Η εμπειρία μου στις έρευνες είναι πολύ μεγάλη και ξεπερνά τις δύο δεκαετείς ως επαγγελματίας ερευνητής και μερικά ακόμα χρόνια ως ερασιτέχνης ερευνητής. Καθημερινά προστίθεται ακόμη περισσότερη γνώση με κάθε νέα έρευνα που αναλαμβάνω και ολοκληρώνω. Έχω ασχοληθεί πολλά χρόνια με την επίλυση γρίφων και την ανάγνωση σημαδιών από την περίοδο του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου κατά την κατοχή της Ελλάδος από γερμανικά στρατεύματα καθώς και μετέπειτα στον εμφύλιο που ξέσπασε ανάμεσα σε δεξιούς κι αριστερούς και κρύφτηκαν λίρες σε διάφορα σημεία.
Σε αυτή τη χρονική περίοδο τα γερμανικά στρατεύματα λεηλάτησαν ό,τι πολύτιμο βρήκαν σε όλη την ελληνική επικράτεια. Σε αρκετές περιπτώσεις μετέφεραν τα λάφυρά τους κατευθείαν στο εξωτερικό ώστε να τα μεταφέρουν αργότερα στη Γερμανία ενισχύοντας τη μηχανή του πολέμου που είχαν δημιουργήσει.
Όμως, υπήρχαν και περιπτώσεις που για προσωπικό τους όφελος κάποιοι στρατιώτες έκρυβαν τα λάφυρά τους στη χώρα μας σε δύσβατα κι απόκρυφα μέρη, ώστε να επιστρέψουν μετά τον πόλεμο και να τα πάρουν. Αυτή αποτελεί μια τακτική που ακολουθήθηκε σε πολλές χώρες όπου μέχρι και σήμερα ανακαλύπτονται πολύτιμα αντικείμενα.
Σε αρκετές περιοχές της Ελλάδος ακόμη και σήμερα είναι εμφανή τα σημάδια από την κατοχική περίοδο: χωριά και πόλεις όπου ανά τακτά χρονικά διαστήματα βρίσκονται αντικείμενα εκείνης της περιόδου, πολλές αποκαλύψεις από τυχαία γεγονότα ή από οργανωμένες έρευνες. Το σημαντικό είναι ότι στις περισσότερες οργανωμένες έρευνες και τις αποκαλύψεις που έγιναν κάποια σημάδια οδήγησαν ερευνητές στην αποκάλυψη, σημάδια που λίγοι τα βλέπουν και λιγότεροι τα παρατηρούν κι ένα πολύ μικρότερο ποσοστό ξέρει να τα αξιολογήσει και να τα αποκωδικοποιήσει. Οι περισσότεροι ερασιτέχνες ερευνητές νομίζουν ότι κάθε σημάδι που θα δουν στην ύπαιθρο συμβολίζει θησαυρό με αποτέλεσμα να χάνεται η αντικειμενικότητα της αξιολόγησης και η κάθε έρευνα να πέφτει στο κενό και να οδηγεί σε αδιέξοδο.
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τα σημάδια που υπάρχουν στην Ελλάδα είναι πάρα πολλά και προέρχονται από διάφορες χρονικές περιόδους. Ένα παράδειγμα είναι τα σημάδια που κάνουν ορειβάτες στις διαδρομές τους συμβολίζοντας ασφαλή περάσματα και σημεία ενδιαφέροντος. Αυτά τα σημάδια τις περισσότερες φορές τα συναντούμε σε πέτρες, βράχια, δέντρα. Ο τρόπος χάραξης και τα σχήματα μας φανερώνουν τις περισσότερες φορές την ταυτότητα της ομάδας που τα έκανε.
Σε άλλες περιπτώσεις πρόκειται για σημάδια από γαιοκτήμονες, οικοπεδούχους κτλ. που χαράζουν τα όρια των συνόρων της ιδιοκτησίας τους με ένα δικό τους τρόπο, δηλαδή με σχηματισμούς και σύμβολα. Άλλα σύμβολα που μπορεί να συναντήσουμε είναι από πεζοπόρους, βοσκούς κτλ. που ο καθένας αφήνει την προσωπική του σφραγίδα στα σημεία από όπου πέρασε ή στα μέρη που θέλει να ελέγχει για κάποιους προσωπικούς του λόγους.
