις αρνητικές σκέψεις, αφού δεν είναι δυνατό να υπάρχει αποτέλεσμα χωρίς αιτία. Βεβαιώνω επίσημα ότι ποτέ δεν θα μπορούσε να υπάρξει μια σκέψη από μόνη της, από αυθόρμητη γέννηση. Η σχέση μεταξύ σκεπτόμενου και σκέψης είναι φαινομενική! Καθένα από τα παράσιτα, που κουβαλάμε μέσα στο ψυχισμό μας, είναι, βέβαια, ένας διαφορετικός στοχαστής. Αναντίρρητα, μέσα στον καθένα μας, υπάρχουν πάρα πολλοί σκεπτόμενοι. Χωρίς αμφιβολία, καθένας από αυτούς, αν και αποτελεί μόνο ένα μικρό μέρος, θεωρεί τον εαυτό του σαν το ¨παν¨. Σε μια δεδομένη στιγμή, οι μυθομανείς, οι εγωλάτρες, οι ναρκισσιστές, οι παρανοϊκοί, ποτέ δεν θα δέχονταν τη θέση της πληθώρας των σκεπτόμενων, γιατί αγαπούν υπερβολικά τον εαυτό τους. Πώς θα μπορούσαν τέτοιοι ¨ανώμαλοι¨ άνθρωποι να δεχθούν την ιδέα ότι δεν κατέχουν έναν ατομικό, μεγαλοφυή, θαυμαστό νου; Εντούτοις, τέτοιοι πολύξεροι, σκέφτονται για τον εαυτό τους το μόνο καλύτερο.
Όσον αφορά τη γνώση και την εργασία πάνω στον εαυτό μας, οι ιδιαίτεροι πειρασμοί μας συναντιούνται ακριβώς στα ελαττώματα, που τις ¨μισούν¨, γιατί δεν αγνοούν ότι η ύπαρξή τους, μέσα στον ψυχισμό μας, απειλείται θανάσιμα από τις πρώτες. Αυτά τα αρνητικά και φιλόνικα παράσιτα παίρνουν εύκολα στην κατοχή τους ορισμένους ¨νοητικούς κυλίνδρους¨, αποθηκευμένους μέσα στο διανοητικό κέντρο και δημιουργούν, σαν συνέπεια, βλαβερά και επιζήμια νοητικά ρεύματα. Αν δεχθούμε αυτές τις σκέψεις, αυτά τα αρνητικά ψυχικά παράσιτα, που, σε μια δεδομένη στιγμή, ελέγχουν το διανοητικό μας κέντρο, θα γίνουμε, τότε, ανίκανοι να ελευθερωθούμε από τα αποτελέσματά τους. Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε παράσιτο ¨αυτο-εξαπατάται¨ και ¨εξαπατά¨. Συμπέρασμα: ψεύδεται!
Κάθε φορά, που αισθανόμαστε μια αιφνίδια απώλεια δύναμης, είναι φανερό ότι έχουμε εξαπατηθεί από κάποιο αρνητικό ελάττωμα. Για παράδειγμα, το ελάττωμα της μοιχείας διαλύει τις ευγενικές οικογενειακές εστίες και κάνει δυστυχισμένα τα παιδιά. Το ελάττωμα της ζήλειας ξεγελά τα άτομα, που λατρεύονται, και διαλύει την ίδια τους την ευτυχία.
Το ελάττωμα επικαλείται τις προσωπικές μας εμπειρίες, τις αναμνήσεις μας, τους ευγενέστερους πόθους μας, την ειλικρίνεια μας, και, μέσα από μια αυστηρή διαλογή από όλα αυτά, παρουσιάζει κάτι κάτω από ένα ¨ψεύτικο φως¨, κάτι που γοητεύει! Και, έτσι, έρχεται η αποτυχία! Ωστόσο, όταν κανείς ανακαλύπτει το κάθε ελάττωμα σε δράση, όταν έχει μάθει να ζει σε κατάσταση επαγρύπνησης, τέτοιου είδους εξαπάτηση είναι αδύνατη .
ΥΠΟΤΡΟΠΗ
Με κανέναν τρόπο, δεν θα μπορούσαμε να αρνηθούμε το¨ νόμο¨ της υποτροπής, που διαδικάζεται σε κάθε στιγμή της ζωής μας. Βέβαια, σε κάθε μέρα της ύπαρξής μας, υπάρχει επανάληψη γεγονότων, συνειδησιακών καταστάσεων, λέξεων, επιθυμιών, σκέψεων, θελήσεων κ.τ.λ. Είναι φανερό ότι, όταν ένας δεν (αυτο)παρατηρείται, δεν μπορεί να αντιληφθεί αυτήν την ακατάπαυστη καθημερινή επανάληψη. Είναι προφανές ότι, όποιος δεν αισθάνεται κανένα ενδιαφέρον για να (αυτο)παρατηρείται, επίσης, δεν επιθυμεί να εργάζεται, για να πετύχει μιαν αληθινή, ριζική αλλαγή. Και το άκρων άωτον είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι, που θέλουν να ¨μετασχηματιστούν¨, χωρίς να εργάζονται πάνω στον εαυτό τους. Δεν αρνούμαι το γεγονός ότι καθένας έχει δικαίωμα στην πραγματική ευτυχία του πνεύματος. Όμως, είναι, επίσης, βέβαιο, ότι μια τέτοια ευτυχία θα ήταν κάτι παραπάνω από αδύνατη, αν δεν εργαζόμαστε πάνω στον εαυτό μας. Κάποιος μπορεί να αλλάζει βαθιά, όταν, στα αλήθεια, πετυχαίνει να τροποποιεί τις αντιδράσεις του εμπρός στα διάφορα γεγονότα, που του συμβαίνουν, καθημερινά! Όμως, δεν θα μπορούσαμε να τροποποιούμε τον τρόπο που αντιδρούμε εμπρός στα γεγονότα της πρακτικής ζωής, αν δεν εργαζόμασταν σοβαρά πάνω στον εαυτό μας. Χρειάζεται να αλλάζουμε τον τρόπο σκέψης μας, να είμαστε λιγότερο αμελείς, να γίνουμε πιο σοβαροί και να παίρνουμε τη ζωή με διαφορετικό τρόπο, με την αληθινή και πρακτική της έννοια.
