Στις μέρες μας, λόγω της οικονομικής κρίσης, που μαστίζει τη χώρα μας, ολοένα και περισσότερα άτομα επιλέγουν να στραφούν στο κυνήγι χαμένων ¨θησαυρών¨ και στην αναζήτηση πολύτιμων και ημιπολύτιμων αντικειμένων, προκειμένου να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο, καθώς οι δυσχέρειες είναι πολλές και προμηνύονται ακόμα περισσότερες. Έχουν υπάρξει παραδείγματα ανθρώπων, που κατάφεραν να ανακαλύψουν τέτοια αντικείμενα, και η ζωή τους άλλαξε ριζικά, προς το καλύτερο! Φυσικά, σημαντικό ρόλο στο να πραγματοποιηθούν οι ανακαλύψεις αυτές, έπαιξε και το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα ¨πλούσια¨ σε Ιστορία, στα εδάφη της οποίας μπορεί να εντοπίσει κανείς λογής λογής αντικείμενα, τα οποία είναι, ως επί το πλείστον, ανεκτίμητης αξίας!
Καθημερινά, έρχομαι σε επαφή με ανθρώπους, που μου ζητούν να τους συμβουλεύσω σχετικά με τη διαδικασία της έρευνας. Πιο συγκεκριμένα, με ρωτούν για το τί τεχνικές πρέπει να ακολουθήσουν και τί εξοπλισμό να επιλέξουν. Σχετικά με το δεύτερο ερώτημα, οι επιλογές, που έχει κάποιος είναι οι εξής δύο: η πρώτη είναι τα τεχνολογικά μηχανήματα, όπως είναι οι ανιχνευτές μετάλλων και χρυσού, ενώ η δεύτερη είναι τα ραβδοσκοπικά όργανα, όπως είναι οι βέργες και τα εκκρεμή. Ανάλογα με την επιθυμία του, λοιπόν, ο καθένας μπορεί να προβεί και στην αντίστοιχη επιλογή. Στο παρόν κεφάλαιο, θα αναφερθώ αποκλειστικά στην αναζήτηση, με τη συνοδεία ραβδοσκοπικών οργάνων, καθώς, όπως φαντάζομαι ότι ήδη θα γνωρίζετε, είναι ο τρόπος, που προτιμώ, κατά τη διεξαγωγή μιας έρευνας. Τα ¨εργαλεία¨ αυτά είναι πνευματικά, και αν κάποιος/α μάθει να τα χειρίζεται σωστά, είναι σίγουρο πως δεν θα χρειαστεί μηχάνημα!
Η τέχνη της ραβδοσκοπίας, ουσιαστικά, έχει να κάνει με την επίτευξη μιας ανώτερης μορφής σύνδεσης με το εσωτερικό μας ¨εγώ¨. Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για τη σχέση αλληλεξάρτησης ανάμεσα σε ύλη και πνεύμα. Η οντότητά μας απαρτίζεται από τα δύο αυτά ¨συστατικά¨, και, μέσω των ραβδοσκοπικών οργάνων, αναλαμβάνουμε να τα φέρουμε σε μια ισορροπία! Τα στοιχεία αυτά υπάρχουν το ένα μέσα στο άλλο, και το ένα εξαιτίας του άλλου. Εύκολα, λοιπόν, διαπιστώνει κανείς τον υψηλό βαθμό αλληλοσυσχέτισης, που υφίσταται μεταξύ τους. ¨Αφυπνίζοντας¨ το εσωτερικό μας ¨εγώ¨, είναι σαν να μετατρέπουμε το σώμα μας σε ένα ¨όχημα¨ (juggernaut), που θα μας οδηγήσει στην υπερβατικότητα, σε μία ¨κεραία¨, που θα πιάσει τα ¨σήματα¨ και τις εκπομπές των κοσμικών ενεργειών, που διέπουν την ατμόσφαιρα! Ελέγχοντας τις τελευταίες, καθιστούμε εξαιρετικά εφικτή την πιθανότητα να φτάσουμε στον επιθυμητό μας ¨στόχο¨ (ό,τι και αν είναι αυτός), σε οποιοδήποτε περιβάλλον, ανεξάρτητα δηλαδή από ατμοσφαιρικές και εδαφικές συνθήκες!
Στο βιβλίο αυτό, λοιπόν, θα κάνω μια απόπειρα να εξηγήσω αναλυτικά το πώς οφείλει ο εκάστοτε χειριστής να προετοιμάζεται κατάλληλα, σωματικά και πνευματικά, ώστε να επιτύχει την (όσο το δυνατόν) καλύτερη σύνδεση με το ραβδοσκοπικό όργανο, που έχει στην κατοχή του.