Γενικά υπάρχει μια τεράστια ποικιλία σημαδιών από την αρχαιότητα έως και σήμερα και κάθε μέρα γίνονται όλο και περισσότερα. Ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να ξεχωρίσουμε σε ποια κατηγορία ανήκει το κάθε σημάδι είναι να δούμε με ποιο τρόπο έγινε η χάραξη, με ποιο πιθανό εξάρτημα, πόσο βαθιά ή επιφανειακά είναι και το σημαντικότερο να γίνει σωστή αξιολόγηση ως προς την παλαιότητα του συμβόλου.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι κάποια σημάδια έγιναν με σκοπό την παραπλάνηση. Πολλές φορές βρήκα σημάδια που ήταν αντίγραφα άλλων σημείων κι εποχών και είχαν σαν στόχο να αποπροσανατολίσουν τον ερευνητή και να τον οδηγήσουν σε λάθος κατεύθυνση. Αυτό το φαινόμενο στις μέρες μας είναι πολύ διαδεδομένο από δήθεν ερευνητές που δεν έχουν φέρει εις πέρας καμία έρευνα και θέλουν με κάθε τρόπο να εμποδίσουν όποιον άλλο προσπαθήσει να κάνει έρευνα στη συγκεκριμένη περιοχή.
Θα πρέπει να τονίσουμε κάτι ακόμη και για τα αυθεντικά σημάδια. Όποιος θέλει να κρύψει κάτι πολύτιμο σίγουρα δεν βάζει βελάκια πάνω από το σημείο δείχνοντας σε όποιον περνά από εκεί πού βρίσκεται. Το σίγουρο είναι ότι τα σημάδια είναι προσωπικά για τον καθένα που τα κάνει και οι σχηματισμοί γίνονται με δικό του σκεπτικό ώστε να είναι δύσκολο να αποκωδικοποιηθούν. Για να το καταφέρουμε αυτό, θα πρέπει να ταυτήσουμε τη λογική μας με τη δική του. Συνήθως οι περισσότεροι ερασιτέχνες ερευνητές λειτουργούν μόνο με τη δική τους λογική αγνοώντας ότι αυτός που έφτιαξε τα σημάδια τα έκανε με τη λογική να μην μπορεί κανείς άλλος να τα καταλάβει.
Σκεφτείτε κάτι πολύ απλό. Αν εσείς κρύβατε κάτι, θα βάζατε σημάδια που θα μπορούσε κάποιος άλλος να καταλάβει ή που θα τον υποψίαζαν ότι κάτι μπορεί να υπάρχει στο συγκεκριμένο περιβάλλοντα χώρο; Μάλλον όχι.
Σε καμία περίπτωση τα σημάδια δεν προσδιορίζουν το ακριβές σημείο και σε πάρα πολλές περιπτώσεις θα έλεγα το ακριβώς αντίθετο. Σκοπός είναι να σε αποτρέψουν να βρεις το συγκεκριμένο σημείο και για αυτό τα περισσότερα σημάδια οδηγούν σε αδιέξοδο και σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη όπου βρίσκεται ο στόχος.
Έχω συναντήσει ανθρώπους που στην κατοχή τους είχαν φωτογραφίες από μια τεράστια ποικιλία σημαδιών αλλά σε καμία από αυτές τις δουλειές δεν κατάφεραν να βρουν κάποιο στόχο και να κάνουν αποκαλύψη των δήθεν κρυμμένων αντικειμένων που πίστευαν ότι υπήρχαν εκεί.
Πριν μερικά χρόνια με επισκέφτηκε κάποιος ερευνητής από την κεντρική Ελλάδα για να μου δείξει κάποια σημάδια που έχει στην κατοχή του με σκοπό να με πείσει να συνεργαστώ μαζί του και να αποκαλύψουμε κάποιους στόχους που πίστευε ότι αναφερόντουσαν σε αυτά τα σημάδια.
Όταν ήρθε και με συνάντησε, μαζί του είχε τρία άλμπουμ με φωτογραφίες από διάφορα υποτιθέμενα σημάδια ανταρτών. Ανοίγοντας ένα-ένα τα άλμπουμ και παρατηρώντας τις φωτογραφίες διαπίστωσα πως τα υποτιθέμενα σημάδια προέρχονταν από διαφορετικές χρονικές περιόδους. Πολλά από αυτά μάλιστα δεν με έπεισαν καν για την αυθεντικότητά τους. Επρόκειτο για ένα χάος από υποτιθέμενα σημάδια σε πέτρες, δέντρα, σπίτια, βρύσες, ποτάμια και όπου αλλού μπορεί να φανταστεί κανείς.