Ωστόσο, αν συνεχίσουμε έτσι όπως είμαστε, να συμπεριφερόμαστε δηλαδή με τον ίδιο τρόπο, όλες τις μέρες, επαναλαμβάνοντας τα ίδια λάθη, με την ίδια πάντοτε αμέλεια, οποιαδήποτε δυνατότητα αλλαγής θα είναι, εκ των πραγμάτων, περιορισμένη. Αν, πραγματικά, κάποιος θέλει να φθάσει στο σημείο να γνωρίσει τον εαυτό του, πρέπει να αρχίσει να παρατηρεί την ίδια του τη συμπεριφορά, εμπρός στα γεγονότα οποιασδήποτε μέρας της ζωής του. Σε όλα πρέπει να υπάρχει μια αρχή, και το να αρχίσουμε να παρατηρούμε τη διαγωγή μας, κάποια μέρα της ζωής μας, είναι μια καλή αρχή!
Το να παρατηρούμε τις μηχανικές μας αντιδράσεις εμπρός σε όλες εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες της κρεβατοκάμαρας, της οικογενειακής ζωής, της τραπεζαρίας, του σπιτιού, του δρόμου, της δουλειάς, κ.ο.κ., είναι, ασφαλώς, το πιο ενδεδειγμένο. Το σημαντικό, έπειτα, είναι να δούμε πώς, και με ποιόν τρόπο, μπορεί να αλλάζει κανείς αυτές τις αντιδράσεις. Όμως, αν πιστεύουμε ότι είμαστε καλοί άνθρωποι, ότι ποτέ δεν συμπεριφερόμαστε ασυνείδητα και εσφαλμένα, ποτέ δεν θα αλλάξουμε! Πριν από όλα, χρειάζεται να κατανοήσουμε ότι είμαστε άτομα-μηχανές, απλές μαριονέτες, ελεγχόμενες από μυστικούς παράγοντες, από απόκρυφα ελαττώματα. Μέσα στο άτομό μας, ζούνε πολλά άτομα. Ποτέ δεν είμαστε οι ίδιοι! Μερικές φορές, εκδηλώνεται σε μας ένα φιλάργυρο άτομο, άλλες φορές ένα εριστικό άτομο, κάποια άλλη στιγμή ένα θαυμάσιο άτομο, καλοκάγαθο, αργότερα, ένα άτομο σκανδαλώδες ή συκοφαντικό, κατόπιν, ένας άγιος, στη συνέχεια, ένας ψεύτης κ.τ.λ. Ο καθένας μας έχει μέσα του άτομα κάθε κατηγορίας, όλων των ειδών.
Η προσωπικότητά μας δεν είναι παρά μία μαριονέτα, μια ¨κούκλα¨ που μιλάει, κάτι μηχανικό. Ας αρχίσουμε με το να συμπεριφερόμαστε συνειδητά για ένα μικρό μέρος της ημέρας. Χρειάζεται να πάψουμε να είμαστε απλές μηχανές, ακόμα και αν είναι για μερικά, σύντομα λεπτά, καθημερινά. Αυτό, θα επιδράσει αποφασιστικά πάνω στην ύπαρξή μας. Όταν (αυτο)παρατηρούμαστε και δεν κάνουμε αυτό που θέλει το ένα ή το άλλο ψυχικό μας παράσιτο , είναι ξεκάθαρο ότι αρχίζουμε να παύουμε να είμαστε μηχανές. Μια και μόνο στιγμή, κατά την οποία θα ήταν κάποιος αρκετά συνειδητός, ώστε να πάψει να είναι μηχανή, αν αυτό γίνεται θεληματικά, συνήθως, τροποποιεί ριζικά πολλές δυσάρεστες περιστάσεις.
Δυστυχώς, ζούμε καθημερινά μια μηχανική ζωή, μια παράλογη ζωή ρουτίνας. Επαναλαμβάνουμε γεγονότα, οι συνήθειές μας είναι οι ίδιες και ουδέποτε θελήσαμε να τις τροποποιήσουμε. Νομίζουμε για τον εαυτό μας το καλύτερο! Παντού αφθονούν οι μυθομανείς, αυτοί που νομίζουν τους εαυτούς τους θεούς, μηχανικά πλάσματα κινούμενα, από διάφορα ελαττώματα. Τέτοιοι άνθρωποι δεν θα εργαστούν πάνω στον εαυτό τους!
ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Το να διαχωρίζεται κανείς από τα καταστρεπτικά αποτελέσματα της ζωής, σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, σίγουρα είναι πολύ δύσκολο, αλλά απαραίτητο, ειδάλλως ¨καταβροχθίζεται¨ από τη ζωή. Οποιαδήποτε εργασία, που κάνει κανείς, πάνω στον εαυτό του, με σκοπό να πετύχει μια ψυχική και πνευματική ανάπτυξη, έχει πάντα σχέση με την απομόνωση, την καλά εννοημένη, επειδή, κάτω από την επίδραση της ζωής, έτσι όπως τη ζούμε, δεν είναι δυνατό να αναπτύξουμε άλλο πράγμα, παρά την προσωπικότητα.