Ο ερασιτέχνης ερευνητής θα πρέπει, σε πρώτη φάση, να πάρει ένα ραβδοσκοπικό όργανο, που να αρμόζει ιδανικά στις (προσωπικές του) αρμονικές συχνότητες. Για να γίνει, όμως, αυτό, ο επίδοξος ερευνητής οφείλει, προηγουμένως, να έχει έρθει σε επαφή, με μια συγκεκριμένη διαδικασία, με διάφορα ενεργειακά πετρώματα αλλά και μέταλλα. Τότε, στην επόμενη φάση, θα πρέπει να επιλέξει τον τρόπο κατασκευής του οργάνου του. Και όταν αναφέρομαι στον τρόπο κατασκευής, εννοώ τα επιμέρους χαρακτηριστικά, όπως το ακριβές μήκος, το βάρος, το σχήμα κ.ο.κ. Η κατασκευή ραβδοσκοπικών οργάνων, με υψηλές προδιαγραφές, είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για την εξασφάλιση της μελλοντικής επιτυχίας.
Στο εμπόριο, θα βρει κανείς, ευρεία γκάμα ραβδοσκοπικών οργάνων. Οι περισσότεροι έμποροι δημιουργούν διαφορετικά τέτοια, μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσουν, χωρίς να επιστρατεύουν την απαραίτητη τεχνογνωσία, που επιβάλλεται για την κατασκευή τους. Λειτουργούν καθαρά και μόνο με γνώμονα την ιδιοτέλεια και την εξασφάλιση του κέρδους! Βλέπω, κατά καιρούς, διάφορους τύπους στο διαδίκτυο, που διατείνονται ότι είναι κατασκευαστές ραβδοσκοπικών οργάνων (βεργών και εκκρεμών), τα οποία όχι μόνο δεν είναι αυθεντικά και αξιόπιστα, αλλά, αντίθετα, είναι φθηνές απομιμήσεις, των ήδη υπαρχόντων. Επίσης, ακόμη πιο φοβερό, πέραν της ξεδιάντροπης αντιγραφής, αποτελεί το γεγονός ότι δεν έχουν καμία απολύτως γνώση, πάνω στο κομμάτι της ¨φόρτισης¨. Για την ακρίβεια, τους είναι μία παντελώς άγνωστη λέξη!
Όπως έχω αναφέρει, πολλάκις, και σε προηγούμενα βιβλία μου, η κατασκευή ενός αξιόπιστου ραβδοσκοπικού οργάνου χρειάζεται κόπο και χρόνο. Δεν είναι μια διαδικασία παίξε-γέλασε. Πρέπει να γίνεται με τα σωστά υλικά και κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, ώστε να μπορεί, αποτελεσματικά, ο χειριστής να συνδεθεί μαζί του, και να μετουσιωθούν σε ¨Ένα¨, που είναι και το κυρίως ζητούμενό μας! Όταν φτάσει κάποιος στο σημείο να δουλεύει το όργανό του, ως προέκταση του ίδιου του του εαυτού, τότε μπορούμε, με μεγάλη βεβαιότητα, να πούμε ότι το επίπεδό του έχει φτάσει στο ζενίθ.
Όταν θα έχουμε, πλέον, στα χέρια μας, το ραβδοσκοπικό όργανο, ξεκινά το επόμενο στάδιο, σύμφωνα με το οποίο ξεκινάμε τη διαδικασία της σύνδεσης, μέσω διάφορων πρακτικών προετοιμασίας. Προϋπόθεση για να μπει θετικό πρόσημο και σε αυτό το στάδιο είναι η δυνατότητα ελέγχου (κατά το δοκούν) των επιθυμιών αλλά και των ελαττωμάτων μας, πράγμα, που μπορεί να γίνει μόνο μέσω του διαλογισμού.
Η πρακτική του διαλογισμού περιλαμβάνει τα εξής: ο εκπαιδευόμενος, κάθε βράδυ πριν πέσει για ύπνο, καλό είναι να συγκεντρώνεται σε ένα ΜΟΝΟ πράγμα, για 10 λεπτά περίπου. Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνει να συγκροτεί τις σκέψεις του, καθώς, παύει, σταδιακά, να παρασύρεται και δεν αποσπάται εύκολα η προσοχή του! Εγώ, προσωπικά, συνιστώ να συγκεντρώνεται κάποιος στους χτύπους της καρδιάς του. Εννοείται ότι, στην αρχή, δε θα αγγίζει τα 10 λεπτά (ίσως για μερικά δευτερόλεπτα να μπορεί να συγκεντρωθεί), αλλά με το πέρασμα των ημερών, και με υπομονή και επιμονή, ο χρόνος θα αυξάνεται όλο και πιο πολύ.
