Το χόμπι του κυνηγού θησαυρών είναι ένα από τα ποιο διαδεδομένα στην εποχή μας και προσελκύει καθημερνά όλο και περισσότερους νέους κυνηγούς όχι αδίκως γιατί εκτός από το οικονομικό όφελος που μπορεί να έχει κάποιος από μια μεγάλη ανακάλυψη, προσφέρει και μια ατέλειωτη περιπέτεια μέσω της εξερεύνησης. Είναι σαν το όνειρο κάθε μικρού παιδιού σε ένα μαγικό κόσμο με ατελείωτες εκπλήξεις.
Θυμάμαι τον εαυτό μου σε πολύ μικρή ηλικία να με μαγεύει κάθε ταινία ή κινούμενο σχέδιο που έδειχνε εξερευνήσεις σε σπήλαια, βουνά, παλιές πόλεις περασμένων εποχών, καθετί που έφερνε στο φως μια νέα ανακάλυψη. Αυτή η ακαταμάχητη έλξη έκανε μοναδική επιθυμία μου όταν μεγαλώσω να πραγματοποιήσω εξερευνήσεις σε όλο τον κόσμο.
Είμαι τυχερός γιατί αυτή η επιθυμία μου έγινε πραγματικότητα και σε νεαρή ηλικία άρχισα να εκπληρώνω το όνειρο μου πραγματοποιώντας έρευνες σε τόπους και χώρους όπου πολύ λίγοι είχαν την τύχη να βρεθούν.
Αυτό το χόμπι μου προσέφερε πολλές καλές στιγμές και το σημαντικότερο από όλα είναι ότι θα συνεχίσει να μου παρέχει συγκινήσεις ως τα βαθιά μου γεράματα.
Δεν σας κρύβω ότι υπήρξαν και κάποιες φορές που κινδύνεψα πολύ σοβαρά. Ένα συμβάν που αξίζει να αναφέρω είναι μια έρευνα που έκανα στην περιοχή του Αιγίου. Η ιστορία ξεκίνησε από μια κοπέλα που εμφανίστηκε στο γραφείο μου και μου ζήτησε να τη βοηθήσω να βρει κάποια παλιά κοσμήματα που είχε κρύψει η γιαγιά της στον κήπο του εξοχικού τους.
Επί πολλά έτη μετά το θάνατο της γιαγιάς έψαχνε να τα βρει μαζί με τον αδελφό της χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Αυτό που ζητούσε από μένα ήταν να πάω στο συγκεκριμένο σπίτι που βρισκόταν έξω από το Αίγιο και να κάνω μια έρευνα για να εντοπίσω τα κρυμμένα αντικείμενα. Κλείσαμε ημερομηνία που θα πήγαινα και μου όρισε ένα σημείο συνάντησης λίγο έξω από το συγκεκριμένο χωριό όπου υποτίθεται ότι ήταν το εξοχικό της. Πλησιάζοντας στο σημείο συναντήσης με περίμενε με δικό της όχημα και μου είπε να την ακολουθήσω κι αυτό έκανα. Αρχίσαμε να ανεβαίνουμε τα βουνά του Αιγίου ώσπου φτάσαμε σε ένα σημείο στη μέση του πουθενά και σταμάτησε το όχημά της κάνοντάς μου νόημα να σταματήσω και εγώ. Αμέσως ξεπετάγονται πέντε άτομα οπλισμένα μέσα από τα δέντρα φωνάζοντάς μας να βγούμε από τα αυτοκίνητα, όπως και κάναμε Στη συνέχεια με έβαλαν σε ένα αγροτικό αμάξι που είχαν παρκαρισμένο λίγο πιο κάτω μέσα σε κάτι θάμνους. Με απήγαγαν, λοιπόν, για δύο μέρες βάζοντάς με να ψάχνω κάθε σημείο όπου θεωρούσαν ότι ίσως υπήρχε στόχος. Βέβαια σε όλα τα σημεία που με πήγαν δεν υπήρχε το παραμικρό αντικείμενο θαμμένο και η απογοήτευσή τους ήταν το εισιτήριό μου για να ξεφύγω από αυτή την κατάσταση. Έχω ζήσει αρκετές παρόμοιες καταστάσεις. Βέβαια τις περισσότερες φορές τα πράγματα ήταν πιο ελεγχόμενα, μια που είχα αποκτήσει με τον καιρό και την ανάλογη πείρα. Γενικά οι κίνδυνοι σε αυτό το χόμπι δεν σταματούν πουθενά και δεν έχουν σταματημό. Είναι πολύ εύκολο να βρεθείς σε πολύ επικίνδυνες καταστάσεις όπου αρκετές φορές δεν υπάρχει κανένας έλεγχος.
Έχω δει αδελφικούς φίλους να φτάνουν σε ακραίες καταστάσεις για πιθανούς στόχους νομίζοντας ότι ο ένας ξεγέλασε τον άλλον και του πήρε το θησαυρό. Έχω δει αδέλφια που για λίγες λίρες τσακώνονται και φτάνουν σε σημείο να μην ξαναμιλήσουν ποτέ.
Όποιος ξεκινήσει την ενασχόληση με αυτό το χόμπι θα πρέπει να έχει στο μυαλό του ένα πράγμα: ότι θα είναι μόνος τους και δεν πρέπει να εμπιστευτεί κανέναν και τίποτα. Αυτό το μονοπάτι της αναζήτησης θα πρέπει να το βαδίσει μόνος του και την κάθε εμπειρία που θα αποκτήσει πρέπει να την κλειδώσει στο πίσω μέρος του μυαλού του.
Όλα τα κείμενα, που περιέχονται στον παρόντα διαδικτυακό τόπο (www.gold-hunter.gr), συνιστούν πνευματική ιδιοκτησία του Αντώνη Βλάχου. Κατά συνέπεια, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ρητά η αναδημοσίευση και η αναπαραγωγή, ολική ή μερική ή περιληπτική ή κατά παράφραση του πρώτου, με οποιοδήποτε μέσο ή τρόπο, χωρίς την προηγούμενη γραπτή άδεια του δημιουργού/κατόχου του.