Με κανέναν τρόπο δεν προσπαθώ να αντιταχθώ στην ανάπτυξη της προσωπικότητας. Εμφανώς αυτή είναι αναγκαία για την ύπαρξη, όμως, σίγουρα, είναι κάτι καθαρά το τεχνητό. Δεν είναι, με λίγα λόγια, το πραγματικό, το αληθινό μέσα μας, εφόσον το φτωχό διανοητικό θηλαστικό (ενν.ο άνθρωπος) δεν απομονώνεται, αλλά, αντίθετα, ταυτίζεται με όλα τα συμβάντα της πρακτικής ζωής και σπαταλάει τις δυνάμεις του σε αρνητικές συγκινήσεις, σε προσωπικές (αυτο)θεωρήσεις και μάταιη, ανούσια λογοδιάρροια αμφιβόλου κουβεντολογιού. Τίποτα το εποικοδομητικό, κανένα αληθινό στοιχείο δεν μπορεί να αναπτυχθεί μέσα του, εκτός από όσα ανήκουν στον κόσμο της μηχανικότητας. Βέβαια, αυτός που πραγματικά θέλει να πετύχει μέσα του την ανάπτυξη της ουσίας, πρέπει να φτάσει να είναι ¨ερμητικά κλειστός¨. Αυτό αναφέρεται σε κάτι εσωτερικό που σχετίζεται στενά με τη σιωπή.
Η φράση αυτή προέρχεται από τα αρχαία χρόνια, όταν διδάσκονταν, κρυφά, μια διδασκαλία πάνω στην εσωτερική ανάπτυξη του ανθρώπου. Αν κάποιος θέλει να ¨βλαστήσει¨ στο εσωτερικό του κάτι αληθινό, είναι ξεκάθαρο ότι οφείλει να αποφεύγει τη διαφυγή των ψυχικών του ενεργειών. Όταν ένας έχει διαρροές ενέργειας και δεν βρίσκεται μονωμένος στο εσωτερικό του, είναι αναντίρρητο ότι δεν θα μπορέσει να κατορθώσει να αναπτύξει κάτι αληθινό στο ψυχισμό του. Η συνηθισμένη, τρέχουσα, καθημερινή ζωή θέλει να μας καταβροχθίζει αμείλικτα! Εμείς πρέπει να αγωνιζόμαστε καθημερινά ενάντια στη ζωή. Θα ήθελα, κάπου εδώ, να αναφερθώ και στην επανάσταση της ¨συνείδησης¨.
Είναι φανερό ότι, αν η στάση μας προς την καθημερινή ζωή είναι βασικά λανθασμένη, αν νομίζουμε ότι όλα πρέπει να μας πηγαίνουν καλά ¨γιατί έτσι¨, θα έλθουν οι απογοητεύσεις. Οι άνθρωποι θέλουν να τους έρχονται τα πράγματα καλά ¨γιατί έτσι¨, γιατί όλα πρέπει να πηγαίνουν σύμφωνα με τα σχέδιά τους. Όμως, η ωμή πραγματικότητα είναι διαφορετική, ενόσω κάποιος δεν αλλάζει εσωτερικά! Του αρέσει ή δεν του αρέσει, θα είναι πάντα θύμα των περιστάσεων.
Αυτή η διδασκαλία πάει στη ρίζα, στα συγκεκριμένα γεγονότα, τα ξεκάθαρα και οριστικά. Βεβαιώνει, με έμφαση, ότι το διανοητικό ζώο, που, ονομάζεται άνθρωπος, είναι ένα μηχανικό δίποδο, ασυνείδητο, κοιμισμένο. Ο βολικός άνθρωπος εκπληρώνει όλα του τα καθήκοντα σαν πατέρας, σύζυγος κ.τ.λ., και, για αυτό, σκέφτεται για τον εαυτό του ό,τι το καλύτερο. Όμως εξυπηρετεί μόνο τους σκοπούς της φύσης και αυτό είναι όλο! Αντίθετα, θα πω πως υπάρχει, επίσης, και ο ¨επαναστατημένος¨ άνθρωπος, που κολυμπάει ενάντια στο ρεύμα, που δεν θέλει να αφεθεί να τον καταβροχθισθεί η ζωή! Όμως τέτοιου είδους άτομα, είναι πολύ σπάνια στον κόσμο και δεν αφθονούν ποτέ.
ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟ ΠΕΔΙΟ ΑΡΜΟΝΙΚΩΝ ΣΥΧΝΟΤΗΤΩΝ
Τίποτα γύρω μας δεν είναι όπως το αντιλαμβανόμαστε! Ακόμη και τα αντικείμενα, τα αντιλαμβανόμαστε διαφορετικά από ότι είναι στην πραγματικότητα. Ένα μικρό μόνο μέρος του ¨όλου¨ είμαστε σε θέση να δούμε. Φυσικά, το ίδιο συμβαίνει και με τα έμβια όντα, όπως είναι τα ζώα, τα φυτά και οι άνθρωποι. Η υπόστασή τους δεν αρκείται μόνο στο κομμάτι της ύλης! Μέσα από τους ζωντανούς αυτούς οργανισμούς αναδύεται ενέργεια, η οποία αποτελεί και το απαραίτητο ¨συστατικό¨ της ζωτικότητάς τους. Η τελευταία, ωστόσο, δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή με ¨απλό μάτι¨. Για αυτό και, για πολλούς, είναι αδύνατο να την κατανοήσουν.
Ορισμένοι, την ενέργεια αυτήν, επιλέγουν να την αποκαλούν ¨αύρα¨! Στο παρελθόν, μάλιστα, είχαμε φτάσει στο (ακραίο) σημείο να κατασκευάζουμε μέχρι και ειδικές φωτογραφικές μηχανές, οι οποίες υποτίθεται ότι μπορούσαν, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, να την ¨συλλάβουν¨, απεικονίζοντάς την με διάφορα χρώματα κ.τ.λ.
Η αλήθεια είναι πως η προαναφερθείσα ¨εκπομπή¨ ενέργειας, επιστημονικά, έχει οριστεί ως ¨αρμόνικες συχνότητες¨. Οι αρμονικές συχνότητες, όπως συνηθίζω να τις αναφέρω και εγώ προσωπικά, είναι σαν το δακτυλικό αποτύπωμα. Τι εννοώ με αυτό; Όπως κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός ως προς το είδος του, με τα δακτυλικά του αποτυπώματα να τον καθιστούν, μεταξύ άλλων, ξεχωριστό, έτσι και οι πρώτες είναι μοναδικές για τον καθένα και τη καθεμιά! Συγκεκριμένα, στον άνθρωπο, οι συχνότητες αυτές μεταβάλλονται, λόγω πολλών και διάφορων παραγόντων, όπως είναι π.χ. η θερμοκρασία του σώματός μας, η εναλλαγή και η ένταση των αισθημάτων μας κ.ο.κ. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τα αντικείμενα, των οποίων η ¨ενέργεια¨ επηρεάζεται, ως επί το πλείστον, από τις ατμοσφαιρικές αλλά και τις εδαφικές συνθήκες της περιοχής, στην οποία τυγχάνει να βρίσκονται θαμμένα ή κρυμμένα.