Το να μπορεί κάποιος/α να πετύχει υψηλά στάνταρ συγκέντρωσης, για σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα, συνιστά το ¨κλειδί¨ για την επίτευξη μιας ισορροπημένης σύνδεσης μεταξύ του χειριστή και των εσωτερικών ενεργειακών δικτύων. Το μυαλό πρέπει να είναι απαλλαγμένο από έγνοιες και προβληματισμούς, να έχει ¨αδειάσει¨ από σκέψεις, να είναι, με λίγα λόγια, ένας άγραφος πίνακας (tabula rasa), όπου δεν θα ¨γραφτεί¨ τίποτα άσχετο με το ζητούμενό μας. Ο νους είναι μία ¨δεξαμενή¨, και εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ανοίξουμε τη ¨στρόφιγγά¨ της, ωσότου αδειάσει πλήρως!
Η ραβδοσκοπία, ήδη από την αρχαιότητα, λειτουργούσε στα πλαίσια της λογικής του πομπού και του δέκτη. Ο χειριστής δηλαδή, μέσα από τη σύνδεση, που δημιουργούσε με το ραβδοσκοπικό του όργανο, μετέτρεπε τον εαυτό του σε ¨δέκτη¨, που λάμβανε τις εκπομπές των υπογείων ρευμάτων-καναλιών ενέργειας της Γης. Το όργανο, απλώς, διαδραμάτιζε το ρόλο της ¨κεραίας¨, που καθιστούσε εντονότερο το ¨σήμα¨ της εκπομπής! Έχοντας ¨καθαρίσει¨ το μυαλό του, ο χειριστής μπορούσε πια να διεξάγει την έρευνά του αναπόσπαστος, με την εξαιρετικά μεγάλη πιθανότητα η τελευταία να στεφθεί με επιτυχία.
Πολλοί με ρωτούν για το αν έχουν το ¨χάρισμα¨ ή τα φόντα για να γίνουν καλοί ραβδοσκόποι. Η αλήθεια είναι ότι όλοι, ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας, είναι εν δυνάμει ραβδοσκόποι. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς χαρισματικός για να συμβεί αυτό. ΔΕΝ υπάρχει χάρισμα. Έχει να κάνει καθαρά με τη διάθεση κάποιου/ας να ασχοληθεί με τη συγκεκριμένη τέχνη και με το πόσο πρόθυμος/η είναι να αφιερώσει-¨επενδύσει¨ χρόνο και ενέργεια από την καθημερινότητά του/της για αυτήν. Όλοι έχουμε ένα σώμα, το οποίο τυγχάνει να είναι παραλήπτης εκπομπών, είτε αυτά προέρχονται από φυσικά αίτια είτε από τεχνητά. Κάθε σώμα λειτουργεί σαν μία τηλεόραση, που έχει πάρα πολλά κανάλια. Από κει και πέρα, το πώς εμείς τα συντονίζουμε, είναι άλλο θέμα. Προσωπικό για τον καθέναν. Η εμπειρία είναι κάτι που έρχεται, αλλά όχι από τη μια μέρα στην άλλη. Απαιτείται ζήλος και μεγάλη αυταπάρνηση, για να μάθει εις βάθος το αντικείμενο αυτό ο χειριστής. Ως γνωστόν, ¨τα αγαθά κόποις κτώνται¨.
Κάποιος, που βαδίζει στο μονοπάτι της ραβδοσκοπίας, μπορεί, πολύ εύκολα, να αντιλαμβάνεται οποιονδήποτε περιβάλλοντα χώρο, στον οποίο καλείται να βρεθεί. Αυτό, είναι εφικτό να γίνει, ακόμη και με την απουσία ραβδοσκοπικού οργάνου! Απλά, πηγαίνοντάς το εμπειρικά, και παρατηρώντας, με ιδιαίτερη προσοχή, το περιβάλλον.
Θα ήταν λάθος να σταθώ, αποκλειστικά και μόνον, στην εύρεση θησαυρών και αντικειμένων, διότι, με το βιβλίο αυτό, επιδιώκω να δώσω μια άλλη διάσταση, σε ό,τι έχει να κάνει με τη ραβδοσκοπία. Θέλω να της προσδώσω ένα χαρακτήρα πιο ¨εσωτερικό¨ και πνευματικό. Για αυτό και προσέθεσα αυτή τη μικρή ¨πινελιά¨ της γεωπαθολογίας. Σκοπός μου είναι να σάς (υπο)δείξω το σωστό μονοπάτι. Ο τρόπος και τα μέσα, ωστόσο, με τα οποία θα επιλέξει κάποιος/α να το βαδίσει, άπτεται, ξεκάθαρα, της προσωπικής επιθυμίας και βούλησής του/της. Δεν είμαστε άβουλα όντα! Ο καθένας μπορεί να κρίνει ελεύθερα!