Κατά την άποψη αυτού του ανθρώπου όλα τα σημάδια οδηγούσαν σε λίρες. Κατά τη δική μου εκτίμηση όλες οι φωτογραφίες ήταν για πέταμα και δεν άξιζε καν τον κόπο κάποιος να ασχοληθεί. Προσπάθησα με κάθε τρόπο να του εξηγήσω τι συμβόλιζαν κάποιες φωτογραφίες αλλά μάταια. Εκείνος δεν άκουγε τίποτα. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να πάμε μαζί να ψάξουμε να βρούμε λίρες με βάση τα σημάδια που είχε. Μια ολόκληρη ζωή έψαχνε σημάδια για να βρει αυτό που θα τον οδηγούσε σε μια καλύτερη ζωή. Στο τέλος, μάζεψε άχρηστο υλικό ξοδεύοντας απίστευτο χρόνο και χρήμα. Το χειρότερο όλων είναι ότι έπεισε τον εαυτό του πως όλα αυτά τα σκουπίδια που είχε φωτογραφίσει ήταν η λύση στο πρόβλημά του και θα τον οδηγούσαν σε λίρες παρασέρνοντας κα άλλους αφελείς να υποκύψουν στην παράνοια και στην εμμονή του.
Στη συζήτηση μαζί μου ανέφερε ότι έχει δοκιμάσει πολλούς ερευνητές στα συγκεκριμένα σημεία από όπου είχαν τραβηχτεί οι φωτογραφίες αλλά κανένας δεν τον έπεισε ότι ήξερε από σημάδια. Κάτι αντίστοιχο, βέβαια, μου είπε κι εμένα όταν αρνήθηκα να συνεργαστώ μαζί του.
Φυσικά δεν του πέρασε καν από το μυαλό ότι αυτές οι φωτογραφίες ήταν άχρηστες και δεν ήταν αντάρτικα σημάδια όπως πίστευε.
Έτσι αποχώρησε από το γραφείο μου συνεχίζοντας να ψάχνει το επόμενο θύμα του.
Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι κάποιες φωτογραφίες απεικόνιζαν ακόμη και φυσικές ανωμαλίες σε πετρώματα που αυτός νόμιζε ότι ήταν σημάδια κατασκευασμένα από ανθρώπινο χέρι και μάλιστα αναφέρονταν σε κάποιο σημείο όπου αντάρτες είχαν κρύψει λίρες.
Η ταπεινή μου άποψη είναι ότι το κάθε σημάδι θα πρέπει να αξιολογείται πρώτα με τις γνώσεις και μετά με τη λογική. Υπάρχουν δύο κατηγορίες σημαδιών. Η πρώτη είναι η επίσημη στρατιωτική κωδικοποίηση συγκεκριμένων συμβόλων καταχωρημένων σε στρατιωτικά αρχεία που χρησιμοποιούνται από τακτικούς στρατούς σε περιόδους πολέμου και αναταραχών. Η δεύτερη κατηγορία είναι εκείνη των προσωπικών σημαδιών που δεν έχουν καταγραφεί πουθενά αλλά ούτε κι έχουν υποστεί συγκεκριμένη κωδικοποίηση.
Η πρώτη κατηγορία συμβόλων είναι εφικτό να αποκωδικοποιηθεί λόγω της ύπαρξης αρχείων και πληροφοριών από στρατιωτικές πηγές. Στην δεύτερη κατηγορία ξεκινούν τα δύσκολα, αφού η αποκωδικοποίηση μπορεί να στηριχτεί μόνο σε έρευνες που αποκάλυψαν στόχους και σε σημάδια διαφόρων κατηγοριών που οδήγησαν ερευνητές στην αποκάλυψη στόχων.
Όλα τα κείμενα, που περιέχονται στον παρόντα διαδικτυακό τόπο (www.gold-hunter.gr), συνιστούν πνευματική ιδιοκτησία του Αντώνη Βλάχου. Κατά συνέπεια, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ρητά η αναδημοσίευση και η αναπαραγωγή, ολική ή μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση του πρώτου, με οποιοδήποτε μέσο ή τρόπο, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια του δημιουργού/κατόχου του.