Εξετάζοντας το συγκεκριμένο θέμα εις βάθος, και προσεγγίζοντάς το, όσο το δυνατόν, πιο σφαιρικά, γρήγορα, θα παρατηρήσουμε, ότι οι αρμόνικες συχνότητες εμπλέκονται και με έναν άλλον, κομβικής σημασίας, παράγοντα, πέραν του σώματός μας. Αυτός, λοιπόν, έχει να κάνει με τις βλαβερές ή ωφέλιμες ακτινοβολίες, που συνδυάζονται με τα υπόγεια κανάλια-δίκτυα, δημιουργώντας, με αυτόν τον τρόπο (έχει αναφερθεί και παραπάνω), τα λεγόμενα ¨πλέγματα¨. Μελετώντας τον παραπάνω συνδυασμό, μπορούμε, με ασφάλεια, να συμπεράνουμε μερικά πράγματα, ακόμη και για την υγεία (είτε σωματική είτε ψυχική) ενός ατόμου. Η εκάστοτε ασθένεια κάποιου/ας εκδηλώνεται, πρωτίστως, σε επίπεδο αρμονικών συχνοτήτων και, μετέπειτα, σε επίπεδο ύλης (ενν.σώμα). Αυτό, βέβαια, οφείλεται και σε ¨μεταβλητές¨ πνευματικής φύσεως, που, άμεσα, σχετίζονται με το επίπεδο της εσωτερικής μας δύναμης και ενέργειας.
Ο χρωματισμός των συχνοτήτων καθορίζεται, σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό, από το πνευματικό επίπεδο του κάθε ανθρώπου. Για να γίνω πιο σαφής, το χρώμα, για παράδειγμα, της ¨αύρας¨ των ανθρώπων, που χαρακτηρίζονται από πνευματικές ανησυχίες, είναι, συνήθως, το κίτρινο (και όλες οι αποχρώσεις του). Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι στις αγιογραφίες, το φωτοστέφανο, που υπάρχει πάνω από τους αγίους, είναι χρυσό. Η γνώση αυτή, μάλιστα, δεν ανακαλύφθηκε τώρα! Από την αρχαιότητα, κιόλας, πίστευαν πως οι ¨φωτισμένοι¨ άνθρωποι έχουν ανοιχτόχρωμες αποχρώσεις. Αντίθετα με τους τελευταίους, εκείνοι, που ουδεμία σχέση έχουν με πνευματικές αναζητήσεις, διέπονται από συχνότητες σκούρων χρωμάτων, όπως το μαύρο.
Πριν λίγες μέρες, με επισκέφτηκε ένας άνδρας, ηλικίας, περίπου, 40 ετών, για να τον βοηθήσω να καταπολεμήσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, που, εδώ και καιρό, τον ταλαιπωρούσε. Συγκεκριμένα, υπέφερε από δυνατούς πόνους στον αριστερό του ώμο. Στην προσπάθειά του να βρει μια αποτελεσματική θεραπεία, επισκέφθηκε μερικούς γιατρούς, οι οποίοι, αφού τον εξέτασαν, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για ψύξη. Του έδωσαν, λοιπόν, ορισμένες αλοιφές και παυσίπονα για να ανακουφίσει τον πόνο του. Ωστόσο, ο πόνος αυτός, όχι μόνο δεν υποχωρούσε, αλλά γινόταν, μέρα με τη μέρα, όλο και πιο έντονος.
Παρατηρώντας τον προσεκτικά, διαπίστωσα ότι στον αριστερό του ώμο, είχε μια μαύρη κηλίδα 4 εκατοστών, πράγμα που σήμαινε ότι, πολύ σύντομα, θα ερχόταν αντιμέτωπος με κάτι πολύ δυσάρεστο. Τον παρότρυνα, λοιπόν, να επισκεφθεί άμεσα έναν ορθοπεδικό, προκειμένου να προλάβει τις αρνητικές εξελίξεις, με τη συνάντησή μας να λήγει κάπου εκεί. Για να μην μακρυγορώ, μετά από δύο μέρες, με πήρε τηλέφωνο για να με ευχαριστήσει θερμά, καθώς, όπως (ο ίδιος) μου είπε, εσωτερικά, στο σημείο του ώμου του, υπήρχε κύστη, η οποία, εάν δεν επισκεπτόταν εγκαίρως τον ειδικό αυτόν γιατρό, πιθανότατα να έσπαγε, προξενώντας του ακόμη περισσότερα και μεγαλύτερα προβλήματα.
Θα μπορούσα να αναφέρω δεκάδες αντίστοιχες περιπτώσεις, με ανθρώπους, που συνάντησα και είχαν παρόμοια προβλήματα υγείας, άλλα θα σπαταλούσα το χρόνο σας, διότι η ουσία του πράγματος δε βρίσκεται στο αν εγώ τους βοήθησα ή όχι, άλλα στο πώς μπορεί κάποιος/α, εάν έχει την απαιτούμενη επιθυμία και ¨δίψα¨ για μάθηση, να μεταπηδήσει σε ένα ανώτερο επίπεδο σκέψης και αντίληψης! Το να διαβάσεις απλά ένα βιβλίο, χωρίς να έχεις τη διάθεση να προχωρήσεις ¨επί του πρακτέου¨, φυσικά, και δεν αρκεί!
ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ
Στην εποχή μας, οι σχέσεις, που οι άνθρωποι συνάπτουμε μεταξύ μας, είναι, ως επί το πλείστον, επιδερμικές και ανούσιες! Δημιουργούμε σχέσεις υιοθετώντας, από μικρή, κιόλας, ηλικία, τα πρότυπα των πατεράδων και των μανάδων μας, των παππούδων και των γιαγιάδων μας κ.ο.κ. και, στη συνέχεια, τα μεταλαμπαδεύουμε στα παιδιά μας, με τον ίδιο, ακριβώς, τρόπο. Εν ολίγοις, γινόμαστε πειθήνια ¨μέσα αναπαραγωγής¨ ιδεών και αντιλήψεων προηγούμενων γενεών! Για παράδειγμα, τί μαθαίνουμε από μικρά παιδιά; Ότι πρέπει να σπουδάζουμε για να βρούμε καλή δουλειά, να παντρευόμαστε τον άντρα ή τη γυναίκα, που είναι ο/η εκλεκτός/ή της καρδιάς μας και να κάνουμε μαζί του/της οικογένεια, να συντηρούμε οικονομικά την τελευταία κ.τ.λ.
Όμως, αν επιχειρήσουμε να εμβαθύνουμε στο όλο θέμα, σύντομα, θα διαπιστώσουμε αυτό, που είπαμε παραπάνω, ότι δηλαδή οι σχέσεις, που δημιουργούμε, είναι επιφανειακές και ρηχές! Η έλξη, που αναπτύσσεται ανάμεσα στα δύο φύλα, και λαμβάνει χώρα υποσυνείδητα, είναι ουσιαστικά ένας κατ’ επίφαση ενθουσιασμός, μια εσωτερική αναστάτωση της στιγμής!
Η ενέργεια, τώρα, που αναδύεται μέσω της σεξουαλικής πράξης, είναι ενέργεια ικανή να ¨δημιουργήσει¨. Τι ακριβώς; Είναι σε θέση να ¨δημιουργήσει¨ σώμα αλλά και πνεύμα. Η μετουσίωση της ενέργειας αυτής, στα δύο παραπάνω, συνιστά ένα από τα πιο ιερά και παλιότερα ¨μυστήρια¨ της ανθρώπινης ύπαρξης! Την περίοδο του Μεσαίωνα, κυρίως, αλλά και πιο πριν, διάφοροι αλχημιστές προσπαθούσαν απεγνωσμένα να ¨ανακαλύψουν¨ τη ¨φόρμουλα¨ αυτή, βάσει της οποίας θα μπορούσαν, μετά, να δώσουν απαντήσεις στα πιο φλέγοντα και ¨μεγάλα ερωτήματα¨. Φυσικά, οι περισσότεροι απέτυχαν παταγωδώς. Ελάχιστοι τα κατάφεραν και μπόρεσαν, τελικά, να την αξιοποιήσουν, τόσο για τον συνειδητό διαχωρισμό ύλης-πνεύματος όσο και για τα ¨ταξίδια¨ σε άλλες, ανωτάτου πνευματικού επιπέδου, διαστάσεις. Το ¨ιερό μυστήριο¨, που συνεπάγεται η ένωση των δύο φύλων, μεταφέρθηκε σε μας, από αιώνα σε αιώνα, από εποχή σε εποχή. Ειδικά στην αρχαιότητα, η μεταφορά αυτή πραγματοποιείτο, υπό άκρα μυστικότητα, στους διάφορους κύκλους εσωτεριστών, και μόνο όταν κάποιος έφτανε στο ανώτατο σημείο ελεύθερης βούλησης, γινόταν κάτοχος της πραγματικής Γνώσης! Σήμερα, υπάρχουν πολλά ψευδο-εσωτεριστικά και ψευδο-αποκρυφιστικά σχολεία, τάγματα κ.ο.κ., που, δήθεν, διδάσκουν και μεταφέρουν την τελευταία ¨ατόφια¨, από το μακρινό παρελθόν, αλλά, ουσιαστικά, δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να εκμεταλλεύονται, προς ίδιον όφελος, τα υποψήφια ¨θύματα¨. Δεν λειτουργούν, σε καμία των περιπτώσεων, ανιδιοτελώς (όπως θα όφειλαν), αλλά πράττουν τα παραπάνω, με ξεκάθαρο γνώμονα το εύκολο και γρήγορο κέρδος, ¨θυσιάζοντας¨, έτσι, κάθε ¨ίχνος¨ ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας στο ¨βωμό¨ του χρήματος!
Συχνά, βλέπω διαφημιστικά σποτάκια, είτε στην τηλεόραση είτε στο ίντερνετ, που άμεσα σχετίζονται με τις προαναφερθείσες προσπάθειες για εξαπάτηση αφελών και ανίδεων ανθρώπων. Διάφοροι ¨λύκοι¨, υπό τον ¨μανδύα¨ του ¨προβάτου¨, παραμονεύουν στη γωνία για να ¨κατασπαράξουν¨ οικονομικά το υποψήφιο ¨θύμα¨ τους! Ας είμαστε ρεαλιστές! Η Γνώση, που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ενέργεια, είναι κάτι πολύ εσωτερικό και ¨μυστήριο¨, και δεν ¨δίνεται¨ έτσι τυχαία, δεξιά και αριστερά, λες και είναι το πιο ευτελές ¨εμπόρευμα¨! Η θέση μου, σε αυτό το ζήτημα, είναι εξαιρετικά λεπτή, και δεν θα ήθελα να προχωρήσω σε περαιτέρω αναφορές, για αποφυγή τυχόν παρεξηγήσεων. Θα αρκεστώ μόνο στο να σας δώσω μία συμβουλή: να είστε προσεκτικοί και εξαιρετικά επιφυλακτικοί με όλους και με όλα! Δεν μπορεί κανείς να είναι απόλυτα σίγουρος για τις ενέργειες και τα κίνητρα, που κρύβονται πίσω από αυτές, τέτοιων ψευδο-διδασκάλων!
Πριν μερικά χρόνια, συνάντησα μία κυρία, η οποία, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, υπήρξε μέλος διάφορων σχολών εσωτερισμού, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η κυρία αυτή επιθυμούσε να ¨έρθει σε επαφή¨ με την υπέρτατη Γνώση! Μέσα από τις ¨γλαφυρές¨ αφηγήσεις της και τις πάμπολλες συζητήσεις μας, γρήγορα διαπίστωσα ότι είχε πέσει ¨θύμα¨ εξαπάτησης. Η εκπαίδευση και οι γνώσεις, που έλαβε, δεν θύμιζαν σε τίποτα εσωτερισμό! Ομολογώ πως, για λίγο, σάστισα, καθώς μου περιέγραφε το πώς άφησε, επανειλημμένα, τον εαυτό της να παρασυρθεί και να γίνει ¨αντικείμενο¨ εκμετάλλευσης, πάσης φύσεως (ενν.σωματικής, ψυχικής, οικονομικής κ.ο.κ.), από τους διάφορους ψευδο-εσωτεριστές δασκάλους της. Η εν λόγω γυναίκα ξεγελάστηκε από τα βαρύγδουπα λόγια των δήθεν κατόχων της Γνώσης, τις ¨γεμάτες¨ επισημότητα ενδυμασίες τους κ.τ.λ. Τα ¨σχολεία¨ αυτά (μόνο τέτοια δεν ήταν) είναι φαντασμαγορικές ¨βιτρίνες¨, που μοναδικό τους στόχο έχουν να προσεγγίσουν ¨πελατεία¨! Καλό, λοιπόν, θα ήταν να μην εντυπωσιάζεστε τόσο εύκολα! ¨Ο,τι λάμπει δεν είναι (απαραίτητα) χρυσός¨!
Η αληθινή Γνώση είναι παντού και δεν ¨μπαίνει σε καλούπια¨! Είναι ¨θαμμένη¨ μέσα μας, είναι γύρω μας, σε ό,τι και αν παρατηρήσουμε! Έχω, κατά καιρούς, συναντήσει ανθρώπους, απόλυτα συνειδητοποιημένους, που, καθημερινά, ¨αγωνίζονται¨ προκειμένου να την ¨(επανα)φέρουν στην επιφάνεια¨. Ανθρώπους, που, φαινομενικά, εξασκούν ¨συμβατικά¨ επαγγέλματα, χωρίς, ωστόσο, να παραγκωνίζουν και να περιθωριοποιούν τις πνευματικές τους αναζητήσεις. Όλα είναι θέμα θέλησης και πείσματος!
ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΥΛΗΣ
Σίγουρα, θα έχετε ακούσει ανθρώπους να κάνουν λόγο για διαχωρισμό του πνεύματος από την ύλη, της Ψυχής από το σώμα. Οι ορολογίες που χρησιμοποιούνται για την απόδοση του ¨φαινομένου¨ αυτού ποικίλλουν. Άλλοι μιλούν για αστρικό διαχωρισμό, άλλοι για διανοητικό, άλλοι για ¨προβολές¨ κ.τ.λ. Το ποιά θα δεχθούμε είναι ζήτημα προσωπικό του καθενός και δευτερεύον. Το να το κατανοήσουμε έχει σημασία!
Ο διαχωρισμός της Ψυχής από το σώμα παρατηρείται καθημερινά, σε όλους τους ζωντανούς οργανισμούς. Για παράδειγμα, κάθε φορά που κοιμόμαστε, βιώνουμε, ασυνείδητα, μια κατάσταση ύπνωσης, όπου η πρώτη αποσπάται-διαχωρίζεται από το δεύτερο, αποκτώντας έτσι τη δυνατότητα να πραγματοποιεί ¨ταξίδια¨, σε ανώτατες ή κατώτατες πνευματικές ¨σφαίρες¨, σε άλλες διαστάσεις, που δεν μπορούμε να τις αντιληφθούμε, απλά και μόνο, με τις αισθήσεις μας. Στη συγκεκριμένη, λοιπόν, κατάσταση, επειδή, ακριβώς, έχουμε απολέσει τη συνείδησή μας, το μυαλό μας προβάλλει ¨εικόνες¨ (ενν.όνειρα), οι οποίες ¨γεννιούνται¨ μέσα από τα ερεθίσματα, που λαμβάνουμε, τόσο από το σώμα μας όσο και από την Ψυχή μας, όταν εκείνη ¨ταξιδεύει¨. Εξ’ ου και το γεγονός ότι πολλά όνειρά μας είναι ¨προφητικά¨.
Ανάλογα με το επίπεδο αντίληψής μας, τα ¨όνειρα¨ χαρακτηρίζονται ως καλά και κακά. Όταν ο νους μας υπάγεται στους ανώτερους κύκλους ύπαρξης, τα όνειρά μας είναι, ως επί το πλείστον, θετικά. Αντίθετα, όταν ο νους μας είναι μέρος των κατώτερων κύκλων ύπαρξης, ερχόμαστε, συνήθως, αντιμέτωποι με εφιάλτες, με κακά και δυσάρεστα όνειρα.
Δεν είναι τυχαίο, μάλιστα, ότι οι άνθρωποι, που έχουν φτάσει στο σημείο να αφυπνίζουν τη συνείδησή τους, κατά το δοκούν, αποκαλούνται ¨ταξιδιώτες¨. Ελάχιστοι είναι αυτοί, ωστόσο, που μπορούν να το καταφέρουν αυτό, και να φτάσουν σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο την ¨ικανότητά¨ τους να διαχωρίζουν, με πλήρη συνείδηση, το πνεύμα από την ύλη. Μέσω αυτής, δύνανται να πραγματοποιήσουν σημαντικά πράγματα, όπως το να κατανοούν εις βάθος την ανθρώπινη ύπαρξη, το να έρχονται σε επαφή με ανώτερα πνευματικά πλάσματα, το να καθορίζουν και να επηρεάζουν επικείμενα συμβάντα και καταστάσεις, το να παρατηρούν αδέκαστα και με ¨καθαρό μάτι¨ το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, το να ¨κατακτούν¨ τη Γνώση, το να είναι ¨πρωταγωνιστές¨ και όχι ¨κομπάρσοι¨ στα πάσης φύσεως γεγονότα κ.τ.λ.
Η ¨συνταγή¨ για να ¨δαμάσει¨ κάποιος την παραπάνω ικανότητα, που, παρεμπιπτόντως, υπάρχει μέσα σε όλους μας, σαν φλόγα που σιγοκαίει, είναι απλή και περιλαμβάνει την απόφαση για ¨κάθαρση¨ του εαυτού μας από τα ψυχικά ¨παράσιτα¨. Εάν κάποιος δεν επιδείξει την απαιτούμενη αποφασιστικότητα και δεν προβεί στην ολοκλήρωση της τελευταίας, δεν θα μπορέσει ποτέ να ¨ανοίξει τις πύλες¨ της ανώτατης συνείδησής του, και να ¨γευτεί¨, με αυτόν τον τρόπο, ¨τους καρπούς¨ των δυνατοτήτων, που, απλόχερα, η τελευταία μπορεί να μάς προσφέρει! Τα ¨παράσιτα¨ είναι οι ¨Συμπληγάδες Πέτρες¨, που φράζουν την πορεία μας. Θα πρέπει, λοιπόν, να βρούμε τον τρόπο, όπως και ο Ιάσονας, να υπερκεράσουμε το εμπόδιο αυτό, μια για πάντα!
ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Είναι, τουλάχιστον, αφελές κάποιος να πιστεύει ότι, ειδικά την εποχή μας, κάτι ¨θεϊκό¨, κάτι υπερβατικό, θα μπορούσε να παρέμβει, ώστε να αλλάξει τη ¨ροή¨ της ρευστής αυτής κατάστασης ή, ακόμη καλύτερα, για να την εξαγνίσει! Το ¨όπλο¨ για να γίνει κάτι τέτοιο βρίσκεται ήδη μέσα στη ¨φαρέτρα¨ μας και δεν είναι άλλο από την ελεύθερη, δίχως περιορισμούς, βούληση.
Εάν δεν υπήρχε η τελευταία, η ¨θεία δικαιοσύνη¨, την οποία με θέρμη ευαγγελίζεται η εκκλησία και οι εκπρόσωποί της, θα ήταν κυριολεκτικά άκαιρη. Δεν θα είχε καμία απολύτως ουσία, θα ήταν άνευ σημασίας/αξίας, και δεν θα εξυπηρετούσε στην προσπάθεια του ανθρώπινου είδους για επίτευξη ισορροπίας. Με το να περιμένει κάποιος, λοιπόν, την υποτιθέμενα ¨θεϊκή¨ παρέμβαση, χωρίς, ωστόσο, ο ίδιος να κινητοποιείται και να προετοιμάζει το έδαφος, αλλά και τις συνθήκες, για τον (επικείμενο) ερχομό της, είναι ¨χαμένος από χέρι¨! Το πιθανότερο είναι να υιοθετήσει απλώς μια στάση αναμονής, με αποτέλεσμα να καταλήξει ένας ¨παθητικός¨ δέκτης, ένα άβουλο ον, υπηρετώντας τον ¨ρόλο¨ του αυτόν μέχρι και το τέλος της ζωής του! Ως γνωστόν, ¨συν Αθηνά και χείρα κίνει¨!
Κατά την αρχαιότητα, οι άνθρωποι του πνεύματος, οι λεγόμενοι ¨σοφοί¨, προκειμένου να προστατεύονταν από ¨επιθέσεις¨, που επικεντρώνονταν στην Ψυχή, χρησιμοποιούσαν διάφορες μεθόδους και πρακτικές. Ενδεικτικά, παραθέτω μερικές: ¨λέξεις¨ ασφαλείας, ενεργειακά πετρώματα και αντικείμενα, κατασκευασμένα από αυτά, φυλαχτά, προσευχές, μέσω των οποίων επικαλούνταν τις δυνάμεις της Φύσης κ.ο.κ.
Την εποχή, που διανύουμε, οι περισσότερες εξ’ αυτών παραμένουν, δυστυχώς ή ευτυχώς, άγνωστες στο ευρύ κοινό, και χρησιμοποιούνται, μόνο σε εξαιρετικά σοβαρές ¨υποθέσεις¨, από τους ¨κατόχους¨ τους. Αυτοί, δεν είναι τυχαίοι άνθρωποι. Είναι εσωτεριστές, βαθύτατα πνευματικοί άνθρωποι, μέλη κλειστών ¨μυστικών¨ οργανώσεων, που, ¨επεμβαίνουν¨, αυστηρά και μόνο, όταν εκείνοι το κρίνουν απαραίτητο.
Στο παρελθόν, ορισμένες από τις προαναφερθείσες πρακτικές ¨έπεσαν σε λάθος χέρια¨, και χρησιμοποιήθηκαν με ανορθόδοξο τρόπο από τους χειριστές τους, με αποτέλεσμα, όχι μόνο να μην επιλυθούν τα παλιά προβλήματα, αλλά να προξενηθούν νέα και πιο σοβαρά! Αυτές οι ¨δυνάμεις¨ (γιατί περί τέτοιων μιλάμε) είναι πέραν του ¨καλού¨ και του ¨κακού¨ και καθορίζονται, ξεκάθαρα, βάσει του επιπέδου της προσωπικής μας αντίληψης.
Εύχομαι οι απόψεις μου να σας βοηθήσουν μελλοντικά, και να σας κάνουν να δείτε τα πράγματα μέσα από ένα διαφορετικό ¨πρίσμα¨ (οπτική γωνία), πιο πνευματικό. Το μονοπάτι της ανακάλυψης είναι ¨ανοιχτό¨ για όλους και μόνο κερδισμένος θα είναι αυτός, που θα επιλέξει να το βαδίσει!
Με εκτίμηση,
Ερευνητής-Συγγραφέας
Αντώνης Βλάχος
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ο ερευνητής-συγγραφέας Αντώνης Βλάχος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971 και σπούδασε ηλεκτρονικός . Από την νεαρή ηλικία των 21 είχε εκδηλώσει το ενδιαφέρον του για τις θρησκείες των αρχαίων πολιτισμών και για τους μυστικούς δρόμους του εσωτερισμού. Το ενδιαφέρον αυτό τον οδήγησε σε μια προσωπική έρευνα για παραφυσικά γεγονότα. Παρακολούθησε σεμινάρια και διαλέξεις από διάφορα εσωτερικά τάγματα, θρησκευτικές κοινότητες κτλ. Έλαβε συμμετοχή σε διάφορες έρευνες ανεξήγητων γεγονότων αποκτώντας εμπειρία και γνώσεις.
Μέχρι σήμερα διαβάζει και ερευνά με μεγάλη επιτυχία για στοιχειωμένα σπίτια. Για επισκέψεις πνευμάτων που κάνουν την εμφάνιση τους πριν μεταβούν σε άλλο επίπεδο ύπαρξης όπως και για οντότητες εγκλωβισμένες στην δική μας διάσταση. Ερευνά πέρα από τα όρια της φυσικής πραγματικότητας και συνδέεται με πνευματικά πεδία. Βοηθάει σημαντικά με τις γνώσεις του και ανθρώπους που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο και την επιρροή πονηρών δαιμονικών πνευμάτων που εισέρχονται στο σώμα τους με την διαδικασία του εξορκισμού.
Στην ηλικία των 22 το ενδιαφέρον του στράφηκε στην τέχνη της Ραβδοσκοπίας (Ραδιαισθησίας) ακόμα και στην κατασκευή τους. Ανακάλυψε και έμαθε πως τα ραβδοσκοπικά όργανα είναι κατασκευασμένα με έναν μαγικό τρόπο που μόνο ένας ερευνητής που έχει γνώσεις στις κατασκευές μπορεί να τα φτιάξει. Είναι όργανα επαγγελματικά με ειδικό συνδυασμό μετάλλων και φορτίζονται με θετικές ενέργειες. Το μυστικό αυτό πάει από τον δάσκαλο στο μαθητή. Έτσι ολοκληρώνοντας με μεγάλη επιτυχία το κεφάλαιο της κατασκευής, ταξίδεψε σε πόλεις της Ελλάδος για να παρουσιάσει όλη την γκάμα των ραβδοσκοπικών οργάνων που είχε κατασκευάσει.
Η μεγάλη ανταπόκριση των ενδιαφερόμενων του άνοιξε τα φτερά να ασχοληθεί πλέον επαγγελματικά με την μαγική τέχνη της Ραβδοσκοπίας εμπλουτίζοντας τις γνώσεις του εκτός Ελλάδος με συναντήσεις ανθρώπων άλλων εθνικοτήτων με ιδιαίτερο χάρισμα στην Ραβδοσκοπία.
Στις επαγγελματικές του δραστηριότητες προστέθηκε και η υπηρεσία επαγγελματικών ερευνών όπου πολλές εταιρείες συνεργάστηκαν μαζί του για την ανεύρεση διαφόρων στοιχείων και ξεκίνησε μια μόνιμη συνεργασία με την επιχείρηση Gold detector Alexopoulos. Ο ερευνητής Αντώνης Βλάχος διοργανώνει σεμινάρια για την τέχνη της Ραβδοσκοπίας προσφέροντας τις γνώσεις του.
Με την τέχνη της Ραβδοσκοπίας ο ερευνητής/συγγραφέας Αντώνης Βλάχος ανακαλύπτει πράγματα που δεν μπορούν να ανακαλυφθούν με τις καθημερινές μας αισθήσεις όπως χαμένα αντικείμενα, κρυμμένους θησαυρούς, μέταλλα, νερό, ακόμα και χαμένους ανθρώπους-ζώα. Είναι ένας αναγνωρισμένος Έλληνας ερευνητής, που τον χρησιμοποιεί το Ελληνικό δημόσιο για σημαντικές έρευνες.
Έχει παρουσιαστεί σε τηλεοπτικές, ραδιοφωνικές και ιντερνετικές εκπομπές. Η πολύχρονη εμπειρία του στις έρευνες και στις αναζητήσεις τον οδήγησαν να ανακαλύψει ένα ένα τα μυστήρια και να αρχίσει να προσφέρει διάφορες υπηρεσίες στους συνανθρώπους του. Σε συνδυασμό με την διαίσθηση του και τον οραματισμό του κάνει προβλέψεις σχέσεων και μελλοντικών γεγονότων. Προσφέρει υψηλές και φωτεινές μορφές καθοδήγησης και απαντήσεων σε οποιαδήποτε ερώτημα με μεγάλη επιτυχία όπως προβλέψεις για να βρείτε την προσωπική σας γαλήνη και για θέματα που σας φρενάρουν από την επιτυχία που θέλετε να κάνετε πραγματικότητα.
Βοηθάει με τις υπηρεσίες του καθημερινά για επαγγελματικά θέματα και καθαρισμούς χώρων απελευθερώνοντας θετική ενέργεια στο περιβάλλον. Με την ψυχική θεραπεία της Ραβδοσκοπίας που είναι μια φυσική μέθοδος βοηθάει κόσμο για την εξισορρόπηση της ενέργειας του ανθρώπινου σώματος (τα λεγόμενα τσάκρα) δίνοντας γαλήνη, ψυχική ανάταση, αίσθηση ευφορίας, ενέργεια, δύναμη και ικανότητα.
Ο Αντώνης Βλάχος έχει βοηθήσει πολύ κόσμο σε θέματα υγείας από παρόντα προβλήματα, παλιά τραύματα, στην ανακούφιση μορφών πόνου σωματικών και συναισθηματικών όπως και έχει διαγνώσει ασθένειες. Με την Ραβδοσκοπία ρυθμίζει σώμα και πνεύμα για μια καλύτερη ποιότητα ζωής. “Ψυχής γαρ όργανον το σώμα” όπως έλεγε ο Ιπποκράτης και εμείς οφείλουμε να το προσέχουμε.